Menü
Ihlamur, ıhlamur ağacının (Tilia türleri) kurutulmuş çiçek ve braktelerinden elde edilen, Türkiye mutfağında geleneksel olarak sıcak demleme yani bitki çayı biçiminde tüketilen bir üründür. Kuru bitki halinde çok az miktarda tüketildiği ve genellikle suda demlenerek içildiği için günlük enerji alımına katkısı düşüktür. Demlendiğinde elde edilen içecek büyük ölçüde sudan oluşur ve kalorisi neredeyse ihmal edilebilir düzeydedir. Ihlamurun beslenmedeki yeri, kalori ya da makro besin kaynağı olmaktan çok, sıcak ve keyifli bir sıvı tüketim seçeneği sunmasıdır. Özellikle kış aylarında sıvı alımını çeşitlendiren, şekersiz tüketildiğinde enerji yükü getirmeyen bir içecektir. Kuru çiçek yapısında flavonoidler, uçucu yağlar ve müsilaj benzeri bileşenler bulunur; ancak bu bileşenlerin bir kısmı yalnızca demleme suyuna kısmen geçer. Dengeli beslenme içinde ıhlamur, su ve diğer sıvıların yanında ölçülü tüketilen bir içecek olarak değerlendirilebilir.
Ihlamur iki farklı biçimde ele alınır. Kuru çiçek (100 gram): yaklaşık 250-330 kcal enerji, 60-75 g karbonhidrat, bunun önemli bir kısmı lif (yaklaşık 20-40 g), 5-8 g protein ve 2-4 g yağ içerir. Kuru bitki; potasyum, kalsiyum, magnezyum, demir ve manganez gibi mineraller ile flavonoid türü bitki bileşenleri (kversetin, kamferol türevleri), uçucu yağlar ve müsilaj taşır. Ancak günlük kullanımda 100 gram kuru çiçek tüketilmez; genellikle bir bardak için 1-2 gram demlenir. Demlenmiş ıhlamur çayı (100 ml): pratik olarak kalorisiz sayılır (yaklaşık 0-2 kcal), makro besin içeriği ihmal edilebilir düzeydedir ve büyük ölçüde sudan oluşur. Suya geçen az miktarda mineral ve suda çözünen bitki bileşenleri bulunur. Değerler ürünün türüne, kuruma derecesine ve demleme süresine göre değişir; kaynak olarak TürKomp ve USDA bitki/çay verileriyle uyumlu yaklaşık aralıklardır.
Ihlamurda öne çıkan bileşenler, kuru çiçek yapısındaki flavonoidler ve müsilaj benzeri çözünür bileşenlerdir. Flavonoidler bitkilerde doğal olarak bulunan ve renk, tat gibi özelliklere katkı sağlayan bitki bileşikleridir; genel beslenme bilimi açısından bitkisel çeşitliliğin bir parçası olarak değerlendirilir. Demleme sırasında suya geçen müsilaj, içeceğe hafif yumuşak bir doku kazandıran çözünür bir bileşendir. Mineral tarafında ise kuru bitki potasyum ve manganez içerir; ancak demlemeyle bardağa geçen miktar sınırlı olduğu için ıhlamur, bir mineral kaynağı olmaktan çok şekersiz ve düşük kalorili bir sıvı tüketim seçeneği olarak öne çıkar. Beslenmede su ve diğer içeceklerin yanında sıvı çeşitliliğine katkı sağlar.
