Dereotu Yetiştiriciliği

Dereotu (Anethum graveolens), kısa sürede hasada gelen, mutfakta yaygın kullanılan tek yıllık bir yeşil aksam bitkisidir. Hem taze yeşillik hem de tohumundan elde edilen uçucu yağ için yetiştirilir. Serin ve nemli koşullarda hızlı geliştiği için sık ekim ve dengeli gübrelemeyle yüksek verim alınabilir.

Ekim zamanı ve tohum

İlkbahar ve sonbahar dönemlerinde sıra arası mesafe daraltılarak (20 cm gibi sık ekim) ekildiğinde taze herba verimi artmaktadır. Sık ekim, geniş ekime (45 cm) göre daha yüksek verim sağlar.

Sıra arası mesafenin daraltılması (yaklaşık 20 cm sık ekim) taze herba ve meyve verimini belirgin şekilde artırır. Kaynakta dekara net tohum miktarı verilmemiştir.

Gübreleme

Yeşil aksam bitkisi olduğu için azotlu gübreler verimi en çok artıran unsurdur. Organik gübre uygulamalarından özellikle tavuk gübresi en yüksek verimi sağlamıştır; dengeli gübreleme yaprak verimini ve aroma kalitesini yükseltir. Kaynakta dekara net azot ve fosfor dozu sayısal olarak belirtilmemiştir.

Sulama ve hasat

Dereotu serin ve nemli koşulları sever; toprağın aşırı kurumasına izin verilmeden düzenli ve ölçülü sulama yapılması önerilir.

Bitkiler yeterli boya ulaştığında (yaklaşık 20-25 cm) taze yeşillik olarak biçilerek hasat edilir; tohum üretiminde ise meyveler olgunlaştığında toplanır. Araştırmada bitki boyu 116-130 cm aralığında ölçülmüştür.

Yaygın hastalık ve zararlılar

Hastalıklar

Külleme: Yaprak ve sap yüzeyinde unu andıran beyaz pas tabakası oluşur; ilerleyen dönemde yapraklar sararıp kurur. Genellikle sıcak ve nemli koşullarda görülür.
Mildiyö (Yalancı Külleme): Yaprakların üst yüzeyinde soluk sarımsı lekeler, alt yüzeyinde grimsi küf tabakası oluşur; yapraklar zamanla kurur. Aşırı nem ve sık ekimde artar.
Kök ve Kök Boğazı Çürüklüğü: Fazla sulanan ve drenajı zayıf topraklarda kök boğazında kararma ve çürüme, bitkide solma ve devrilme görülür.

Zararlılar

Yaprak Biti (Afit): Genç yaprak ve sürgünlerde toplu halde bitki özsuyunu emerek yaprakların kıvrılmasına, sararmasına ve gelişmenin yavaşlamasına yol açar; salgıladıkları tatlımsı madde fumajine zemin hazırlar.
Trips: Yaprak yüzeyinde beslenerek gümüşi-pas rengi izler ve küçük lekeler oluşturur; yoğun zararda yapraklar deforme olur ve kalite düşer.
Tel Kurdu ve Toprak Kurtları: Toprak altında kök ve kök boğazını kemirerek genç bitkilerde solma, gelişme geriliği ve seyrekleşmeye neden olur.

Önemli uyarı: Bu sayfa hastalık ve zararlıları yalnızca tanıtım amacıyla anlatır; ilaç ve doz önerisi içermez. Kimyasal mücadele yalnızca ruhsatlı bitki koruma ürünleriyle ve etiket talimatına uygun dozda yapılmalıdır. Teşhis ve uygulama için en yakın İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne veya reçete yazmaya yetkili kişiye danışın.

Dereotu hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri için ayrıntılı rehbere bakın →