Menü
Palmiye, Arecaceae (palmiyegiller) familyasına ait, tropik ve subtropik bölgelerin en tanınmış bitki grubudur. İç mekanda en çok yetiştirilen türler areka palmiyesi (Dypsis lutescens), kentia palmiyesi (Howea forsteriana), salon palmiyesi (Chamaedorea elegans) ve yelpaze palmiyesidir (Livistona, Chamaerops). Yumuşak kavisli yaprakları ve tropik havasıyla mekana ferahlık kattığı için sevilir; NASA temiz hava çalışmalarında havayı nemlendirip filtrelediği de gösterilmiştir. Türkiye kıyı kuşağında Trachycarpus fortunei ve Phoenix gibi türler bahçede de yetişir, ancak iç mekan palmiyelerinin çoğu don sevmez. Tek bir uç sürgünden (büyüme noktası) geliştikleri için üstten budanmaz; bu nokta zarar görürse bitki toparlanamaz. Yavaş ama uzun ömürlü büyürler, yıllarca aynı köşede kalabilir. Parlak dolaylı ışığa ve orta neme uyum sağlamaları, onları hem ev hem ofis için pratik, gösterişli bir yeşil seçenek yapar.
Çoğu iç mekan palmiyesi parlak ama dolaylı ışık ister. Doğu ya da batı pencerelerinin yakını, veya güneye bakan bir pencereden bir iki metre içeride tül perde arkası idealdir. Salon palmiyesi (Chamaedorea) ve kentia yarı gölgeye en iyi dayanan türlerdir, kuzey penceresinde bile idare eder. Areka palmiyesi daha çok ışık sever ve az ışıkta sararıp seyrekleşir. Öğle güneşinin doğrudan camdan vuran sıcak ışınları yapraklarda kahverengi yanık lekeleri ve solgunluk yapar, bu yüzden yaz aylarında güney camına yapışık konum önerilmez. Bitkiyi ayda bir çeyrek tur döndürmek tüm yüzlerin dengeli ışık alıp düzgün büyümesini sağlar.
Palmiyeler tropik bitkilerdir; toprağın tamamen kurumasından hoşlanmaz ama sürekli ıslaklığa da dayanmaz. Kural, üst 2 ila 3 santimin kuruduğunu parmakla kontrol edip öyle sulamaktır. İlkbahar ve yaz aktif büyüme döneminde genellikle haftada bir, kış aylarında büyüme yavaşlayınca on günde bir veya daha seyrek yeterlidir. Suyu saksının üstünden bolca verip alttan drenaj deliğinden akıtın, tabakta biriken suyu on dakika sonra boşaltın; kökün suda beklemesi çürüme yapar. Fazla su belirtileri: alt yapraklarda sararma, gövde dibinde yumuşama ve küf kokusu. Susuzluk belirtileri: yaprak uçlarının kuruyup kahverengileşmesi, kıvrılma ve genel solgunluk. Palmiyeler klorlu ve florürlü suya hassastır; mümkünse bir gece dinlendirilmiş çeşme suyu veya yağmur suyu kullanın.
Palmiye, iyi drene olan ama nemi bir miktar tutan hafif asidik toprağı sever. Kaliteli saksı torfu veya kokopite, drenaj için perlit ve bir miktar kaba kum ile az miktarda organik kompost karıştırmak iyi bir harmandır. Hazır palmiye ya da kaktüs-palmiye toprakları da uygundur. Saksının altında mutlaka drenaj deliği bulunmalı, dibe bir parmak kalınlığında iri çakıl veya kırık pişmiş toprak konabilir. Palmiyeler kök sıkışıklığından fazla rahatsız olmaz ve sık saksı değişiminden hoşlanmaz; kökler delikten dışarı çıktığında, yani genellikle iki üç yılda bir ilkbaharda repotlama yapılır. Yeni saksı bir beden büyük seçilmeli, hassas kökler mümkün olduğunca bozulmadan aktarılmalı ve büyüme noktası eski derinliğinde kalmalıdır.
Tropik kökenli oldukları için palmiyeler orta ve yüksek nemden hoşlanır; ideal bağıl nem yüzde 40 ile 60 arasıdır. Kışın kalorifer havası kuruyunca yaprak uçları kahverengileşebilir, bunu önlemek için yaprakları ılık suyla püskürtmek, nemlendirici kullanmak veya saksıyı nemli çakıllı bir tabağa oturtmak yardımcı olur. Sıcaklık olarak 18 ile 27 derece arası idealdir; 10 derecenin altı çoğu iç mekan türü için risklidir. Areka ve salon palmiyesi soğuğa duyarlıdır ve don görmemelidir. Bitkiyi kışın soğuk cam kenarından, klima ve kalorifer akımından uzak tutun. Dış mekanda Trachycarpus fortunei kısa süreli hafif donlara dayanır, ancak iç mekan palmiyeleri kesinlikle dona bırakılmamalı, sıcaklık düştüğünde içeri alınmalıdır.
