Menü
Patlıcan, ülkemizde açık tarlada ve örtüaltında yaygın olarak yetiştirilen sıcak iklim sebzesidir. Soğuğa duyarlı olan bu bitki, derin, geçirgen ve organik maddece zengin tınlı topraklarda iyi gelişir. Bu rehber; patlıcanın ekim ve dikim zamanından gübreleme, sulama ve hasada, sık görülen hastalık ve zararlılara kadar temel yetiştiricilik bilgilerini resmi kaynağa dayanarak özetler.
Patlıcan sıcak iklim sebzesi olduğundan üretim genellikle fide ile yapılır. Tohumlar dikim zamanı göz önünde tutularak sıcak yastıklara veya viollere ekilir; fideler bölgenin ilkbahar son donları sona erdikten sonra esas yerlerine topraklı olarak dikilir. Dikimde sıra arası 0,70-1,00 m, sıra üzeri 0,50-0,60 m bırakılır ve dikimden sonra can suyu verilir.
Fidelik ekiminde metrekareye 5-6 g tohum kullanılır ve sıraya ekim yapılır. Sıcak yastıkta toprak sıcaklığı 25-30°C iken tohumlar yaklaşık 10-15 günde çimlenir; çimlenen fideler sıra üzerinde 3-4 cm aralıkla bırakılır. Son yıllarda viollerde topraklı fide yetiştiriciliği yaygınlaşmıştır.
Sonbaharda patlıcan tarlasına dekara 5-6 ton yanmış ahır gübresi verilmelidir. Ahır gübresine ek olarak ticari gübre uygulanır; kaynakta dekara 8-12 kg azot, 8-10 kg fosfor ve 8-10 kg potasyum önerilmektedir. Gübreleme toprak ve yaprak analizlerine göre ayarlanmalı, aşırı azotlu gübrelemeden kaçınılmalıdır.
İlk can suyundan sonra hava durumuna göre 15-20 gün su verilmez. Çiçeklenme döneminde yersiz sulamadan kaçınılır. Bitki üzerinde ilk meyveler görüldükten sonra belli periyotlarla, yetişme döneminde 7-8 günde bir sulama yapılır; özellikle hasat döneminde her hasadın ardından sulama ihmal edilmemelidir. En uygun ve tavsiye edilen yöntem damla sulamadır. Yetersiz sulamada gelişme yavaşlar ve meyvelerde acılaşma görülür.
Asıl hasat, meyvelerin çeşide özgü gerçek iriliğinin yaklaşık 1/3 üne ulaştığı dönemde yapılır. Hasat gecikirse meyveler kartlaşır, rengi açılır ve çekirdekleri sertleşir. Hasat alttaki meyvelerin koparılmasıyla başlar ve kademeli olarak yukarı doğru sürer; meyveler bıçakla saplarıyla birlikte kesilir. Bir dekardan 3.000-5.000 kg verim alınmaktadır.
Patlıcan hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri için ayrıntılı rehbere bakın →
Patlıcan sıcak iklim sebzesi olduğundan üretim genellikle fide ile yapılır. Tohumlar dikim zamanı göz önünde tutularak sıcak yastıklara veya viollere ekilir; fideler bölgenin ilkbahar son donları sona erdikten sonra esas yerlerine topraklı olarak dikilir. Dikimde sıra arası 0,70-1,00 m, sıra üzeri 0,50-0,60 m bırakılır ve dikimden sonra can suyu verilir.
Sonbaharda patlıcan tarlasına dekara 5-6 ton yanmış ahır gübresi verilmelidir. Ahır gübresine ek olarak ticari gübre uygulanır; kaynakta dekara 8-12 kg azot, 8-10 kg fosfor ve 8-10 kg potasyum önerilmektedir. Gübreleme toprak ve yaprak analizlerine göre ayarlanmalı, aşırı azotlu gübrelemeden kaçınılmalıdır.
İlk can suyundan sonra hava durumuna göre 15-20 gün su verilmez. Çiçeklenme döneminde yersiz sulamadan kaçınılır. Bitki üzerinde ilk meyveler görüldükten sonra belli periyotlarla, yetişme döneminde 7-8 günde bir sulama yapılır; özellikle hasat döneminde her hasadın ardından sulama ihmal edilmemelidir. En uygun ve tavsiye edilen yöntem damla sulamadır. Yetersiz sulamada gelişme yavaşlar ve meyvelerde acılaşma görülür.
Asıl hasat, meyvelerin çeşide özgü gerçek iriliğinin yaklaşık 1/3 üne ulaştığı dönemde yapılır. Hasat gecikirse meyveler kartlaşır, rengi açılır ve çekirdekleri sertleşir. Hasat alttaki meyvelerin koparılmasıyla başlar ve kademeli olarak yukarı doğru sürer; meyveler bıçakla saplarıyla birlikte kesilir. Bir dekardan 3.000-5.000 kg verim alınmaktadır.
Patlıcan yetiştiriciliğinde başlıca Külleme, Patlıcan Erken Yanıklık (Alternaria), Mildiyö, Kurşuni Küf görülebilir. Belirtiler ve mücadele için ruhsatlı ürün kullanılmalı, İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne danışılmalıdır.
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
