Nektarin Yetiştiriciliği

Nektarin hakkında

Nektarin (Prunus persica var. nucipersica), şeftalinin tüysüz kabuklu bir çeşididir ve yetiştiriciliği şeftaliyle büyük ölçüde aynıdır. Ilıman iklim meyvesi olan nektarin, kışın belirli bir soğuklama ihtiyacı duyar; ilkbahar geç donları çiçek ve meyve tutumunu olumsuz etkileyebilir. Türkiye'de başta Marmara (Bursa) olmak üzere Ege, Akdeniz ve Karadeniz'in ılıman kesimlerinde yetiştirilir. İyi drene olan, derin ve besleyici toprakları sever.

Ekim zamanı ve tohum

Nektarin bahçeleri aşılı fidanlarla kurulur; dikim genellikle yaprak dökümünden sonra, sonbahar sonu ile kış sonu (dinlenme dönemi) arasında yapılır. Ilıman bölgelerde kış dikimi tercih edilir. İlkbaharda erken çiçek açtığından, geç don riski olan alanlarda dikkatli yer seçimi önemlidir.

Nektarin ticari üretimde çekirdekten değil, seçilmiş çeşitlerin aşılı fidanlarıyla kurulur. Aşılı fidan çeşit özelliğini korur ve daha erken verime geçer.

Gübreleme

Nektarin dengeli gübreleme ister; genç ağaçlarda sürgün gelişimi, verim döneminde ise meyve iriliği ve kalitesi için besleme yapılır. Aşırı azot, meyve kalitesini ve dayanıklılığını olumsuz etkileyebilir. Gübreleme toprak analizi ve tarım danışmanı önerisine göre planlanmalıdır.

Sulama

Nektarin, özellikle meyve gelişimi döneminde düzenli sulama ister; su eksikliği meyve iriliğini düşürür. Damla sulama su kullanımını verimli kılar. Hasada yakın dönemde aşırı sulama meyvede çatlama ve sulanmaya yol açabileceğinden dengeli sulama önemlidir.

Yaygın hastalık ve zararlılar

Hastalıklar

• Yaprak kıvırcıklığı (Taphrina deformans): İlkbaharda yapraklar kıvrılır, kalınlaşır ve kırmızımsı-yeşil kabarcıklar oluşur; ağır durumda yaprak döker ve ağacı zayıflatır. Kültürel önlem olarak uyanmadan önceki dönemde bahçe hijyeni ve dengeli bakım önemlidir.
• Monilya (Monilinia): Çiçek ve sürgünlerde yanıklık, meyvelerde kahverengi çürüklük ve üzerinde grimsi küf görülür. Nemli havada hızla yayılır. Hasta meyve ve dalların uzaklaştırılması, iyi havalanma önemlidir.

Zararlılar

• Akdeniz meyve sineği (Ceratitis capitata): Dişiler olgunlaşan meyvelere yumurta bırakır; larvalar meyve içinde beslenerek çürümeye yol açar. Tuzakla izleme ve zamanında hasat zararı azaltır.
• Yaprak biti (Aphis): Taze sürgün ve yaprakların özsuyunu emerek gelişmeyi yavaşlatır, yapraklarda kıvrılma ve is mantarı görülebilir. Erken dönem izleme önemlidir.

Hasat

Nektarin yaz aylarında, çeşide göre yaklaşık haziran ile ağustos arasında olgunlaşır. Hasat, meyvenin zemin rengi dönüp hafif yumuşadığı dönemde elle ve kademeli yapılır. Pazara uzaklığa göre tam olgunlaşmadan biraz önce toplanabilir; nektarin hasat sonrası bir miktar olgunlaşmaya devam eder.