Menü
Taflan, peyzajda en sık Euonymus japonicus (Japon taflanı) ve zaman zaman Prunus laurocerasus (karayemiş taflanı) türleri için kullanılan, her dem yeşil bir çalıdır. Anavatanı Doğu Asya, özellikle Japonya, Kore ve Çin kıyı bölgeleridir. Deri gibi kalın, parlak, koyu yeşil yaprakları ve bazı çeşitlerinde sarı veya krem renkli alacalı (aureomarginata, argenteovariegata) yaprak kenarları vardır. Türkiye bahçelerinde en çok çit, sınır bitkisi ve budanarak şekil verilen topiary olarak sevilir. Kıyı kentlerinde park, apartman bahçesi ve refüjlerde yaygındır. Genellikle bir dış mekan, bahçe bitkisidir; ancak parlak konumlarda ferah bir teras veya kış bahçesinde de yetişebilir. Yavaş büyümesi, sık budamaya dayanması, tuzlu deniz rüzgarına ve kirli hava koşullarına toleransı onu düşük bakımlı bir peyzaj bitkisi yapar. Yıl boyu yeşil kalması ve alacalı yapraklarının kış aylarında bahçeye renk katması en çok takdir edilen özellikleridir.
Taflan bol ışığı sever ve en canlı görünümünü tam güneş ile yarı gölge arasında verir. Düz yeşil yapraklı çeşitler yarı gölgeye iyi uyum sağlar, ancak alacalı (sarı-krem desenli) çeşitler renklerini koruyabilmek için günde en az birkaç saat doğrudan güneş ister; fazla gölgede desen soluklaşır ve bitki cılız, seyrek dallı kalır. Dış mekanda güney veya batı yönlü, güneş alan bir konum idealdir. Saksıda balkonda tutuluyorsa güneye ya da doğuya bakan bir cephe uygundur. Çok sert öğle güneşi genç fidanlarda ve alacalı yapraklarda hafif yanık, kenar kahverengileşmesi yapabilir; bu yüzden yeni dikilen bitkilere ilk yaz bir miktar gölge sağlamak faydalıdır. Yerleşmiş taflanlar güneşe oldukça dayanıklıdır.
Taflan yerleşik olduğunda kuraklığa dayanıklıdır, fakat düzenli ve dengeli neme en iyi karşılık verir. Toprağın üst 3 ila 5 santimi kuruduğunda, kökleri ıslatacak şekilde derin sulanmalıdır. Yaz aylarında ve saksıda tutulan bitkilerde bu genelde haftada bir ya da iki kez sulama demektir; sıcak ve rüzgarlı günlerde daha sık kontrol gerekir. Kışın büyüme durduğu için sulama seyrekleştirilir, toprak nemliyken tekrar su verilmez. En sık hata aşırı sulamadır: sürekli ıslak, havasız toprak kök çürüğüne yol açar, yapraklar sararıp dökülür ve kök boğazı yumuşar. Susuzlukta ise yapraklar matlaşır, kenarları kıvrılıp kurur ve donuklaşır. Bahçedeki yerleşik taflanlar kısa kurak dönemleri sorunsuz atlatır, yalnızca uzun kuraklıklarda takviye sulama ister.
Taflan, iyi drene olan, humusça zengin, hafif nemli toprakları tercih eder ama kumlu, killi ve kireçli topraklara da uyum sağlar; toprak pH aralığında geniş toleranslıdır. Saksı için bahçe toprağı, olgun kompost veya yaprak çürüntüsü ve drenajı artırmak için perlit ya da iri kum karışımı uygundur. Suyun göllenmemesi için saksı tabanında mutlaka delik ve bir drenaj katmanı bulunmalıdır; ağır, sürekli ıslak toprak kök çürüğü riskini artırır. Saksıda yetişenlerde kökler saksıyı doldurup drenaj deliklerinden çıkmaya başladığında, genelde iki ya da üç yılda bir, ilkbaharda bir boy büyük saksıya alınmalıdır. Repotting sırasında sıkışmış kök yumağı hafifçe gevşetilir ve taze karışım eklenir. Bahçeye dikim için en uygun zamanlar ilkbahar ve serin sonbahar dönemidir.
