Tohum Nasıl Saklanır? Saklama Koşulları

Tohum, bir sonraki üretim sezonunun en değerli sigortasıdır. Doğru hasat edilmiş kaliteli bir tohum bile yanlış saklandığında birkaç ay içinde çimlenme gücünü yitirir, tarlada seyrek çıkış ve verim kaybı olarak çiftçiye geri döner. Tohumu canlı tutmanın sırrı üç temel değişkeni kontrol altında tutmakta yatar: nem, sıcaklık ve hava. Bu üçü arttıkça tohumun içindeki yaşam yavaş yavaş tükenir, düşürüldüğünde ise tohum adeta uykuya yatar ve gücünü yıllarca korur. Bu rehberde tohumu hasattan ekime kadar sağlıklı taşımak için kurutmadan hava geçirmez saklamaya, böcek ve küf önlemeden çimlenme testine kadar Türkiye koşullarına uygun, uygulanabilir bütün adımları bulacaksınız.

Başak Yazılım - İçerik - Üst (SEO sayfa başı) Başak Yazılım 2 - İçerik - Üst (SEO sayfa başı) Gozeten Bal - İçerik - Üst (SEO sayfa başı) Sponsorlu
Ürün ve hizmetlerinizi çiftçiye gösterin
300 bin
görüntülenme
Doğrudan
çiftçiye ulaşın
Markanızı
tarımda öne çıkarın
Reklam verin Detaylı bilgi için tıklayın

Tohumu Bozan Üç Düşman: Nem, Sıcaklık ve Hava

Tohum saklamanın altın kuralı Harrington kuralları olarak bilinir ve pratikte çok işe yarar: Tohum neminde her yüzde 1 azalma ve saklama sıcaklığında her 5 derece düşüş, tohumun ömrünü kabaca iki katına çıkarır. Bunun anlamı şudur; serin ve kuru ortam tohumun dostudur, sıcak ve nemli ortam ise düşmanıdır. Nem en kritik faktördür çünkü tohum higroskopiktir, yani ortam nemini içine çeker. Depolama havası nemli olduğunda tohum su alır, hücre solunumu hızlanır, enerji deposu erir ve mantarlar için uygun zemin oluşur. Sıcaklık ise bu tüketimi hızlandıran gaz pedalıdır. En yaygın hata tohumu ahırın, samanlığın veya çatı arasının sıcak ve nemli köşesine koymaktır. İdeal olan; nemin ve sıcaklığın birlikte düşük tutulduğu, gün içinde ısı dalgalanması yaşanmayan bir ortamdır. Pratik bir hedef olarak, saklama ortamının bağıl nemi ile sıcaklık derecesinin toplamının 50 nin altında kalması önerilir. Örneğin 10 derece ve yüzde 30 nem toplamı 40 tır, bu güvenli bölgedir.

Saklamadan Önce Doğru Kurutma: En Kritik Adım

Saklamanın başarısı büyük ölçüde kurutmada belirlenir; nemli giren tohum en iyi depoda bile küflenir. Tahıllarda güvenli saklama nemi genellikle yüzde 12 nin, yağlı tohumlarda ise su tutmayan yapı nedeniyle yüzde 8 ile 9 un altındadır. Baklagillerde yüzde 12 ile 13 uygundur. Pratik bir saha testi: Buğday tanesini tırnağınızla bastırdığınızda ezilip hamurlaşmıyor, dişinizle ısırdığınızda çıtırdayıp kırılıyorsa nem yeterince düşmüş demektir. Kurutmanın en doğru yolu tohumu ince tabaka halinde, gölgede ve hava akımı olan bir yerde sermektir. Doğrudan öğle güneşinde beton üzerinde kurutmak tane sıcaklığını aşırı yükseltir ve çimlenme embriyosunu öldürür, bu çok sık yapılan bir hatadır. Küçük miktarlarda tohumu sıcaklığı 40 dereceyi geçmeyen bir ortamda, kalın olmayan katmanlar halinde yavaşça kurutun. Ani ve yüksek ısı tanede çatlak yapar, bu çatlaklar hem çimlenmeyi düşürür hem de böcek girişine kapı açar. Kurutmadan sonra tohum tam soğumadan hava almaz kaba koymayın; sıcak tohum kapalı kapta terleyerek kendi nemiyle küflenir.

Hava Geçirmez Saklama ve Doğru Kap Seçimi

Tohum istenen düşük neme indirildikten sonra bu nemi korumanın tek yolu havayla temasını kesmektir. Açık çuvalda veya delikli kapta duran kuru tohum, birkaç yağmurlu haftada ortamdan nem çekerek yeniden bozulmaya başlar. Bu yüzden kuru tohum için hava geçirmez kap şarttır. Küçük ve orta miktarlar için ağzı contalı cam kavanoz, kalın gıda tipi plastik bidon veya vidalı kapaklı pet şişeler çok iyi iş görür. Metal teneke kutular da uygundur ancak iç yüzeyinin paslanmaması gerekir. Naylon poşet tek başına yetersizdir çünkü zamanla nem geçirir ve fareler kolayca deler. Kabın içine kağıda sarılı bir miktar sönmemiş kireç, silika jel poşeti veya iyice kurutulmuş odun külü koymak kalan nemi emerek ekstra güvenlik sağlar. Büyük miktarlarda ise tohumu iç tarafı naylon astarlı çift kat çuvalda tutmak, çuvalı doğrudan zemine değil ahşap palet üzerine koymak ve duvardan uzak tutmak gerekir; çünkü beton ve toprak, temas eden çuvala alttan nem yürütür. Her kabın üzerine tür, çeşit, hasat yılı ve nem durumunu yazan bir etiket koymayı ihmal etmeyin.

Başak Yazılım - İçerik - Ara (SEO sayfa ortası) Başak Yazılım 2 - İçerik - Ara (SEO sayfa ortası) Gozeten Bal - İçerik - Ara (SEO sayfa ortası) Sponsorlu

Böcek ve Ambar Zararlıları ile Mücadele

Depolanmış tohumun en yaygın düşmanları buğday biti, pirinç biti, ekin kambur biti ve baklagillerde tohum böcekleridir. Bu zararlılar çoğu zaman tarladan tohumun içine bıraktıkları görünmez yumurtalarla depoya taşınır ve uygun sıcaklıkta çoğalarak taneyi içten oyar. En etkili ve en ucuz önlem yine kuruluk ve serinliktir; nemi düşük, sıcaklığı 10 derecenin altındaki tohumda böcek üreyemez. İkinci güçlü yöntem oksijeni kesmektir. Hava geçirmez kapta tohum, kendi solunumu ve böceklerin solunumuyla içerideki oksijeni tükettiğinde zararlılar boğulur; bu doğal yönteme değirmenciler kısıtlı hava saklaması der. Küçük miktarlarda kavanoza tohumun içine gömülen bir mum yakıp kapağı kapatmak da oksijeni azaltır. Geleneksel ve etkili bir yöntem tohumu iyice kurutulmuş kül veya kum içine gömerek saklamaktır; bu böceğin hareketini ve yumurta bırakmasını engeller. Defne yaprağı, sarımsak veya nane gibi kokulu bitkileri kabın içine koymak caydırıcı olabilir. Depoya konmadan önce eski tohum artıklarının, un ve kepek tozunun temizlenmesi bulaşmayı büyük ölçüde keser. Kimyasal ilaçlı fumigasyon ancak ruhsatlı ürünle, etiket talimatına uyularak ve tohumluk için uygunluğu doğrulanarak yapılmalı, uygulamayı bilmeyen çiftçi bu işi ehline bırakmalıdır.

Küf ve Mantar Oluşumunu Önleme

Depoda küf, neredeyse her zaman fazla nemin habercisidir. Tohum yüzde 13 ün üzerinde nemle saklandığında Aspergillus ve Penicillium gibi depo mantarları hızla ürer; tohumun rengi kararır, kekremsi ve küf kokusu yayılır, en önemlisi embriyo öldüğü için çimlenme çöker. Bazı depo mantarları ürettiği toksinlerle tohumu hem yemeklik hem tohumluk olarak kullanılamaz hale getirir. Küfü önlemenin yolu ilaç değil, kuru tohumu kuru ortamda tutmaktır. Depoya koymadan önce tohumu mutlaka güvenli nem seviyesine indirin, kapları terlemeye yol açan sıcak tohumla doldurmayın ve depoyu ara ara havalandırarak duvar terlemesini engelleyin. Kışın soğuk depoda toplanan yoğuşma suyu çuvalların üstüne damlayabilir; bu yüzden çuvalları tavandan ve soğuk duvardan uzak tutun. Belirli aralıklarla, özellikle nemli mevsim geçişlerinde çuvalın içine elinizi daldırıp sıcaklık ve nem hissini kontrol edin; elinize sıcak veya rutubetli gelen, topaklaşmış tohum acilen açılıp yeniden kurutulmalıdır. Küflenmiş tohumu asla sağlam tohumla karıştırmayın, ayırıp elden çıkarın.

Çimlenme Oranını Koruma ve Ekim Öncesi Test

Saklama koşulları ne olursa olsun tohum canlı bir organizmadır ve zamanla gücü azalır. Amacınız bu azalmayı en aza indirmek ve ekimden önce gerçek çimlenme oranını bilmektir. Uzun süre bekleyecek tohumu serin, kuru ve karanlıkta tutun; ışık ve ısı dalgalanması ömrü kısaltır. Ekimden önce basit bir çimlenme testi çok değerlidir ve her çiftçi tarlada uygulayabilir: Rastgele seçilmiş 100 tohumu nemli bir bez veya kağıt havlu arasına yayın, hafif nemli tutarak oda sıcaklığında bekletin, birkaç gün sonra çimlenen tohumları sayın. 90 ve üzeri çimlenen tohum çok iyidir, 70 ile 85 arası kabul edilebilir ancak ekim normunu bir miktar artırmak gerekir, 60 ın altına düşmüşse o tohumu tohumluk olarak kullanmak riskli olur. Bu test sayesinde tarlada seyrek çıkış sürprizini önler, metrekareye atacağınız tohum miktarını doğru ayarlarsınız. Nemli tohumu buzdolabında saklamak istiyorsanız mutlaka hava geçirmez kapta tutun, aksi halde dolap nemi tohuma geçer.

Tür Türe Saklama Ömrü ve Pratik Öneriler

Her tohumun doğal ömrü aynı değildir. Kısa ömürlü tohumlar arasında soğan, pırasa, havuç, maydanoz ve mısır gelir; bunlar iyi koşulda bile genelde 1 ile 2 yıl sonra hızla güç kaybeder, her yıl taze tohumla çalışmak en güvenlisidir. Orta ömürlü grupta domates, biber, patlıcan, fasulye, bezelye, hıyar, marul, lahana ve çoğu tahıl bulunur; bunlar uygun kuru ve serin ortamda 3 ile 5 yıl sağlıklı kalabilir. Uzun ömürlüler ise kabak, karpuz, kavun ve pancar gibi tohumlardır, ideal koşulda 5 yıl ve üzerine kadar dayanabilir. Kendi ata tohumunu, yerel çeşidini saklayan çiftçi için birkaç pratik kural işi kolaylaştırır: Her zaman en sağlıklı ve en verimli bitkilerden tohum ayırın, melezlenmeyi önlemek için farklı çeşitleri ayrı toplayın, yıl yıl etiketleyip eski tohumu önce kullanın. Tohumu tam olgunlaşmadan hasat etmek düşük çimlenmenin gizli nedenidir; tohum bitki üzerinde tam dolgunlaşıp sertleşene kadar beklemek gerekir. Değerli bir çeşidi kaybetmemek için tohumu iki ayrı yerde, iki ayrı kapta yedekli saklamak akıllıca bir alışkanlıktır. Tescilli ve sertifikalı tohum alım satımında uyulması gereken kurallar için ziraat odanıza ve Tarım ve Orman Bakanlığının güncel mevzuatına başvurun.

Kaynak: Harman Tarım Editör Ekibi.
Başak Yazılım - İçerik - Alt (SEO sayfa sonu) Başak Yazılım 2 - İçerik - Alt (SEO sayfa sonu) Gozeten Bal - İçerik - Alt (SEO sayfa sonu) Sponsorlu

Tarımsal ürün, girdi ve ekipman ilanları Harman'da

Ücretsiz İlan Ver Tüm İlanları İncele Tarım Kütüphanesi

Diğer Tarım Rehberleri

Toprak Analizi Nasıl Yapılır Çiftçi Destekleri ve Hibeleri (Genel Rehber) Toprak pHı, Asitlik ve Kireçlilik Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS) Nedir, Nasıl Yapılır Damla Sulama Sistemi Mazot ve Gübre Desteği Yağmurlama Sulama Hayvancılık Destekleri Organik Tarım Nedir Genç Çiftçi ve Kırsal Kalkınma (KKYDP) Destekleri Kompost Nasıl Yapılır Tarım Sigortası (TARSİM) Nedir