Menü
İç parazitler, hayvanların sindirim kanalında yerleşen ve genellikle helmint adı verilen solucan türlerinden oluşan paraziter etkenlerdir. Bu gruba yuvarlak solucanlar (nematodlar), şeritler (tenyalar) ve kancalı solucanlar gibi türler girer. Mide, ince ve kalın bağırsak boyunca yerleşerek besin maddelerine ortak olur ve bağırsak duvarına zarar verir. Özellikle genç ve bağışıklığı zayıf hayvanlarda gelişme geriliği ve verim kaybına yol açarlar.
Sığır, koyun, keçi gibi çiftlik hayvanları ile kedi ve köpekler mide-bağırsak solucanlarından yaygın olarak etkilenir. Meraya çıkan otçullar ile toprakla temas eden genç hayvanlar özellikle risk altındadır. Yavru hayvanlar erişkinlere göre daha ağır tablolar gösterebilir. Kanatlılar da kendi türlerine özgü bağırsak solucanlarına yakalanabilir.
Enfeksiyonun şiddetine göre iştahsızlık, zayıflama, durgunluk ve gelişme geriliği görülür. Yaygın belirtiler arasında ishal, karın şişkinliği, tüylerde matlaşma ve kansızlığa bağlı soluk mukozalar yer alır. Ağır olgularda süt ve et veriminde belirgin düşüş ile genel durum bozukluğu ortaya çıkar. Bazı hayvanlarda dışkıda solucan parçaları fark edilebilir.
Bulaşma çoğunlukla parazit yumurta ve larvalarıyla bulaşık mera, yem ve suyun ağız yoluyla alınmasıyla olur. Hasta hayvanların dışkısıyla çevreye saçılan yumurtalar otlakları kontamine ederek sürünün geneline yayılır. Nemli, kalabalık ve hijyeni yetersiz barınaklar bulaşmayı kolaylaştırır. Bazı parazit türleri ara konakçılar aracılığıyla da yayılabilir.
Korunmanın temeli barınak ve mera hijyeni, düzenli dışkı temizliği ve aşırı kalabalıktan kaçınmaktır. Otlakların uygun şekilde yönetilmesi ve hayvanların dönüşümlü otlatılması bulaşma baskısını azaltır. Sürü için düzenli paraziter mücadele (paraziter ilaçlama) programı planlanmalı; program ve uygulama için veteriner hekime başvurulmalıdır. Yeni gelen hayvanlar sürüye katılmadan önce kontrol edilmelidir.
Tanı dışkı muayenesiyle konur ve uygun paraziter mücadele veteriner hekim yönlendirmesiyle yürütülür. İlaç seçimi, uygulama zamanı ve tekrar aralıkları hayvanın türüne ve parazit yüküne göre değişeceğinden mutlaka veteriner hekime başvurulmalıdır. Tedaviyle birlikte barınak temizliği ve mera yönetimi de sağlanmalıdır. Bilinçsiz ve gelişigüzel ilaç kullanımı direnç gelişimine yol açabileceği için kaçınılmalıdır.
Evet, mide-bağırsak solucanları besin maddelerine ortak olarak zayıflama, gelişme geriliği ve süt ile et veriminde düşüşe neden olur. Genç hayvanlarda etkisi daha belirgindir.
Barınak ve mera hijyeni, düzenli dışkı temizliği, kalabalığın azaltılması ve düzenli paraziter mücadele en önemli korunma yollarıdır. Program için veteriner hekiminize danışmanız önerilir.
Uygulama zamanı ve sıklığı hayvanın türüne, yaşına ve parazit yüküne göre değişir; bu nedenle takvim veteriner hekim tarafından belirlenmelidir. Bilinçsiz ilaç kullanımı direnç gelişimine yol açabilir.
Teşhis genellikle dışkı örneğinin laboratuvarda incelenmesiyle konur. Doğru tanı ve tedavi için veteriner hekime başvurulması gerekir.
Kaynak: MEB MEGEP - Parazitlerle Mücadele Modülü / VetRehberi.
Harman üzerinde hayvancılık ilanlarını inceleyebilir ya da kendi hayvanınızı ücretsiz ilana çıkarabilirsiniz.
Hayvancılık İlanları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
