Menü
Pancar (şeker pancarı, Beta vulgaris), şeker üretiminin temel hammaddesi olan ve ülkemizde geniş alanlarda yetiştirilen önemli bir endüstri bitkisidir. Bu rehber; ekim, gübreleme, sulama ve hasat aşamalarıyla birlikte tarlada en sık karşılaşılan hastalık ve zararlıların belirtilerini, Tarım ve Orman Bakanlığı kaynaklarına dayanarak özetler. Amaç, üreticiye doğru ve resmi bilgiye dayalı pratik bir başvuru sunmaktır.
Ekim, yörenin iklim ve toprak koşullarına uygun tarihte, ilkbaharda tohum yatağı hazırlandıktan sonra yapılır. En uygun ekim derinliği 2-4 cm olup, sıra arası 45 cm ve sıra üzeri 20 cm olacak şekilde ekim önerilir.
Tohumluk; monogerm ve 3,25-4,50 mm boyutunda kalibre edilmiş, çıplak (kaplanmamış) tohumdan oluşur. Ekim sonrası bitkiler sırayı tamamladığında iki gerçek yaprak döneminde ilk çapa yapılır; bitkiler 4-6 gerçek yapraklı olduğu dönemde sıra üzerinde belirlenen mesafelerde birer bitki bırakılarak teklenir.
Toprak analizi yapılamadığı durumlarda önerilen miktarlar: 12 kg/da azot (N), yarısı ilkbahar toprak hazırlığında, yarısı son çapa öncesi baş gübre olarak; 8 kg/da fosfor (P2O5), sonbaharda son sürüm öncesi 2/3, ilkbahar toprak hazırlığında 1/3 oranında; ayrıca 6 kg/da potasyum (K2O) sonbaharda son sürüm öncesi verilir. Toprak analizi yapıldığında ise rapordaki tavsiye miktarları esas alınır.
Ekim kuruya yapılmışsa iyi bir tarla çıkışı için ekim sonrası yağmurlama sulama yapılır. Bundan sonraki sulamaların zamanı, miktarı ve sayısı iklim koşullarına ve bölgeye göre belirlenir; özellikle yaz döneminde bitkinin kuraklık stresine girmemesine dikkat edilir.
Hasatta pancar kökleri sökülür, toprağı temizlenir ve alt yaprak saplarının başladığı hizadan düz bir şekilde baş kesimi yapılarak baş kısmı ve yapraklar kökten ayrılır. Değerlendirmede kusursuz köklerin yanı sıra çürük, çatal köklü, urlu ve sakallı kökler ayrı tespit edilir.
Pancar hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri için ayrıntılı rehbere bakın →
Ekim, yörenin iklim ve toprak koşullarına uygun tarihte, ilkbaharda tohum yatağı hazırlandıktan sonra yapılır. En uygun ekim derinliği 2-4 cm olup, sıra arası 45 cm ve sıra üzeri 20 cm olacak şekilde ekim önerilir.
Toprak analizi yapılamadığı durumlarda önerilen miktarlar: 12 kg/da azot (N), yarısı ilkbahar toprak hazırlığında, yarısı son çapa öncesi baş gübre olarak; 8 kg/da fosfor (P2O5), sonbaharda son sürüm öncesi 2/3, ilkbahar toprak hazırlığında 1/3 oranında; ayrıca 6 kg/da potasyum (K2O) sonbaharda son sürüm öncesi verilir. Toprak analizi yapıldığında ise rapordaki tavsiye miktarları esas alınır.
Ekim kuruya yapılmışsa iyi bir tarla çıkışı için ekim sonrası yağmurlama sulama yapılır. Bundan sonraki sulamaların zamanı, miktarı ve sayısı iklim koşullarına ve bölgeye göre belirlenir; özellikle yaz döneminde bitkinin kuraklık stresine girmemesine dikkat edilir.
Hasatta pancar kökleri sökülür, toprağı temizlenir ve alt yaprak saplarının başladığı hizadan düz bir şekilde baş kesimi yapılarak baş kısmı ve yapraklar kökten ayrılır. Değerlendirmede kusursuz köklerin yanı sıra çürük, çatal köklü, urlu ve sakallı kökler ayrı tespit edilir.
Pancar yetiştiriciliğinde başlıca Yaprak Lekesi Hastalığı (Cercospora beticola), Külleme (Erysiphe betae), Rizomani (Rhizomania) görülebilir. Belirtiler ve mücadele için ruhsatlı ürün kullanılmalı, İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne danışılmalıdır.
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
