Menü
Ihlamur, botanik olarak Tilia cinsine giren, çoğunlukla gümüşi ıhlamur (Tilia tomentosa) türünden elde edilen, kokulu çiçekleri ve çiçek altındaki kanatçık (braktea) yaprağıyla toplanan bir orman ağacıdır. Türkiye tarımında klasik anlamda tarla bitkisi olmaktan çok, büyük ölçüde doğal ormanlardan toplanan bir odun dışı orman ürünüdür; üretimi Orman Genel Müdürlüğü izin ve düzenlemeleri çerçevesinde yürütülür. Türk mutfağı ve halk sağlığı geleneğinde ıhlamur, özellikle soğuk algınlığı, öksürük ve boğaz şikayetlerinde demlenerek içilen en tanınmış bitki çaylarından biridir; bu nedenle kışlık içecek kültürünün vazgeçilmez ürünlerindendir. Toplayıcı köylüler için önemli bir ek gelir kaynağı olması, çiçeklerinin arıcılıkta değerli bir nektar kaynağı sayılması ve ihracata konu olması, ıhlamurun kırsal ekonomideki yerini güçlendirir. Ayrıca peyzaj ve şehir ağaçlandırmalarında gölge ağacı olarak da yaygın biçimde kullanılır. Böylece ıhlamur; halk sağlığı, mutfak kültürü, arıcılık ve orman köylüsü geçimi açısından çok yönlü değer taşıyan bir üründür.
Türkiye'de ıhlamur toplayıcılığı ağırlıklı olarak Marmara ve Batı Karadeniz bölgelerinin nemli, ılıman ormanlarında yoğunlaşır. Gümüşi ıhlamurun (Tilia tomentosa) doğal yayılış alanı olan Bursa, İznik çevresi, Balıkesir, Sakarya, Kocaeli, Bolu, Düzce, Zonguldak, Bartın ve Kastamonu gibi iller başlıca üretim yörelerindendir. Bu bölgeler ıhlamur için uygundur çünkü ıhlamur derin, nemli ama iyi drene olan, humusça zengin orman topraklarını sever; yaz kuraklığının şiddetli olmadığı, kışı ılıman geçen ve yıl boyu yeterli nem bulunan iklim kuşaklarında güçlü gelişir. Karadeniz'in yüksek nem ve düzenli yağış rejimi ile Marmara'nın geçiş iklimi, ağaçların bol ve kokulu çiçek açmasını destekler. Genellikle karışık yapraklı ormanlarda, dere içlerinde ve kuzey bakılı yamaçlarda daha iyi yetişir. Bunun yanında peyzaj amaçlı dikimlerle ıhlamur ağaçları ülkenin pek çok il merkezinde ve park alanlarında da bulunur; ancak ticari çiçek toplama esas olarak adı geçen orman yörelerinde yapılır.
Ihlamur bir tarla bitkisi olmadığından verim genellikle dekara değil, ağaç başına toplanan taze veya kurutulmuş çiçek miktarıyla değerlendirilir. Verim büyük ölçüde ağacın yaşına, tacın büyüklüğüne, o yılki çiçeklenme yoğunluğuna ve iklim koşullarına bağlıdır; olgun ve geniş taçlı bir ağaçtan bir sezonda yaklaşık birkaç kilogramdan onlarca kiloya kadar taze çiçek toplanabilir, kurutma sırasında bu miktar önemli ölçüde azalır (çiçekler suyunu kaybederek ağırlığının büyük bölümünü verir). Kesin ve tek bir ortalama rakam vermek doğru olmaz çünkü doğal ormanda ağaçlar tek tek toplanır ve yıldan yıla çiçeklenme dalgalanır. Verimi etkileyen başlıca etkenler; ağacın yaşı ve gücü, çiçeklenme dönemindeki hava durumu (ilkbahar sonu ve yaz başı don, aşırı yağış veya kuraklığın çiçeği azaltması), toplama zamanının doğru seçilmesi (çiçekler tam açtığında ve braktea ile birlikte), toplama tekniği ve ağaca zarar verilmemesi ile kurutma koşullarıdır. Doğru zamanda toplanıp gölgede, havadar ortamda kurutulan ürün hem miktar hem kalite açısından daha yüksek değer taşır.
Ihlamur, Türkiye'de hem iç tüketimi hem de ihracatı olan değerli bir odun dışı orman ürünüdür. İç piyasada özellikle kış aylarında bitki çayı olarak yüksek talep görür; aktarlar, marketler ve çay/bitkisel ürün firmaları aracılığıyla yaygın biçimde satılır. Toplanan çiçekler orman köylüleri için önemli bir ek gelir sağlar ve bu ürünün toplanması Orman Genel Müdürlüğü tarafından belirli kurallar ve izinlerle düzenlenir. Türkiye, kaliteli gümüşi ıhlamur çiçeği üretimiyle bilinir ve kurutulmuş ıhlamur, dünya bitkisel çay ve fitoterapi pazarında talep gören bir üründür; bu nedenle ihracata da konu olur. İthalat tarafında ise iç üretim büyük ölçüde talebi karşıladığından ıhlamur çok belirgin bir ithal ürün değildir. Ürünün ekonomik önemi yalnızca çiçek ticaretiyle sınırlı kalmaz; çiçeklenme döneminde arıcılık için değerli bir nektar kaynağı olması, kaliteli ıhlamur balı üretimine katkı sağlaması bakımından da kırsal ekonomiye katkı sunar. Kalite, kuru ürünün rengi, kokusu, yaprakla birlikte doğru toplanması ve nem oranı gibi etkenlere göre fiyatı belirgin biçimde değişir.
Evet, ıhlamur botanikte Tilia cinsine ait ağaçların Türkçe adıdır. Türkiye'de ticari çiçek toplama en çok gümüşi ıhlamur (Tilia tomentosa) türünden yapılır. Bunun dışında bazı yörelerde farklı Tilia türleri de bulunur; ancak halk arasında hepsi ıhlamur olarak bilinir ve benzer amaçlarla kullanılır.
Ihlamurda çiçekler, çiçek salkımının bağlı olduğu ince, açık yeşil kanatçık yaprakla (braktea) birlikte toplanır. Çay bu çiçek ve braktea karışımının kurutulmasıyla hazırlanır. Braktea ile birlikte toplanması hem aromayı hem de ürünün geleneksel değerini artırır.
Ihlamur genellikle çiçeklerin tam açtığı ilkbahar sonu ve yaz başı döneminde toplanır. Toplama, çiçekler yeni açmışken ve kokusu en yoğunken yapıldığında kalite en yüksek olur. Zamanı geçen, solmuş veya tozlanmaya başlamış çiçekler daha düşük değer taşır.
Doğal ormanlardan ıhlamur çiçeği toplama, bir odun dışı orman ürünü faaliyeti olduğu için Orman Genel Müdürlüğü'nün belirlediği kural ve izinler çerçevesinde yapılır. Amaç hem kaynağın sürdürülebilirliğini korumak hem de ağaçlara zarar verilmesini önlemektir. Toplama sırasında dalların kırılmaması önemlidir.
Kurutulmuş ıhlamur, serin, kuru, ışık almayan ve havadar bir ortamda, ağzı kapalı kaplarda saklanmalıdır. Nemli ortamda küflenebileceği ve kokusunu yitirebileceği için nemden korunması gerekir. Doğru saklanan ürün aromasını ve rengini uzun süre koruyabilir.
Kaynak: Orman Genel Müdürlüğü (OGM) - Odun Dışı Orman Ürünleri.
Harman üzerinde güncel ihlamur ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Ihlamur Ihlamur Üreticileri Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
