Yer Elması Yetiştiriciliği

Yer Elması hakkında

Yer elması (Helianthus tuberosus), ayçiçeğiyle akraba, çok yıllık ve toprak altında yumru oluşturan dayanıklı bir bitkidir. Soğuğa ve kurağa toleranslı yapısıyla verimsiz topraklarda dahi yetişebilir. İnülin bakımından zengin yumruları hem insan beslenmesinde hem de hayvan yeminde değerlendirilir.

Ekim zamanı ve tohum

Dikim genellikle Mart ayında yapılır. Tohumluk yumrular 70 cm sıra arası ve 25 cm sıra üzeri mesafeyle 7-10 cm derinliğe dikilir.

Dekara yaklaşık 100 kg tohumluk yumru dikilmektedir.

Gübreleme

Sonbaharda dekara 3-5 ton yanmış hayvan gübresi verilir. Dikimden önceki son toprak işlemesinde dekara 5 kg azot, 10 kg fosfor ve 20 kg potasyum uygulanır.

Sulama

Sıra dikiminde salma sulama, ocak (hill) sisteminde ise yağmurlama sulama uygulanır. Yer elması kurağa dayanıklı olmakla birlikte yumru iriliği için düzenli su ister.

Yaygın hastalık ve zararlılar

Hastalıklar

• Beyaz çürüklük (Sclerotinia): Gövde dibinde ve yumrularda pamuksu beyaz misel tabakası, sulu çürüme ve bitkide solgunluk görülür.
• Külleme: Yaprak yüzeyinde unsu beyaz örtü oluşur, yapraklar sararıp kuruyarak erken dökülür.

Zararlılar

• Tel kurdu: Toprak altında yumruları delerek galeriler açar, deliklerden çürüme başlar ve pazar değeri düşer.
• Yaprak biti: Yaprak ve sürgünlerde koloni halinde bitki özsuyunu emer, yapraklarda kıvrılma ve büzüşme yapar.

Yer Elması hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri ›

Hasat

Hasat, Ekim ayının ilk haftasından itibaren bitkilerin üst aksamı kuruduktan sonra başlar. Yumrular toprakta uzun süre kaldıkça kalitesi ve aroması artar.