Menü
Muz (Musa spp.), tropik ve subtropik kuşağın en çok tüketilen meyvelerinden biridir ve Türkiye tarımında Akdeniz sahil şeridine özgü, katma değeri yüksek bir üründür. Ülkemizde ticari muz yetiştiriciliği, denizin ılıman etkisiyle donun görülmediği dar bir kıyı bandında yoğunlaşmıştır. Son yıllarda örtü altı (sera) yetiştiriciliğinin hızla yaygınlaşması sayesinde üretim alanları ve toplam üretim miktarı belirgin biçimde artmış, muz bölge çiftçisi için önemli bir gelir kaynağı haline gelmiştir. Sıcaklığa ve neme duyarlı bir bitki olması nedeniyle muz, yıl boyu ılıman iklim isteyen az sayıdaki meyveden biridir; bu da onu Türkiye genelinde değil, yalnızca korunaklı mikroklima alanlarında yetişebilen özel bir ürün yapar. Ekonomik açıdan muz, hem taze tüketim pazarında güçlü bir talebe sahip olması hem de ithalata karşı yerli üretimi destekleme potansiyeliyle öne çıkar. Sera muzculuğu, birim alandan yüksek verim alınması ve üretimin yıla yayılabilmesi bakımından bölge ekonomisine önemli katkı sağlamaktadır.
Türkiye'de muz üretimi neredeyse tamamen Akdeniz Bölgesi'nin sahil kuşağında gerçekleşir. Başlıca üretim merkezleri Mersin ve Antalya illeridir. Mersin'de Anamur, Bozyazı, Aydıncık ve Silifke; Antalya'da ise Gazipaşa, Alanya, Kumluca ve Finike muzculuğun kalbi sayılan ilçelerdir. Bu yörelerin muza uygun olmasının temel nedeni denizin düzenleyici etkisiyle kışların ılık geçmesi ve öldürücü don olaylarının çok seyrek görülmesidir. Muz, sıfırın altındaki sıcaklıklara ve şiddetli rüzgara oldukça duyarlı olduğundan, Toros Dağları'nın soğuk hava akımlarını kesip denizin nemli ve ılıman havasını hapsettiği bu dar kıyı şeridi ideal bir mikroklima oluşturur. Toprak yönünden muz; derin, geçirgen, humusça zengin, drenajı iyi ve tuzluluğu düşük tınlı topraklarda en iyi gelişmeyi gösterir. Son yıllarda açık alan yetiştiriciliğinin yerini büyük ölçüde örtü altı üretimi almış; seralar sayesinde don riski azaltılmış, nem ve sıcaklık kontrol altına alınarak üretim alanı bu çekirdek bölgelerin dışına doğru sınırlı biçimde genişleyebilmiştir.
Muzda verim, üretimin açık alanda mı yoksa örtü altında mı yapıldığına göre büyük farklılık gösterir. Örtü altı (sera) yetiştiriciliğinde kontrollü iklim koşulları sayesinde birim alandan alınan verim, açık alana kıyasla belirgin şekilde yüksektir; sera muzculuğunda dekara verim yaklaşık olarak birkaç tondan başlayıp uygun koşullarda daha yüksek seviyelere ulaşabilir. Açık alan üretiminde ise don, rüzgar ve düşük kış sıcaklıkları verimi sınırlayan başlıca etkenlerdir. Verimi etkileyen temel unsurlar şunlardır: kullanılan çeşit ve fide kalitesi (özellikle doku kültürüyle üretilmiş sağlıklı fideler), sıcaklık ve nem yönetimi, sulama ve gübreleme düzeni, bitki sıklığı, hastalık ve zararlılarla mücadele ile hasat sonrası bakım. Muz çok su ve besin isteyen bir bitki olduğundan düzenli sulama ve dengeli beslenme verim üzerinde doğrudan etkilidir. Kesin ve güncel verim rakamları için Tarım ve Orman Bakanlığı ile TÜİK verilerinin esas alınması önerilir; buradaki değerler yaklaşık aralık olarak değerlendirilmelidir.
Muz, Türkiye'nin taze meyve tüketiminde önemli bir yere sahiptir ve iç pazarda yıl boyu güçlü bir talep görür. Ülkemizde yerli üretim, örtü altı yetiştiriciliğinin yaygınlaşmasıyla son yıllarda hatırı sayılır ölçüde artmış olsa da, iç tüketim yerli üretimin üzerinde seyrettiği için Türkiye muzda net ithalatçı konumundadır. Bu nedenle ithalat, iç piyasadaki arzı ve fiyatları dengeleyen önemli bir unsurdur; ithal muz özellikle Latin Amerika kaynaklı olarak pazara girer. Yerli muz ise tazeliği ve iç pazardaki tüketici tercihi bakımından rekabet gücüne sahiptir ve Anamur muzu gibi coğrafi kimliğiyle öne çıkan ürünler pazarda ayrı bir değer görür. Muz üretimi, yoğun iş gücü gerektirmesi ve sahil ilçelerinde birçok üreticinin geçim kaynağı olması nedeniyle bölge ekonomisi açısından stratejik önemdedir. Güncel ithalat, ihracat ve üretim miktarları için TÜİK ve Tarım ve Orman Bakanlığı istatistiklerinin takip edilmesi doğru bir yaklaşımdır.
Muz, Türkiye'de neredeyse tamamen Akdeniz sahil kuşağında yetişir. Başlıca üretim merkezleri Mersin (Anamur, Bozyazı, Aydıncık, Silifke) ve Antalya (Gazipaşa, Alanya) illerinin ılıman kıyı ilçeleridir. Bu bölgeler denizin düzenleyici etkisiyle kışların ılık geçmesi ve don riskinin düşük olması sayesinde muz için uygundur.
Türkiye'de muz hem açık alanda hem de örtü altında yetiştirilir, ancak son yıllarda örtü altı (sera) üretimi giderek baskın hale gelmiştir. Seralar don, rüzgar ve düşük sıcaklık riskini azalttığı, ayrıca nem ve sıcaklık kontrolü sağladığı için birim alandan daha yüksek ve daha istikrarlı verim alınmasını mümkün kılar.
Muz, yıl boyu ılıman, nemli ve donsuz bir iklim ister; düşük sıcaklıklara ve şiddetli rüzgara oldukça duyarlıdır. Toprak yönünden derin, geçirgen, humusça zengin, drenajı iyi ve tuzluluğu düşük tınlı toprakları tercih eder. Çok su ve besin isteyen bir bitki olduğu için düzenli sulama ve dengeli gübreleme gerektirir.
Anamur muzu, Mersin'in Anamur ve çevre ilçelerinde yetişen, yöreye özgü ve coğrafi kimliğiyle tanınan bir yerli muz olarak öne çıkar. Tazeliği ve iç pazardaki tüketici tercihi bakımından değer görür ve bölge muzculuğunun simgesi konumundadır.
Yerli üretim örtü altı yetiştiriciliğiyle son yıllarda önemli ölçüde artmış olsa da, iç tüketim yerli üretimin üzerinde olduğundan Türkiye muzda net ithalatçı konumundadır. İthalat, iç piyasadaki arzı ve fiyatları dengeleyen bir rol oynar. Güncel oranlar için TÜİK ve Bakanlık verileri esas alınmalıdır.
Kaynak: Tarım ve Orman Bakanlığı, TAGEM Alata Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü.
Harman üzerinde güncel muz ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Muz Muz Üreticileri Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