Taflan ılıman iklim bitkisidir ve normal dış mekan nem düzeylerinden memnundur; ekstra nemlendirme istemez. İdeal sıcaklık aralığı 15 ila 25 derecedir, ancak yazın yüksek sıcaklıklara ve kıyı bölgelerinin tuzlu, nemli havasına iyi dayanır. Kışa dayanıklı bir çalıdır; yerleşmiş Euonymus japonicus bitkileri yaklaşık eksi 10 ila eksi 15 dereceye kadar donları tolere edebilir, bu yüzden Türkiye'nin büyük bölümünde açıkta kışlar. Yine de genç fidanlar ve saksıdaki bitkiler sert, kuru kış rüzgarlarından ve ani don çukurlarından etkilenebilir; kök bölgesini malç veya yaprakla örtmek, saksıyı rüzgar almayan korunaklı bir duvar dibine almak korur. Kapalı mekanda tutuluyorsa kaloriferin sıcak kuru havasından ve ani sıcaklık değişimlerinden uzak, serin ve aydınlık bir konum tercih edilmelidir.
Taflan en kolay gövde çeliği ile çoğaltılır. Yaz sonu ve erken sonbaharda, o yılki sürgünlerin bir miktar odunlaşmış (yarı odunsu) uçlarından 8 ila 12 santimlik parçalar kesilir. Alt yapraklar temizlenir, kesim ucu istenirse köklendirme hormonuna batırılır ve nemli, iyi drene olan perlit-torf karışımına dikilir. Nemli ve ılık, doğrudan güneş almayan aydınlık bir ortamda genellikle birkaç hafta içinde köklenir. Çelikler suda da köklendirilebilir ancak toprakta köklenenler daha güçlü tutar. Tohumla çoğaltma da mümkündür; olgun meyvelerin içindeki tohumlar temizlenip ekilir, fakat çimlenme yavaştır ve alacalı çeşitlerin deseni tohumdan aynı çıkmaz, bu yüzden süs değeri için çelik yöntemi tercih edilir. Kök ayırma taflan için pratik bir yöntem değildir.
Taflanda en yaygın sorun külleme (powdery mildew) hastalığıdır; yapraklarda beyaz, unumsu bir tabaka oluşur, havasız ve nemli konumlarda artar. Çözüm için hava sirkülasyonu sağlanmalı, üstten sulamadan kaçınılmalı ve gerekirse uygun fungisit uygulanmalıdır. Kabuklu bit (koşnil) taflanın klasik zararlısıdır; dal ve yaprak altında kahverengi kabarcıklar, yapışkan salgı ve is gibi siyah küf yapar. Kırmızı örümcek kuru sıcakta yaprak altında ince ağ ve sarımsı benek bırakır, unlu bit ise beyaz pamuksu kümeler oluşturur. Bu zararlılara karşı yaprak altları düzenli kontrol edilir, bitki su püskürtülerek yıkanır ve bahçe sabunu veya yazlık yağ uygulanabilir. Yaprak sararması çoğunlukla aşırı sulama ve kök çürüğünden; yaprak kenarı kahverengileşmesi ise susuzluk, sert güneş yanığı veya gübre fazlasından kaynaklanır. Gölgede alacalı yaprakların soluklaşması ışık yetersizliğinin işaretidir.
Toprağın üst 3 ila 5 santimi kuruduğunda, kökleri ıslatacak şekilde derin sulanır. Yazın genelde haftada bir iki kez yeterlidir, kışın ise sulama seyrekleştirilir. Toprak nemliyken tekrar su verilmez, çünkü sürekli ıslaklık kök çürütür.
En sık nedeni aşırı sulama ve buna bağlı kök çürüğüdür. Havasız, sürekli ıslak toprakta kökler boğulur ve yapraklar sararıp dökülür. Ayrıca demir eksikliği, besin dengesizliği ve kabuklu bit gibi zararlılar da sararmaya yol açabilir. Önce toprak nemi ve drenaj kontrol edilmelidir.
Taflan öncelikle bir dış mekan bahçe bitkisidir, ancak çok aydınlık, serin ve havadar bir ortamda saksıda tutulabilir. Kapalı mekanda kaloriferin kuru sıcağından uzak, güneş gören bir pencere önü seçilmeli, yeterli ışık verilmezse alacalı yapraklar solar ve bitki cılızlaşır.
Yerleşmiş taflan çalıları kışa dayanıklıdır ve yaklaşık eksi 10 ila eksi 15 dereceye kadar donları tolere edebilir. Türkiye'nin çoğu bölgesinde açıkta kışlar. Genç fidanlar ve saksıdaki bitkiler sert kış rüzgarından korunmalı, kök bölgesi malçlanmalıdır.
En kolay yol gövde çeliğidir. Yaz sonunda yarı odunsu sürgünlerden 8 ila 12 santimlik çelikler alınır, alt yaprakları temizlenir ve nemli, drenajlı bir karışıma dikilir. Nemli ve ılık ortamda birkaç haftada köklenir. Alacalı çeşitler için çelik, tohuma göre çok daha güvenilirdir.
Kaynak: Missouri Botanical Garden, Plant Finder (Euonymus japonicus).
Harman üzerinde güncel taflan ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Taflan Taflan Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
