Menü
Turunç, Akdeniz ve Ege sahil kuşağının serin sonbahar geceleriyle birlikte rengini koyulaştıran, geç olgunlaşan bir turunçgildir. Reçeli, kabuğu ve esansı için yetiştirilen turunçta hasat, tatlı portakaldan farklı bir mantıkla yürür çünkü meyvenin tüketim değeri tatlılığında değil, kabuğunun aromasında ve asidinde saklıdır. Bu nedenle erken toplanan turuncun kabuğu yeterince yağ ve koku biriktirememiş olur, geç kalındığında ise meyve dalda yumuşar ve kabuk parlaklığını yitirir. Olgunluğun yakalandığı dönem genellikle ilk soğukların meyveye koyu turuncu rengini verdiği Kasım sonu ile kış ortası arasıdır. Hasadın zamanında yapılması, hem marmelat ve reçel sanayisinin istediği yüksek aromayı hem de süs amaçlı satışta aranan diri, lekesiz meyve görünümünü korumak için belirleyicidir. Dalda geç bırakılan turunçlar bir sonraki çiçeklenmeyi de zayıflatabildiğinden, hasat ağacın verimini sürdürmesi açısından da önemlidir. Kısacası turunçta doğru hasat, rengin, kokunun ve meyve sertliğinin aynı anda buluştuğu dar pencereyi yakalamaktır.
Turunç hasadı genel olarak Kasım ile Şubat arasına yayılır. Mersin, Antalya ve Adana gibi Akdeniz kıyısında meyve daha erken renk aldığından toplama Kasım ortasında başlayabilir; Ege kıyı şeridinde ve iç kesimlere yakın bahçelerde olgunlaşma Aralık ve Ocak aylarına kayar. Süs ve esans amaçlı bahçelerde meyve dalda daha uzun bırakılarak Şubata kadar toplanabilir. Olgunluğun en güvenilir işareti renktir: meyve yeşilden parlak, koyu turuncuya döndüğünde kabuktaki yağ bezleri dolmuş demektir. Bunun yanında meyve elde hafif ağırlaşmış, kabuk pürüzlü ama diri olmalı; baş ve dip kısmı yumuşamamalıdır. Kabuk tırnakla hafifçe çizildiğinde yoğun, keskin bir esans kokusunun gelmesi aromanın yeterince geliştiğini gösterir. Reçellik turunçta hafif olgun, marmelatlık ve esanslık üretimde tam renk almış meyve tercih edilir.
Turunç elle ve makasla toplanır; meyve koparılırken sap dipten kesilir, asla çekilerek kopartılmaz çünkü kabuğun yırtılması meyveyi çabuk bozar. Toplayıcılar genellikle meyveyi avuçla kavrayıp budama makasıyla sap çıkışından keser, böylece kabuk bütünlüğü korunur. Olgunluk renk ve kabuk dirliğinden anlaşılır; tam koyu turuncu, sıkıldığında geri yaylanan meyveler hasada hazırdır. Toplanan meyveler darbe görmemesi için sığ kasalara dizilir, üst üste yığılmaz. Hasat sonrası ilk işlem meyvelerin gölgede serinletilmesi ve çürük, çatlak olanların ayıklanmasıdır. Turunç kalın kabuğu sayesinde serin ve havadar bir ortamda birkaç hafta dayanabilir; reçel ve marmelat işlemesi yapılacaksa toplandıktan sonra mümkün olduğunca kısa sürede değerlendirilmesi aromanın korunması açısından en iyisidir.
Akdeniz kıyısında Kasım ortasından itibaren, Ege ve daha serin bahçelerde Aralık-Ocakta toplanır; süs ve esans amaçlı meyve Şubata kadar dalda tutulabilir.
Meyve yeşilden koyu, parlak turuncuya döndüğünde, elde diri ve ağır hissedildiğinde ve kabuk çizildiğinde keskin esans kokusu verdiğinde olgunlaşmıştır.
Turunç tatlılığı için değil kabuk aroması ve asidi için değerlendirildiğinden, dalda fazla bekleyen meyve yumuşar, kabuğu parlaklığını ve esans yoğunluğunu kaybeder.
Kalın kabuğu sayesinde serin, havadar ortamda birkaç hafta dayanır; ancak reçel ve marmelat için en yüksek aroma toplandıktan kısa süre sonra alınır.
Kaynak: T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Alata Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü. Hasat dönemleri çeşit, bölge ve yıllık iklim koşullarına göre değişebilir.
Hasat dönemi yaklaşırken Harman üzerinde güncel turunç ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Turunç İlanları Turunç Üreticileri Ücretsiz İlan Ver Turunç Nasıl Saklanır Tüm Turunç BilgileriZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