Palmiyeler tek büyüme noktasından geliştikleri için gövde veya yaprak çeliğiyle çoğaltılamaz; kesilen bir yaprak ya da gövde parçası kök vermez. En güvenilir yol tohumdur, ancak tohum çimlenmesi sıcaklık ve nem isteyen, haftalar hatta aylar süren yavaş bir süreçtir; taze tohum ılık ve nemli ortamda tutulmalıdır. Ev koşullarında en pratik yöntem, çok gövdeli kümeleşen türlerde kök ayırmadır. Areka ve salon palmiyesi gibi dipten yeni sürgünler veren türlerde, repotlama sırasında saksıdan çıkarılan bitkinin kök topağı, her parçada sağlıklı kök ve sürgün kalacak şekilde keskin temiz bir bıçakla ikiye ya da üçe bölünür. Ayrılan parçalar ayrı saksılara dikilir, ilk birkaç hafta gölgede ve nemli tutularak köklerin tutması beklenir. Tek gövdeli kentia gibi türler ise yalnızca tohumla üretilebilir.
En sık görülen sorun yaprak uçlarının kahverengileşmesidir; nedeni genellikle düşük nem, klorlu su veya aşırı gübredir, çözüm olarak nem artırılır ve dinlendirilmiş su kullanılır. Alt yaprakların topluca sararması çoğunlukla aşırı sulama ve kök çürüğüne işaret eder; sulama seyreltilmeli, gerekirse çürük kökler temizlenip taze toprağa alınmalıdır. Genel solgunluk ve kuruma ise susuzluk ya da fazla güneştir. En yaygın zararlı kırmızı örümcektir; kuru havada çoğalır, yaprak altında ince ağlar ve sararmış noktacıklar bırakır, nem artırılıp yapraklar yıkanır ve gerekirse neem yağı uygulanır. Unlu bit ve kabuklu bit de yaprak sapı diplerinde pamuksu ya da kahverengi lekeler yapar; alkole batırılmış pamukla silinir. En alttaki bir iki yaprağın zamanla sararıp ölmesi normaldir, ancak büyüme noktası asla kesilmemelidir.
Toprağın üst 2 ila 3 santimi kuruyunca sulayın. Yaz aktif dönemde genellikle haftada bir, kışın on günde bir yeterlidir. Suyu üstten bolca verip drenajdan akıtın ve tabakta biriken suyu boşaltın; kökün suda beklemesi çürüme yapar. Mümkünse bir gece dinlendirilmiş çeşme suyu kullanın.
En sık neden aşırı sulama ve kök çürüğüdür; özellikle alt yapraklar topluca sararır. Az ışık, susuzluk veya besin eksikliği de sararma yapabilir. Önce toprağın ıslaklığını kontrol edin: sürekli nemliyse sulamayı seyreltin, kuru ve solgunsa sulama düzenini sıklaştırın.
Uç kahverengileşmesi genelde düşük nem, klorlu ya da florürlü su ve fazla gübreden kaynaklanır. Nemi yüzde 40 ile 60 aralığına çıkarın, yaprakları püskürterek nemlendirin, dinlendirilmiş su kullanın ve gübreyi seyreltin. Kuruyan uçları temiz makasla düzeltebilirsiniz.
Palmiyeler sık saksı değişimini sevmez; kökler delikten çıktığında, genellikle iki üç yılda bir ilkbaharda repotlanır. Bir beden büyük ve drenaj delikli saksı seçin, kök topağını mümkün olduğunca bozmadan aktarın ve büyüme noktasını eski derinliğinde bırakın.
Hayır. Palmiyeler tek büyüme noktasından geliştiği için yaprak ya da gövde çeliğiyle çoğaltılamaz. Çok gövdeli areka ve salon palmiyesi gibi türler repotlama sırasında kök ayırmayla, kentia gibi tek gövdeli türler ise yalnızca tohumla üretilir.
Kaynak: University of Florida IFAS Extension, Bahçe Bitkileri.
Harman üzerinde güncel palmiye ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Palmiye Palmiye Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