Ihlamur mutfakta neredeyse tamamen demleme yöntemiyle kullanılır. Bir bardak için genellikle bir tatlı kaşığı kuru çiçek, kaynar suyun ateşten alınmasının ardından üzerine dökülür ve üzeri kapatılarak 4-6 dakika demlenir. Suyu doğrudan kaynatmak yerine kaynar suyu çiçeğin üzerine dökmek, ısıya duyarlı uçucu yağların ve aromanın korunmasına yardımcı olur; bu nedenle uzun süre kaynatmaktan kaçınmak besin ve aroma kaybını azaltır. Demleme sırasında bardağın üzerinin kapalı tutulması, buharla uçan aromatik bileşenlerin içecekte kalmasını sağlar. Tat için dilimlenmiş taze limon, bir parça tarçın veya az miktarda bal eklenebilir; ancak enerji yükünü düşük tutmak için şekersiz tüketmek tercih edilebilir. Demlenmiş ıhlamur sıcak içilebileceği gibi soğutulup buzlu içecek olarak da hazırlanabilir. Kuru çiçek genellikle süzülerek ayrılır ve tekrar kullanılmaz.
Kuru ıhlamur çiçeği; ışık, nem ve kokudan uzak, ağzı sıkıca kapanan cam ya da metal kutuda, serin ve kuru bir yerde saklanmalıdır. Işık ve nem, uçucu yağların ve aromanın zamanla azalmasına yol açar; bu nedenle şeffaf ambalaj yerine kapalı ve karanlık saklama tercih edilmelidir. Açıldıktan sonra makul bir süre içinde tüketmek tazeliği ve aromayı korumaya yardımcı olur.
Kuru ıhlamur çiçeği; karbonhidrat ve önemli oranda lif, az miktarda protein ve yağ ile potasyum, kalsiyum, magnezyum, manganez gibi mineraller ve flavonoid türü bitki bileşenleri içerir. Ancak ıhlamur genellikle 1-2 gram kadar demlenerek tüketildiği için bardağa geçen besin miktarı sınırlıdır. Demlenmiş ıhlamur çayı büyük ölçüde sudan oluşur ve makro besin içeriği ihmal edilebilir düzeydedir. Değerler ürünün türüne ve demleme biçimine göre değişebilir.
Kuru ıhlamur çiçeğinin 100 gramı yaklaşık 250-330 kcal civarındadır. Ancak bu miktar günlük tüketim için gerçekçi değildir; bir bardak çay için genellikle yalnızca 1-2 gram kuru çiçek kullanılır. Demlenmiş ıhlamur çayının 100 mililitresi ise pratikte kalorisiz sayılır, yaklaşık 0-2 kcal düzeyindedir. Bu değerler yaklaşıktır ve ürüne göre farklılık gösterebilir.
Şekersiz demlenen ıhlamur çayı neredeyse kalorisizdir çünkü içeriği büyük ölçüde sudur. İçeceğe bal, şeker veya benzeri tatlandırıcı eklendiğinde kalori miktarı eklenen malzemenin türüne ve miktarına göre artar. Enerji alımını düşük tutmak isteyenler ıhlamuru şekersiz tercih edebilir.
Kuru ıhlamur çiçeğinde flavonoidler, uçucu yağlar ve müsilaj benzeri çözünür bileşenler ile potasyum ve manganez gibi mineraller öne çıkar. Demleme sırasında bu bileşenlerin bir kısmı suya geçer. Yine de ıhlamur, yoğun bir vitamin ya da mineral kaynağı olmaktan çok, şekersiz ve düşük kalorili bir sıcak içecek seçeneği olarak değerlendirilir.
Suyu uzun süre kaynatmak yerine kaynar suyu ateşten alıp kuru çiçeğin üzerine dökmek ve bardağın üzerini kapatarak 4-6 dakika demlemek, ısıya duyarlı uçucu yağların ve aromanın korunmasına yardımcı olur. Uzun süreli kaynatmak aroma ve bazı bileşenlerin kaybına yol açabilir. Kuru çiçeği ışık ve nemden uzak, kapalı kaplarda saklamak da tazeliği destekler.
Kaynak: TürKomp Türkiye Ulusal Gıda Kompozisyon Veri Tabanı ve USDA FoodData Central.
Harman üzerinde güncel ihlamur ilanlarını inceleyin ya da ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Ihlamur Ihlamur Fiyatları Ihlamur Nasıl Saklanır Tüm Ihlamur BilgileriZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
