Menü
Karpuz, sıcak ve ılıman iklimleri seven, kumlu-tınlı ve geçirgen topraklarda yüksek verim veren tek yıllık bir kabakgil bitkisidir. Bu rehber; ekim ve dikim zamanı, gübreleme, sulama, hasat ile karpuzda sık görülen hastalık ve zararlıların belirtilerini resmî tarım kaynaklarına dayanarak özetler. Amaç, üreticiye karpuz yetiştiriciliğinde pratik ve güvenilir bir başvuru sunmaktır.
Ekim, ilkbaharın ortalarında ve toprak sıcaklığı 12°C'nin üzerine çıktığında yapılır; don tehlikesi geçmeden ekim önerilmez. Doğrudan ekimde sıra arası yaklaşık 2 m, sıra üzeri 75 cm olacak şekilde her ocağa 2-3 tohum bırakılır ve üzeri 5-6 cm toprakla örtülür; çıkıştan sonra ocakta en güçlü bir fide bırakılır. Erkencilik için karpuz fideleri tüplerde yetiştirilip 30-45 günde tarlaya dikilebilir; dikimden sonra mutlaka can suyu verilir.
Dekara yaklaşık 100-300 gram tohum ekilir; çıkıştan sonra en iyi gelişen 1-2 fide bırakılarak gerisi seyreltilir. Doğrudan ekimde her ocağa 2-3 tohum konulup üzeri 5-6 cm toprakla örtülür.
Sonbaharda derin sürümden sonra dekara 3-4 ton ahır (çiftlik) gübresi verilip toprağa karıştırılması önerilir. Kimyasal gübrede fosforun tamamı ve azotun 1/3'ü ekim ya da dikimden önce verilir; azotun ikinci 1/3'ü çiçeklenme döneminde, son 1/3'ü ise meyveler büyürken uygulanır. Gübreleme öncesi toprak analizi yaptırılması tavsiye edilir.
Fideler tarlaya dikildikten sonra iyi bir can suyu verilir; fideler küçükken aşırı sulamadan kaçınılır çünkü fazla su gelişmeyi olumsuz etkiler. Meyve oluşum dönemine kadar mümkün olduğunca az sulanır; meyveler 5-6 cm büyüklüğe ulaştıktan sonra 15 günde bir düzenli sulama yapılır. Hasat döneminde sulama kesilir, aksi halde meyvelerde çatlama görülebilir.
Karpuz hasat olgunluğuna geldiğinde kabuk rengi parlaklaşır, meyve sapındaki tüyler dökülür, sapın bağlandığı yerdeki kulakçık ve sülük kurur, meyveye vurulduğunda tok bir ses gelir ve kabuk üzerindeki damarlar belirginleşir. Hasat edilen karpuzlar üst üste fazla yığılmamalı; uygun koşullarda 20-60 gün saklanabilir.
Karpuz hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri için ayrıntılı rehbere bakın →
Ekim, ilkbaharın ortalarında ve toprak sıcaklığı 12°C'nin üzerine çıktığında yapılır; don tehlikesi geçmeden ekim önerilmez. Doğrudan ekimde sıra arası yaklaşık 2 m, sıra üzeri 75 cm olacak şekilde her ocağa 2-3 tohum bırakılır ve üzeri 5-6 cm toprakla örtülür; çıkıştan sonra ocakta en güçlü bir fide bırakılır. Erkencilik için karpuz fideleri tüplerde yetiştirilip 30-45 günde tarlaya dikilebilir; dikimden sonra mutlaka can suyu verilir.
Sonbaharda derin sürümden sonra dekara 3-4 ton ahır (çiftlik) gübresi verilip toprağa karıştırılması önerilir. Kimyasal gübrede fosforun tamamı ve azotun 1/3'ü ekim ya da dikimden önce verilir; azotun ikinci 1/3'ü çiçeklenme döneminde, son 1/3'ü ise meyveler büyürken uygulanır. Gübreleme öncesi toprak analizi yaptırılması tavsiye edilir.
Fideler tarlaya dikildikten sonra iyi bir can suyu verilir; fideler küçükken aşırı sulamadan kaçınılır çünkü fazla su gelişmeyi olumsuz etkiler. Meyve oluşum dönemine kadar mümkün olduğunca az sulanır; meyveler 5-6 cm büyüklüğe ulaştıktan sonra 15 günde bir düzenli sulama yapılır. Hasat döneminde sulama kesilir, aksi halde meyvelerde çatlama görülebilir.
Karpuz hasat olgunluğuna geldiğinde kabuk rengi parlaklaşır, meyve sapındaki tüyler dökülür, sapın bağlandığı yerdeki kulakçık ve sülük kurur, meyveye vurulduğunda tok bir ses gelir ve kabuk üzerindeki damarlar belirginleşir. Hasat edilen karpuzlar üst üste fazla yığılmamalı; uygun koşullarda 20-60 gün saklanabilir.
Karpuz yetiştiriciliğinde başlıca Kabakgillerde Antraknoz, Kabakgillerde Mildiyö, Kabakgillerde Külleme, Solgunluk ve Kök Çürüklüğü (Fusarium), Karpuzda Alternarya Yaprak Yanıklığı görülebilir. Belirtiler ve mücadele için ruhsatlı ürün kullanılmalı, İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne danışılmalıdır.
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
