Menü
Crassula, Crassulaceae familyasına ait, çoğunlukla Güney Afrika kökenli sukulent bir bitki cinsidir. En tanınan türü, halk arasında para ağacı ya da yeşim bitkisi olarak bilinen Crassula ovata'dır. Kalın, etli, yuvarlağımsı ve parlak yaprakları, kısa zamanda odunlaşan gövdesiyle küçük bir ağaç görünümü kazanır. Su depolayan yapraklarında nemi biriktirdiği için kuraklığa son derece dayanıklıdır ve az bakım isteyen bir bitki arayanların favorisidir. Genellikle iç mekanda saksı bitkisi olarak yetiştirilir; ılıman iklimlerde balkon ve terasta da tutulabilir ancak dona dayanıksızdır. Uzun ömürlü olması, kolay çoğaltılması ve bakımsızlığa toleransı sayesinde hem yeni başlayanların hem deneyimli koleksiyonerlerin sevdiği bir türdür. Bazı türleri sonbahar ve kışın küçük yıldız biçimli beyaz veya pembemsi çiçekler açar. Yaprak uçlarının bol ışıkta kızarması dekoratif bir özellik olarak da aranır.
Crassula bol ışık seven bir sukulenttir. En iyi gelişimi doğrudan ya da yarı doğrudan güneş alan konumlarda gösterir. İç mekanda güneye veya batıya bakan, günde en az dört beş saat aydınlık alan pencere önleri idealdir. Yeterli ışık aldığında gövdesi sıkı kalır, yaprak uçları kızarır ve kompakt bir form korur. Işık yetersiz kalırsa boğum araları uzar, bitki cılızlaşıp yana yatar ve solgun bir renk alır. Yaz aylarında camdan gelen çok güçlü öğle güneşi, özellikle sulamadan hemen sonra yapraklarda kahverengi yanık lekeleri yapabilir; bu durumda ince bir tül perdeyle ışığı süzmek yeterlidir. Uzun süre karanlıkta kalan bitkiyi birden tam güneşe çıkarmak yerine, birkaç hafta içinde kademeli olarak alıştırmak gerekir. Kışın ışığın azaldığı dönemde bitkiyi en aydınlık pencereye yaklaştırmak faydalıdır.
Crassula tipik bir sukulent olduğu için az ve seyrek sulanır; en sık öldürülme nedeni fazla sudur. Kural, toprağın tamamen kuruduğundan emin olup öyle sulamaktır. Saksı toprağının üst birkaç santimini parmakla kontrol edin; kuru ve tozumsuysa bolca su verip fazlasının tabandan akmasını bekleyin, tabaktaki suyu asla bekletmeyin. Yaz aktif büyüme döneminde bu genellikle haftada bir civarına denk gelir. Kışın bitki dinlenmeye geçtiğinden sulama ayda bir iki kez gibi belirgin şekilde azaltılmalıdır. Yapraklara değil, doğrudan toprağa sulamak çürümeyi önler. Fazla suyun belirtileri yumuşayıp saydamlaşan, sararıp dökülen yapraklar ve gövde dibinde yumuşamadır. Susuzlukta ise yapraklar buruşur, incelir ve mat, kırışık bir görünüm alır; bu durum sulamayla hızla düzelir. Kararsız kaldığınızda sulamayı ertelemek, erken sulamaktan daha güvenlidir.
Crassula için en önemli konu drenajdır; suyu tutan ağır topraklarda kökleri kısa sürede çürür. Hazır kaktüs ve sukulent toprağı idealdir; normal saksı toprağını kullanacaksanız üçte bir oranında perlit, iri kum veya pomza ekleyerek gözenekli ve hızlı süzülen bir karışım hazırlayın. Saksının tabanında mutlaka drenaj deliği bulunmalıdır. Terakota gibi gözenekli saksılar fazla nemin buharlaşmasına yardımcı olduğu için plastik saksılara tercih edilir. Bitki yavaş büyüdüğünden sık saksı değişimi gerektirmez; genellikle iki üç yılda bir, kökler saksıyı tamamen doldurduğunda yeterlidir. Saksı değişimi için ilkbahar en uygun mevsimdir. Değişimden birkaç gün önce sulamayı kesip toprağı kurutun, bitkiyi nazikçe çıkarın, çürük veya kararmış kökleri temizleyin ve bir önceki saksıdan yalnızca bir boy büyük bir kaba yerleştirin. Aktarımdan sonra bir hafta kadar sulamayı bekletmek kök yaralarının kapanmasını sağlar.
Crassula kuru havayı çok iyi tolere eden bir bitkidir ve nem püskürtmeye ihtiyaç duymaz; aksine yapraklara sürekli su gelmesi çürümeye zemin hazırlar. Ortalama ev nemi onun için fazlasıyla yeterlidir, banyo gibi yüksek nemli ortamlardan kaçınmak daha doğrudur. Sıcaklık olarak 18 ile 27 derece arasını sever ve büyüme mevsiminde bu aralıkta gelişir. Dona kesinlikle dayanıksızdır; sıcaklık 10 derecenin altına inmeye başladığında balkon veya bahçedeki bitkiyi içeri almak gerekir. Kışın 10 ila 15 derece aralığındaki serin ve aydınlık bir ortam bitkinin dinlenmesine ve bazı türlerde çiçeklenmeye katkı sağlar. Bitkiyi kalorifer peteği gibi doğrudan sıcak hava veren kaynakların ve soğuk cam yüzeyine değecek konumların önünden uzak tutun. Ani sıcaklık değişimleri ve soğuk cereyan yaprak dökümüne yol açabilir.
Crassula çoğaltması son derece kolaydır ve en pratik yollar gövde ile yaprak çelikleridir. Gövde çeliği için keskin ve temiz bir bıçakla 5 ila 10 santim uzunluğunda sağlıklı bir dal kesin. Kesik ucun bir iki gün gölgede havada bekleyip nasırlaşmasını, yani üzerinde kuru bir tabaka oluşmasını bekleyin; bu adım çürümeyi önler. Ardından çeliği nemli, gözenekli sukulent toprağına dikin ve kökler tutana kadar sadece hafifçe nemli tutun. Yaprak çeliğinde ise sağlam bir yaprağı gövdeden temiz biçimde koparıp yine birkaç gün nasırlaştırın, sonra toprağın üzerine yatırın ya da ucunu toprağa hafifçe değdirin; birkaç hafta içinde tabanından minik kökler ve yeni yavru bitki oluşur. Su içinde köklendirme mümkün olsa da sukulentlerde çürüme riski taşıdığı için önerilmez; toprakta köklendirme daha güvenlidir. İlkbahar ve yaz, köklenmenin en hızlı olduğu dönemlerdir.
Crassula'da en yaygın sorun aşırı sulamaya bağlı kök ve gövde çürüğüdür; belirtileri yumuşayan, saydamlaşan ve dökülen yapraklar ile gövde dibinde kararmadır. Çözüm sulamayı kesmek, bitkiyi kuru toprağa aktarmak ve çürük kısımları temizlemektir. Alt yaprakların zamanla sararıp dökülmesi doğal olabilir, ancak yaygın sararma genelde fazla suyu işaret eder. Yapraklarda kahverengi kuru lekeler çoğunlukla güçlü öğle güneşinin yaptığı yanıklardır. Boğum aralarının uzayıp bitkinin cılızlaşması ışık yetersizliğindendir ve daha aydınlık bir konum gerektirir. Zararlılar arasında en sık görüleni, yaprak diplerinde pamuğumsu beyaz kümeler oluşturan unlu bittir; alkole batırılmış pamukla temizlenebilir. Kuru koşullarda kırmızı örümcek de görülebilir, yapraklarda ince ağ ve soluklaşma yapar. Küçük istilalarda mekanik temizlik, yaygın durumlarda uygun bir sukulent dostu mücadele yöntemi tercih edilir.
Toprağın tamamen kuruduğundan emin olduktan sonra bolca su verip fazlasının drenaj deliğinden akmasını bekleyin. Yaz aylarında genellikle haftada bir, kışın ayda bir iki kez yeterlidir. Yapraklara değil doğrudan toprağa sulayın ve tabakta biriken suyu asla bekletmeyin.
En yaygın neden aşırı sulamadır; yapraklar sararıp yumuşar ve saydamlaşarak dökülür. Bu durumda sulamayı kesip toprağı iyice kurutun. Yalnızca en alttaki birkaç yaprağın sararıp dökülmesi ise doğal yaşlanma olabilir ve endişe gerektirmez.
Buruşan, incelip mat bir hal alan yapraklar genellikle susuzluk belirtisidir çünkü bitki depoladığı suyu kullanmıştır. Toprak tamamen kuruysa güzelce sulayın; yapraklar birkaç gün içinde dolgunlaşıp eski görünümüne kavuşur.
En kolay yol gövde veya yaprak çeliğidir. Sağlıklı bir dal ya da yaprağı kopardıktan sonra kesik ucu bir iki gün gölgede nasırlaştırın, ardından gözenekli sukulent toprağına dikin. İlkbahar ve yaz köklenmenin en hızlı olduğu dönemlerdir.
Crassula dona dayanıksızdır ve sıcaklık 10 derecenin altına inmeye başladığında zarar görür. Ilıman iklimlerde ilkbahar ve yazı dışarıda geçirebilir ancak soğuklar bastırmadan içeri alınmalıdır. Kışın serin, aydınlık ve donsuz bir iç mekan idealdir.
Kaynak: Missouri Botanical Garden, Plant Finder (Crassula ovata).
Harman üzerinde güncel crassula ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Crassula Crassula Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
