Menü
Nektarin, şeftali ile aynı türe (Prunus persica) ait olan, kabuğu tüysüz ve parlak olan bir taş çekirdekli meyvedir. Genetik bir varyasyon sonucu tüysüz kabuğuyla öne çıkar; eti şeftaliye göre çoğu zaman daha sıkı ve aromalıdır. Türkiye, ılıman iklimi ve uygun toprak yapısı sayesinde nektarin yetiştiriciliğine son derece elverişlidir ve dünyanın önde gelen şeftali ile nektarin üreticileri arasında yer alır. İstatistiklerde nektarin çoğu zaman şeftali üretimi içinde birlikte raporlanır. Yaz aylarında iç pazarda taze tüketimi yüksek olan nektarin, hem sofralık meyve olarak hem de reçel, komposto ve meyve suyu gibi işlenmiş ürünlerde değerlendirilir. Erkenci ve geççi çeşitlerin birlikte yetiştirilmesi, hasat döneminin uzamasını ve pazara uzun süre taze ürün sunulmasını sağlar. Nektarin, üretici için pazar değeri yüksek, bahçe tarımında önemli bir gelir kalemi olan ürünlerden biridir ve bölgesel istihdama katkı sağlar.
Nektarin Türkiye'de yerli olarak yaygın biçimde yetiştirilir ve önemli bir üretim potansiyeline sahiptir. Başlıca üretim alanları ılıman iklime sahip Ege, Marmara ve Akdeniz bölgeleridir. Ege Bölgesi'nde İzmir, Manisa ve Denizli; Marmara Bölgesi'nde Bursa ve Çanakkale; Akdeniz Bölgesi'nde ise Mersin ve Adana öne çıkan illerdir. Akdeniz kıyı kuşağı özellikle erkenci çeşitlerde avantajlıdır; ılıman kışlar ve erken ısınan ilkbahar sayesinde ürün pazara diğer bölgelerden daha önce çıkar. Bursa ve Ege'nin iç kesimleri ise orta ve geç mevsim çeşitleri için uygundur. Nektarin ağacı, kışın belirli bir soğuklama ihtiyacı duyar; bu nedenle çok sıcak ve don riskinin yüksek olduğu yerler yerine ılıman geçişli iklim kuşakları tercih edilir. İlkbahar geç donları, çiçeklenme döneminde en önemli verim riskini oluşturduğundan bahçe yeri seçiminde don çukurlarından kaçınılır.
Nektarin verimi; çeşide, ağaç yaşına, budama, sulama ve bahçe bakımına göre önemli ölçüde değişir. Tam verim çağındaki bir bahçede ağaç başına elde edilen ürün, uygulanan yetiştirme sistemi ve seyreltme yoğunluğuna bağlı olarak geniş bir aralıkta seyreder. Meyve seyreltmesi, iri ve pazar değeri yüksek meyve elde etmek için nektarinde kritik bir uygulamadır; seyreltilmeyen ağaçlarda meyve sayısı artsa da tane iriliği ve kalite düşer. Türkiye'de nektarin üretimi resmi istatistiklerde çoğunlukla şeftali ile birlikte değerlendirildiğinden, yalnızca nektarine ait ayrıştırılmış üretim ve verim rakamları her zaman ayrı yayımlanmaz. Kesin ve güncel üretim değerleri için TÜİK bitkisel üretim istatistikleri esas alınmalıdır. Sulama, gübreleme ve hastalık zararlı yönetiminin düzenli yapıldığı modern kapama bahçelerde birim alandan alınan verim, geleneksel bakımsız bahçelere göre belirgin şekilde yüksektir.
Nektarin, Türkiye'de büyük ölçüde iç pazarda taze meyve olarak tüketilir; yaz aylarında pazar ve manav tezgahlarında en çok talep gören meyvelerden biridir. Üretimin bir bölümü ihraç edilir ve nektarin, şeftali ile birlikte Türkiye'nin yaş meyve ihracatında yer alan ürünler arasındadır. Başlıca ihracat pazarları arasında Rusya, komşu ülkeler ve Ortadoğu ülkeleri gibi coğrafi yakınlığı olan pazarlar öne çıkar; taze meyvenin dayanıklılığı sınırlı olduğundan lojistik ve soğuk zincir ihracatta belirleyicidir. Erkenci çeşitler, mevsim başında iç ve dış pazarda daha yüksek fiyatla değerlendirilebildiği için üretici açısından ekonomik önem taşır. Ürün ayrıca reçel, komposto, meyve suyu ve konserve gibi işleme sanayisinde de değerlendirilir. Güncel ihracat miktarları ve pazar payları için Ticaret Bakanlığı ve TÜİK dış ticaret verileri esas alınmalıdır.
Nektarin ve şeftali aynı türe (Prunus persica) aittir; aralarındaki temel fark kabuk yapısıdır. Şeftalinin kabuğu tüylüyken nektarinin kabuğu tüysüz ve parlaktır. Bu fark tek bir gen kaynaklıdır; nektarin ayrı bir tür değil, şeftalinin tüysüz kabuklu bir varyasyonudur. Nektarinin eti genellikle daha sıkı ve aromatik olur.
Hasat dönemi çeşide ve bölgeye göre değişir. Akdeniz kıyı kuşağındaki erkenci çeşitler mayıs sonu ve haziranda toplanmaya başlarken, orta ve geç mevsim çeşitleri temmuz ve ağustos boyunca hasat edilir. Erkenci ve geççi çeşitlerin birlikte yetiştirilmesi, taze ürün arzının yaz boyunca uzamasını sağlar.
Nektarin ılıman iklimi sever ve kışın belirli bir soğuklama ihtiyacı duyar. İlkbahardaki geç donlar, çiçeklenme döneminde en önemli verim riskidir. Bu nedenle çok sert kışların ve geç don riskinin yüksek olduğu yerler yerine, ılıman geçişli iklim kuşakları ve don çukuru olmayan bahçe yerleri tercih edilir.
Nektarin ağacı çok sayıda meyve bağlayabilir; ancak bunların tamamı ağaçta bırakılırsa meyveler küçük kalır ve pazar değeri düşer. Meyve seyreltmesiyle ağaç üzerindeki meyve sayısı azaltılarak kalan meyvelerin daha iri, kaliteli ve tatlı olması sağlanır. Bu uygulama nektarinde verim kadar kaliteyi de doğrudan etkiler.
Nektarin botanik olarak şeftali ile aynı türe ait olduğu için resmi tarım istatistiklerinde çoğu zaman şeftali üretimi içinde birlikte değerlendirilir. Bu nedenle yalnızca nektarine özgü ayrıştırılmış üretim rakamlarına her zaman ayrı ulaşılamayabilir. Güncel ve kesin veriler için TÜİK bitkisel üretim istatistikleri kaynak alınmalıdır.
Kaynak: TÜİK Bitkisel Üretim İstatistikleri.
Harman üzerinde güncel nektarin ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Nektarin Nektarin Üreticileri Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
