Menü
Aspir (Carthamus tinctorius), papatyagiller familyasından, dikenli yapraklı, sarı-turuncu çiçekli tek yıllık bir yağ bitkisidir. Türkiye tarımında özellikle kuru ve yarı kurak alanlar için stratejik bir alternatif ürün olarak öne çıkar. Kökleri toprağın derinlerine indiği için kurağa ve tuzluluğa dayanıklıdır, bu yönüyle nadasa bırakılan İç Anadolu tarlaları için değerlendirilir. Tohumundan elde edilen aspir yağı, yüksek oranda çoklu doymamış yağ asidi (özellikle linoleik asit) içerir ve hem yemeklik yağ hem de biyodizel hammaddesi olarak kullanılır. Küspesi hayvan yemi olarak değerlendirilir, çiçekleri ise doğal boya ve baharat (yalancı safran) olarak kullanılır. Türkiye ayçiçeği ve kanola gibi başlıca yağ bitkilerinde önemli oranda ithalata bağımlı olduğundan, aspir yerli yağ açığını kapatma potansiyeli taşıyan bir bitki olarak Tarım Bakanlığı ve araştırma enstitüleri tarafından desteklenmektedir. Düşük girdi gerektirmesi ve kuru tarıma uygunluğu, onu üreticiler için düşük riskli bir seçenek yapar.
Aspir, Türkiye'de ağırlıklı olarak İç Anadolu Bölgesi'nde yetiştirilir. Konya, Ankara, Eskişehir, Yozgat, Kırşehir ve Aksaray başlıca üretim illeri arasındadır. Bu bölgelerin tercih edilmesinin temel nedeni aspirin kurağa dayanıklı yapısıdır. İç Anadolu'nun düşük ve düzensiz yağış rejimi, karasal iklimi ve nadas alanlarının genişliği, sulama olanağı kısıtlı olan bu topraklarda aspiri buğdaya alternatif veya nöbetleşe ekim (münavebe) bitkisi haline getirir. Aspirin derin kazık kökü, toprağın alt katmanlarındaki nemden yararlanabildiği için yazın kurak geçtiği alanlarda dahi ürün verebilir. Ayrıca tuzlu ve kireçli topraklara toleransı, İç Anadolu'nun sorunlu topraklarında yetişmesini kolaylaştırır. Geçiş Bölgesi olarak anılan Eskişehir, Afyonkarahisar ve çevresinde de üretim yapılmaktadır. Marmara, Trakya ve Güneydoğu Anadolu'nun bazı kesimlerinde de deneme ve yaygınlaştırma çalışmaları yürütülmektedir. Genel olarak yıllık yağışın sınırlı olduğu, sulanamayan kuru tarım alanları aspir için en uygun ekim alanlarıdır.
Aspirde verim; çeşide, ekim zamanına, toprak nemine ve bakım koşullarına bağlı olarak geniş bir aralıkta değişir. Kuru tarım koşullarında dekara ortalama verim yaklaşık 100-200 kg arasında olup, uygun yağış ve iyi bakım altında bu değer daha yükseğe çıkabilir; sulu koşullarda dekara verim belirgin biçimde artar. Tohumdaki yağ oranı çeşide göre yaklaşık yüzde 30 ile 40 aralığında değişir. Verimi etkileyen başlıca etkenler arasında ekim zamanı (erken ilkbahar ekimi genellikle daha iyi sonuç verir), çiçeklenme dönemindeki nem durumu, yabancı ot mücadelesi, uygun çeşit seçimi ve tohum yatağının iyi hazırlanması sayılır. Aspir düşük girdiyle yetişse de, çıkış döneminde yabancı otlarla rekabette zayıf kaldığından erken dönem ot kontrolü verim için kritiktir. Ayrıca pas hastalığı ve bazı böcek zararlıları verimi düşürebilir. Kurağa dayanıklı olmasına rağmen, çiçeklenme ve tohum bağlama döneminde alınacak bir yağış verimi önemli ölçüde artırır. Kesin rakamlar için TAGEM ve bölge araştırma enstitülerinin çeşit denemeleri esas alınmalıdır.
Aspir, Türkiye'de üretim alanı ve hacmi ayçiçeği, soya ve kanolaya göre sınırlı kalan bir yağ bitkisidir. Ekonomik önemi, ülkenin bitkisel yağ açığı ve ham yağ ile yağlı tohum ithalatına olan yüksek bağımlılığı bağlamında değerlendirilir. Türkiye yıllar boyunca yemeklik yağ ihtiyacının önemli bölümünü ithalatla karşıladığından, yerli üretimi artırma politikaları kapsamında aspir alternatif yağ bitkisi olarak teşvik edilmektedir. İç piyasada aspir tohumu ağırlıklı olarak yağ sanayii için hammadde, küspesi hayvan yemi olarak talep görür; ayrıca biyodizel üretiminde de kullanım potansiyeli bulunur. Üretim genellikle iç tüketime ve sanayiye yönelik olduğundan, aspirin dış ticaretteki payı düşüktür ve büyük çaplı bir ihracat kalemi oluşturmaz. Sözleşmeli üretim modelleri, üreticiye alım garantisi sağladığı için aspir yetiştiriciliğinin yaygınlaşmasında önemli rol oynar. Ürünün ekonomik değeri, yağ oranı ve o yılki tohum fiyatlarıyla doğrudan ilişkilidir. Güncel üretim, alan ve fiyat verileri için TÜİK ve Tarım ve Orman Bakanlığı kayıtları esas alınmalıdır.
Aspir başlıca tohumundan yağ elde etmek için yetiştirilir. Aspir yağı yemeklik yağ ve biyodizel hammaddesi olarak kullanılır. Ayrıca yağı alındıktan sonra kalan küspesi hayvan yemi olarak, çiçekleri ise doğal boya ve baharat (yalancı safran) olarak değerlendirilir.
Evet, aspir kurağa dayanıklılığıyla bilinen bir yağ bitkisidir. Derin kazık kökü sayesinde toprağın alt katmanlarındaki nemden yararlanır ve sulama olanağı sınırlı, kuru tarım yapılan İç Anadolu gibi bölgelerde yetişebilir. Ayrıca tuzlu ve kireçli topraklara da belirli bir toleransı vardır.
Aspir genellikle ilkbaharda, toprak tavında iken ekilir. Erken ilkbahar ekimi, bitkinin kış ve ilkbahar nemini daha iyi kullanmasını sağladığı için genellikle daha yüksek verim verir. Bazı ılıman bölgelerde kışlık ekim de denenmektedir. Bölgeye uygun ekim zamanı için yerel tarım müdürlüğü önerileri dikkate alınmalıdır.
Aspir tohumundaki yağ oranı çeşide ve yetişme koşullarına bağlı olarak yaklaşık yüzde 30 ile 40 arasında değişir. Aspir yağı yüksek oranda çoklu doymamış yağ asidi, özellikle linoleik asit içerir. Islah edilmiş bazı çeşitlerde oleik asit oranı yüksek tipler de bulunmaktadır.
Aspir, özellikle tahıllarla (buğday, arpa) nöbetleşe ekim için uygun bir bitkidir. Derin kök yapısıyla toprağı işlemesi ve nadas alanlarını değerlendirmesi sayesinde münavebe sisteminde toprak sağlığına katkı sağlar. Aynı tarlaya üst üste ekilmesi hastalık ve zararlı baskısını artırabileceğinden önerilmez.
Kaynak: T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü (TAGEM).
Harman üzerinde güncel aspir ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Aspir Aspir Üreticileri Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
