Menü
Pamuk (Gossypium hirsutum), lifi tekstil sanayisinin temel ham maddesini oluşturan, çekirdeğinden ise yağ ve yem elde edilen tek yıllık sıcak iklim bitkisidir. Türkiye, dünyanın önde gelen pamuk üreticileri arasında yer alır ve birim alandan aldığı verim bakımından dünya ortalamasının üzerinde bir ülke konumundadır. Pamuk, hem tarımsal üretim hem de sanayi açısından ülke ekonomisinde stratejik bir role sahiptir; çünkü lif pamuk iplik, dokuma ve konfeksiyon sektörlerini beslerken, çiğit (pamuk tohumu) yağ sanayisi ve hayvan yemi için değerlendirilir. Ülkedeki hazır giyim ve tekstil ihracatının büyüklüğü, pamuğu tarımsal sanayi zincirinin en önemli halkalarından biri haline getirir. Sulu tarıma dayalı, yoğun iş gücü ve girdi gerektiren bir kültür bitkisi olması nedeniyle pamuk üretimi, kırsal istihdam ve bölgesel kalkınma açısından da belirleyicidir. Üretim, iklime uygun sınırlı sayıda bölgede yoğunlaşmış olup, sanayinin ham madde talebi genellikle iç üretimin üzerinde seyretmektedir.
Türkiye'de pamuk üretimi, uzun ve sıcak yaz mevsimi ile sulama imkânının bir arada bulunduğu üç ana bölgede yoğunlaşmıştır. Birincisi, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki GAP havzasıdır; Şanlıurfa, Diyarbakır, Mardin ve Adıyaman illeri, Atatürk Barajı ve sulama kanallarının devreye girmesiyle ülkenin en büyük pamuk üretim alanı hâline gelmiştir. Bölgenin yüksek sıcaklık toplamı ve bol güneşlenme süresi, pamuğun uzun vejetasyon dönemini tamamlamasına elverişlidir. İkincisi, Ege Bölgesi'dir; Aydın, İzmir, Manisa ve Denizli çevresinde, Büyük Menderes ve Gediz ovalarının alüvyal, derin ve verimli toprakları ile ılıman iklim pamuk için idealdir. Üçüncüsü ise Akdeniz'deki Çukurova'dır; Adana, Hatay, Osmaniye ve Kahramanmaraş ovaları, sıcak iklimi ve Seyhan-Ceyhan sulaması sayesinde geleneksel pamuk merkezlerindendir. Bu bölgelerin ortak özelliği; don riskinin düşük olması, yeterli sıcaklık toplamına ulaşılması, sulanabilir düz ova arazilerinin bulunması ve pamuğun sevdiği tınlı-alüvyal toprak yapısına sahip olmalarıdır.
Pamukta verim, hasat edilen kütlü pamuk (lif ve çiğit birlikte) üzerinden ölçülür ve Türkiye, sulu tarım ile modern çeşitler sayesinde dünya ortalamasının üzerinde verim alan ülkeler arasındadır. Ülke genelinde kütlü pamuk verimi bölgeye ve yıla göre değişmekle birlikte yaklaşık olarak dekar başına 400 ile 500 kilogram aralığında seyreder; sulama ve bakımın çok iyi yapıldığı GAP ve Çukurova parsellerinde bu değerin daha yükseğe çıkabildiği bilinmektedir. Kütlü pamuğun yaklaşık üçte biri lif, kalanı çiğit olarak ayrılır. Verimi etkileyen başlıca etkenler; sulama suyunun yeterliliği ve zamanlaması, çeşit seçimi, ekim zamanı, toprak verimliliği ve gübreleme, pembe kurt ve yaprak biti gibi zararlılar ile hastalıklarla mücadele, yabancı ot kontrolü ve hasadın uygun dönemde yapılmasıdır. Aşırı sıcak, kuraklık veya çiçeklenme döneminde yaşanan su stresi koza tutumunu düşürerek verimi belirgin biçimde azaltabilir. Verilen rakamlar yaklaşık değerlerdir ve resmî istatistik kaynaklarından güncel veriler teyit edilmelidir.
Pamuk, Türkiye'nin tarım-sanayi entegrasyonunun en güçlü olduğu ürünlerden biridir. Ülke önemli bir pamuk üreticisi olmasına rağmen, gelişmiş tekstil ve hazır giyim sanayisinin ham madde talebi genellikle iç üretimin üzerinde olduğundan, Türkiye aynı zamanda dünyanın önde gelen pamuk ithalatçıları arasında yer alır. İç tüketimin büyük bölümü iplik, dokuma ve konfeksiyon fabrikaları tarafından gerçekleştirilir; lif pamuğun katma değeri, kumaş ve giyim eşyasına dönüştürülerek ihracat yoluyla ekonomiye geri kazandırılır. Bu nedenle pamuğun ekonomik önemi yalnızca tarımsal üretim değeriyle değil, beslediği tekstil sektörünün ihracat gücüyle birlikte değerlendirilir. Çiğit ise yurt içinde yağ sanayisi ve hayvan yemi olarak değerlendirilerek ek gelir sağlar. Ham pamukta net ithalatçı, işlenmiş tekstil ürünlerinde ise güçlü bir ihracatçı olması, Türkiye'nin pamuk ticaretindeki temel karakteristiğidir. Güncel üretim, tüketim, ihracat ve ithalat miktarları için TÜİK ve Tarım ve Orman Bakanlığı verilerinin izlenmesi önerilir.
Pamuk sıcak iklim bitkisi olduğundan toprak yeterince ısındığında, genellikle nisan ve mayıs aylarında ekilir. Vejetasyon dönemi uzun olan bu bitki, bölgeye ve çeşide bağlı olarak yaklaşık eylül ile kasım ayları arasında olgunlaşarak kozalarını açar ve hasat edilir. Ege ve Akdeniz'de hasat, GAP bölgesine göre biraz daha erken başlayabilir.
Türkiye önemli bir pamuk üreticisi olmasına karşın, tekstil ve hazır giyim sanayisinin ham madde talebi genellikle iç üretimin üzerindedir. Bu nedenle ülke, ürettiği pamuğa ek olarak önemli miktarda pamuk ithal eden ülkeler arasında yer alır. Güncel denge için resmî istatistiklerin izlenmesi gerekir.
Kütlü pamuk, tarladan hasat edilen ve lif ile çiğidin (tohum) bir arada bulunduğu ham üründür. Çırçır işleminden sonra lif ile çekirdek birbirinden ayrılır; tekstilde kullanılan kısma lif pamuk, ayrılan tohuma ise çiğit denir. Kütlü pamuğun yaklaşık üçte biri lif, kalanı çiğit olarak elde edilir.
Evet, pamuk sulamaya dayalı bir kültür bitkisidir ve özellikle çiçeklenme ile koza oluşum döneminde suya duyarlıdır. Bu dönemlerde yaşanan su stresi koza dökümüne ve verim kaybına yol açar. Bu nedenle üretim, sulama imkânı bulunan GAP, Çukurova ve Ege ovaları gibi bölgelerde yoğunlaşmıştır.
Pamukta pembe kurt, yeşil kurt, yaprak biti, beyaz sinek ve thrips gibi zararlılar ile solgunluk (verticillium) hastalığı önemli sorunlar arasındadır. Zararlı ve hastalıklarla zamanında ve entegre mücadele yapılması, hem verimi hem de lif kalitesini korumak açısından belirleyicidir.
Kaynak: Tarım ve Orman Bakanlığı, Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü (TAGEM).
Harman üzerinde güncel pamuk ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Pamuk Pamuk Üreticileri Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni