Menü
Entegre mücadele, kültür bitkilerindeki hastalık, zararlı ve yabancı otlarla yalnızca tek bir yönteme bağlı kalmadan, uygun tüm mücadele yöntemlerini uyum içinde kullanmayı esas alan bir bitki koruma yaklaşımıdır. Amaç zararlıyı tamamen yok etmek değil, popülasyonunu ekonomik zarar seviyesinin altında tutmaktır. Bu yaklaşım hem üretim maliyetini düşürür hem de çevre, doğal denge ve insan sağlığını gözetir.
Entegre mücadele, bir tarım alanındaki (agro-ekosistem) hastalık, zararlı ve yabancı otları ayrı ayrı değil, hepsini birlikte değerlendiren bütüncül bir yönetim anlayışıdır. Bu yaklaşımda zararlının popülasyon yoğunluğu ve çevre ile ilişkileri sürekli izlenir, ancak ekonomik zarar eşiği aşıldığında müdahale edilir. Hedef, zararlıyı tamamen yok etmek değil, ona doğal düşmanların ve diğer önlemlerin baskısıyla zararın eşik altında tutulmasıdır. Böylece doğal denge korunurken gereksiz ilaçlama da önlenmiş olur.
Entegre mücadelede yöntemler birbirini tamamlayacak şekilde uygulanır. Kültürel mücadelede uygun ekim nöbeti, dayanıklı çeşit seçimi, temiz tohum ve sağlıklı toprak işleme gibi tedbirler öne çıkar. Fiziko-mekanik mücadele tuzaklar, toplama ve engelleme gibi uygulamaları; biyolojik mücadele zararlının doğal düşmanlarından yararlanmayı kapsar. Biyoteknik yöntemlerde feromon tuzakları gibi araçlar kullanılırken, kimyasal mücadele ise yalnızca diğer yöntemler yetersiz kaldığında ve eşik aşıldığında son çare olarak devreye girer.
Entegre mücadelenin kalbinde düzenli arazi takibi ve doğru teşhis vardır. Üretici, bitkilerini periyodik olarak kontrol ederek zararlı ve hastalık yoğunluğunu gözlemler. Müdahale kararı, zararlının yoğunluğu ekonomik zarar eşiğine ulaştığında verilir; bu eşik ürüne, zararlıya ve bölgeye göre değişir. Bu nedenle takvim usulü kör ilaçlama yerine, ihtiyaç olduğunda ve doğru zamanda müdahale esastır. Şüpheli bir durumda en sağlıklı yol, örnek alıp İl veya İlçe Tarım Müdürlüğüne danışmaktır.
Kimyasal mücadele entegre yaklaşımda son tercih olup, kullanılması gerektiğinde yalnızca o ürün ve zararlı için ruhsatlı bitki koruma ürünleri kullanılmalıdır. Hangi ilacın, hangi dozda ve hangi dönemde uygulanacağı ürüne ve zararlıya göre değiştiğinden, kesin reçete ve doz için mutlaka İl veya İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne ya da reçeteyi yazacak ziraat mühendisine danışılması gerekir. İlaç etiketindeki son ilaçlama ile hasat arasındaki süreye uyulması, hem tüketici sağlığı hem de kalıntı sınırları açısından zorunludur.
Entegre mücadele, gereksiz ilaçlamayı azalttığı için üretim maliyetlerinin düşmesine katkı sağlar. Doğal düşmanların ve faydalı canlıların korunması sayesinde tarladaki doğal denge sürdürülür ve zararlıların ilaca karşı direnç geliştirmesi yavaşlar. Ayrıca toprak, su ve çevredeki kalıntı yükü azalır, bu da daha sağlıklı ve pazarda daha değerli ürün anlamına gelir. Uzun vadede sürdürülebilir bir üretim modeli oluşturarak hem üreticiyi hem de toprağı korur.
Tarım ve Orman Bakanlığı bünyesindeki TAGEM (Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü), buğday, mısır, pamuk, patates, örtüaltı sebzeler, elma, turunçgil, fındık, zeytin, kiraz, bağ gibi birçok önemli üründe entegre mücadele teknik talimatları hazırlamıştır. Bu talimatlar, ürün bazında hangi zararlıya karşı hangi yöntemlerin uygulanacağını ayrıntılı şekilde tarif eder. Üreticiler, kendi ürünlerine ait güncel teknik talimatlara Bakanlık ve İl Müdürlüğü kaynaklarından ulaşabilir ve uygulamalarını bu rehberlere göre planlayabilir.
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
