Dut Yetiştiriciliği

Dut hakkında

Dut (Morus spp.), ülkemizin hemen her ilinde kolaylıkla yetiştirilebilen, iklim ve toprak koşullarına çok seçici olmayan bir meyve ağacıdır. Başlıca türleri beyaz dut, karadut ve kırmızı duttur. Sıcak, ılıman ve bol güneşli bölgelerde en iyi gelişimi gösterir.

Ekim zamanı ve tohum

Dut fidanları yapraksız dinlenme döneminde, sonbahar sonu ile ilkbahar başında dikilir. Tınlı, kumlu tınlı ya da killi tınlı, taban suyu yüzeye yakın olmayan topraklar tercih edilir.

Dut tohumla değil, genellikle fidan ve aşı ile çoğaltılarak üretilir. Bahçe kurarken sağlıklı, türüne uygun aşılı fidan seçilmesi önemlidir.

Gübreleme

İyi gelişim ve verim için azotlu, fosforlu ve potaslı kompoze gübreler verilir. Yaprak ve toprak analizine göre belirlenir; fosforlu ve potaslı gübreler sonbaharda, azotlu gübreler ilkbaharda uygulanır.

Sulama

Toprak nemli olduğu sürece dut iyi gelişir ve verim artar. Özellikle yaz aylarındaki sıcak ve kurak dönemlerde düzenli sulama verimi belirgin biçimde artırır; ancak suyun kalitesi iyi olmalı ve aşırıya kaçılmamalıdır.

Yaygın hastalık ve zararlılar

Hastalıklar

• Kök ve kök boğazı hastalıkları: Özellikle ağır ve ıslak topraklarda kök ile kök boğazı bölgesinde çürüme, ağaçta zayıf gelişme ve kuruma görülür.

Zararlılar

• Kabuklu bitler: Dal ve sürgünlerde kabuk benzeri örtü altında beslenerek bitki özsuyunu emer, sürgünlerde zayıflama ve kurumaya yol açar.
• Unlu bitler: Sürgün ve yapraklarda beyaz pamuksu kütleler halinde toplanır, özsu emerek gelişmeyi geriletir.
• Ağ kurtları: Bazı yıllarda yapraklar üzerinde ördükleri ağlar içinde toplu beslenerek yaprakları kemirir ve yaprak kaybına neden olur.

Dut hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri ›

Hasat

Dut meyveleri olgunlaştığında ağaç altına temiz bir örtü serilerek dallar sallanır ve meyveler düşürülerek hasat edilir. Sopayla vurmaktan kaçınılmalı, karadut tipleri elle toplanmalıdır.