Menü
Kavun (Cucumis melo), kabakgiller familyasına ait sıcak iklim seven, tek yıllık bir yazlık sebze-meyve türüdür. Türkiye, kavun üretiminde dünyada ilk sıralarda yer alan ülkelerden biridir ve bu ürün hem taze tüketim hem de yaz mevsimi pazarları açısından tarımsal ekonomide önemli bir yere sahiptir. Ülkemizin sıcak ve uzun yaz dönemine sahip iklimi, kavunun yüksek şeker oranıyla olgunlaşması için elverişli koşullar sağlar. Kırkağaç, Hasanbey, Altınbaş, Ananas ve Yuva gibi yerli çeşitler yörelere göre farklı lezzet ve raf ömrü özellikleri sunar. Kavun, üreticiler için nispeten kısa sürede hasada gelen ve pazar talebi yüksek bir üründür; bu yönüyle küçük ve orta ölçekli işletmeler için önemli bir gelir kaynağıdır. Taze meyve olarak iç pazarda yoğun tüketilmesinin yanında, üretim fazlası bölgelerde toptan ticaret ve hal sistemleri üzerinden ülke geneline dağıtımı yapılır. Sulama, gübreleme ve çeşit seçimiyle verim ve kalite doğrudan yönetilebilen bir kültür bitkisidir.
Kavun, Türkiye genelinde geniş bir alanda yetiştirilmekle birlikte, sıcak yaz iklimi ve derin, geçirgen, tınlı toprakların bulunduğu bölgelerde öne çıkar. Ege Bölgesinde özellikle Manisa (Kırkağaç kavunu ile ünlüdür) ve çevresi önemli üretim merkezidir. İç Anadoluda Ankara, Kırşehir, Kırıkkale ve Konya çevresi kıraç ve sulu alanlarda kaliteli kavun üretimiyle bilinir. Güneydoğu Anadoluda Diyarbakır ve çevresi yüksek sıcaklık toplamı sayesinde erkenci ve şekerli kavun üretimine uygundur. Akdenizde Adana ve Antalya çevresi ile Marmarada bazı iller de üretime katkı sağlar. Kavun yüksek sıcaklık ve bol güneşlenme ister; gece-gündüz sıcaklık farkı meyvedeki şeker birikimini artırır. İyi drene olan, su tutmayan, hafif kumlu-tınlı ve organik maddece zengin topraklar tercih edilir. Ağır, taban suyu yüksek topraklarda kök çürüklüğü ve hastalık riski arttığı için verim ve kalite düşer.
Kavunda verim; çeşit, sulama yöntemi, toprak yapısı, gübreleme ve bakım koşullarına göre önemli ölçüde değişir. Açık tarla koşullarında dekara ortalama verim yaklaşık 2 ile 4 ton arasında değişebilir; damla sulama, iyi bakım ve uygun çeşit kullanımında bu değer daha yükseğe çıkabilir. Verimi etkileyen başlıca etkenler arasında düzenli ve dengeli sulama (özellikle çiçeklenme ve meyve tutumu döneminde su stresi verimi düşürür), dengeli azot-fosfor-potasyum gübrelemesi, arı gibi tozlayıcıların varlığı, sıra ve ocak aralığının doğru ayarlanması ve hastalık-zararlı yönetimi yer alır. Külleme, mildiyö, fusarium solgunluğu gibi hastalıklar ile yaprak biti ve kırmızı örümcek gibi zararlılar hem verimi hem meyve kalitesini olumsuz etkiler. Aşırı azotlu gübreleme vejetatif büyümeyi artırırken meyvedeki şeker oranını ve tadı düşürebilir. Belirtilen rakamlar yaklaşık değerler olup bölge ve yıla göre farklılık gösterir.
Kavun, Türkiyede ağırlıklı olarak taze tüketime yönelik üretilen bir üründür ve iç pazar tüketimi oldukça yüksektir. Yaz aylarında sofralarda ve semt pazarlarında en çok tercih edilen meyvelerden biri olması, ürüne istikrarlı bir talep sağlar. Üretim hasat mevsimine bağlı olduğu için fiyatlar sezon içinde arz yoğunluğuna göre dalgalanır; erkenci üretim yapan bölgeler pazara ilk giren ürünle avantaj sağlar. Ticaret büyük ölçüde toptancı halleri, komisyoncular ve doğrudan pazar satışı üzerinden yürür. Türkiye dünyanın önde gelen kavun üreticilerinden biri olmakla birlikte, üretimin büyük bölümü iç tüketimle değerlendirilir; ihracat, karpuza kıyasla daha sınırlı düzeyde ve çoğunlukla komşu ülke pazarlarına yöneliktir. Kavunun raf ömrünün karpuza göre kısa olması ve taşıma sırasında zedelenmeye duyarlı olması, uzak pazarlara ihracatı zorlaştıran etkenler arasındadır. Güncel üretim ve dış ticaret verileri için TÜİK ve Tarım ve Orman Bakanlığı kayıtları esas alınmalıdır.
Kavun sıcak iklim bitkisidir ve don riski geçtikten sonra ekilir. Bölgeye göre değişmekle birlikte açık tarlada genellikle nisan ve mayıs aylarında ekim yapılır; sıcak bölgelerde fide ile daha erken üretim mümkündür. Toprak sıcaklığının yeterince ısınmış olması çimlenme için önemlidir.
Olgunlaşan kavunda sap çevresinde çatlama başlaması, meyvenin kendine özgü kokusunun belirginleşmesi, kabuk renginin çeşide özgü sarımsı veya kremsi tona dönmesi ve sapın kolay ayrılması olgunluk belirtileridir. Çeşide göre bu işaretler değişebilir.
Kavun, iyi drene olan, su tutmayan, derin, hafif kumlu-tınlı ve organik maddece zengin toprakları sever. Ağır ve taban suyu yüksek topraklarda kök hastalıkları artar. Hafif tuzluluğa dayanıklı olsa da en iyi verim nötr ve hafif alkali topraklarda alınır.
Külleme, mildiyö ve fusarium solgunluğu kavunda sık görülen fungal hastalıklardır. Zararlı olarak yaprak biti, kırmızı örümcek ve telli böcek öne çıkar. Münavebe uygulanması, havalanmayı sağlayan dikim sıklığı ve düzenli kontrol hastalık baskısını azaltır.
Meyvedeki şeker oranı; bol güneşlenme, yüksek gündüz sıcaklığı, gece-gündüz sıcaklık farkı, dengeli sulama ve çeşit özelliğine bağlıdır. Hasada yakın dönemde aşırı sulama ve fazla azotlu gübreleme şeker oranını ve tadı düşürebilir.
Kaynak: Tarım ve Orman Bakanlığı, TAGEM ve TÜİK.
Harman üzerinde güncel kavun ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Kavun Kavun Üreticileri Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni