Menü
Spathiphyllum, halk arasında Barış Çiçeği ya da Yelken Çiçeği olarak bilinen, Araceae (yılanyastığı) familyasından tropik bir iç mekan bitkisidir. Anavatanı Orta ve Güney Amerika ile Güneydoğu Asya bölgelerinin nemli yağmur ormanlarıdır. Doğada orman zemininde, ağaç gölgesi altında yetiştiği için düşük ışığa çok iyi uyum sağlar; bu yüzden neredeyse tamamen iç mekan bitkisi olarak yetiştirilir ve dış mekana yalnızca ılıman, dona kapalı iklimlerde çıkarılabilir. En çok koyu yeşil, parlak ve mızrak biçimli yapraklarıyla, bunların arasından yükselen beyaz yelken şeklindeki spata (çiçek yaprağı) örtüsüyle sevilir. Ortadaki silindirik sarımsı organ gerçek çiçek topluluğudur (spadiks), beyaz kısım ise onu saran modifiye yapraktır. Bakımının kolay olması, loş odalarda bile çiçek açabilmesi ve havadaki nemi sevmesi onu yeni başlayanların favorisi yapar. Susadığında yapraklarını sarkıtıp sulandıktan sonra toparlaması da bakımını kolaylaştırır.
Spathiphyllum parlak ama dolaylı ışığı sever; doğal ortamında ağaç gölgesinde yaşadığı için doğrudan güneşe uyumlu değildir. En ideal konum kuzey ya da doğu yönlü pencerelerin yakınıdır; sabah yumuşak güneşi sorun olmaz. Güney ve batı pencerelerinin tam önünde öğle güneşi yapraklarda kahverengi yanık lekeleri ve solgunluk yaratır, bu durumda bitkiyi pencereden bir iki metre içeri çekmek ya da tül perdeyle ışığı süzmek gerekir. Yarı gölge ve loş ortamlara toleransı yüksektir, hatta penceresiz banyo ya da koridorlarda bile yaşayabilir; ancak çok az ışıkta yaprak üretir fakat çiçek açmaz. Çiçek görmek istiyorsanız gün boyu aydınlık ama güneşin doğrudan vurmadığı bir nokta idealdir. Yapraklar sürekli tek yöne uzuyorsa bitki ışık arıyordur; saksıyı ara ara çevirerek dengeli büyüme sağlayın.
Tropik bir bitki olarak Spathiphyllum düzenli nem ister; toprağın tamamen kurumasından hoşlanmaz ama sürekli çamurlu kalması da köklerini çürütür. En sağlıklı yöntem, üst 2-3 santimetre hafif kuruduğunda bolca, saksı altından su akana kadar sulamak ve tabakta biriken fazla suyu 15 dakika sonra dökmektir. İlkbahar ve yaz aktif büyüme döneminde genellikle haftada bir, kışın büyüme yavaşladığında 10-14 günde bir yeterli olabilir; sıklığı takvime değil parmakla toprak nemini kontrol ederek ayarlayın. Bu bitkinin en belirgin özelliği susadığında tüm yapraklarını belirgin şekilde sarkıtmasıdır; suladıktan birkaç saat sonra toparlanır, ancak bu stresi sürekli yaşatmak yaprak uçlarını kavurur. Fazla su belirtileri ise sararan alt yapraklar, yumuşama ve toprakta küf kokusudur. Mümkünse kireç ve klor lekelenmesini önlemek için oda sıcaklığında dinlendirilmiş ya da yağmur suyu kullanın.
Spathiphyllum, nem tutan ama aynı anda iyi havalanan gevşek bir karışım ister. İyi bir reçete: üçte iki oranında torf esaslı ya da hindistan cevizi lifli (coco peat) iç mekan bitki toprağı, kalanı perlit ve az miktarda orkide kabuğu veya kompostla zenginleştirilebilir. Bu yapı kökleri nemli tutarken suyun akmasını sağlar. Saksının dibinde mutlaka drenaj deliği bulunmalı; deliksiz dekoratif kaplar kök çürüğünün en sık nedenidir. Bitki köklerinin saksıyı doldurması, dipteki deliklerden kök çıkması ya da suyun toprağa girmeden yüzeyden akıp gitmesi saksı değişim zamanının geldiğini gösterir. Genellikle 1-2 yılda bir, ilkbaharda, mevcut saksıdan yalnızca bir beden büyük bir kaba aktarılır; aşırı büyük saksı fazla nem tutup köke zarar verir. Aktarırken kök topağını hafifçe gevşetin ve taze karışımla boşlukları doldurun.
Yağmur ormanı kökenli olduğu için Spathiphyllum yüksek nemi çok sever; ideal ortam nemi yüzde 50 ve üzeridir. Kalorifer ve klimayla kuruyan kış havasında yaprak uçları kahverengileşip kurur. Nemi artırmak için yaprakları ılık suyla ara sıra pülverize edebilir, saksıyı nemli çakıl dolu tabak üzerine oturtabilir ya da yakınına bir nem tepsisi koyabilirsiniz; banyo ve mutfak gibi doğal nemi yüksek odalarda çok mutlu olur. Sıcaklık tercihi 18-27 derece arasıdır; 13 derecenin altında büyümesi durur ve zarar görmeye başlar. Dona kesinlikle dayanıksızdır, bu yüzden kışın dışarı çıkarılmaz ve soğuk cam kenarlarından uzak tutulur. Ani sıcaklık değişimleri, açık pencereden gelen soğuk hava akımı ve klima üflemesi yaprakların kararmasına yol açar; sabit ılık bir konum en sağlıklısıdır.
Spathiphyllum için en güvenilir ve pratik çoğaltma yöntemi kök ayırma (bölme) yöntemidir; çünkü bu bitki gövdesinin dibinden yan sürgünler (yavrular) vererek çoğalır ve gövde ya da yaprak çeliği ile köklenmez. Genellikle saksı değişimi sırasında, ilkbaharda yapılır: bitki saksıdan çıkarılır, kök topağındaki toprak hafifçe silkelenir ve her parçada en az iki üç yaprak ile kendi sağlıklı kök demeti bulunacak şekilde elle ya da temiz keskin bir bıçakla ayrılır. Ayrılan her parça, taze ve gevşek karışım içeren ayrı saksılara dikilir, bol su verilir ve birkaç hafta parlak dolaylı ışıkta, nemli tutularak tutması beklenir. Tohumla üretim mümkün olsa da evde nadiren tercih edilir çünkü çok yavaştır ve tohum bulmak zordur. Yaprak ya da tek yaprak sapı suya konulduğunda kalıcı kök vermez; bu yüzden su köklendirmesi bu türde önerilmez. Ayrılan bitkiler birkaç ay içinde yeni yaprak açarak toparlanır.
En sık şikayet yaprak uçlarının kahverengileşip kurumasıdır; bunun başlıca nedenleri düşük ortam nemi, düzensiz sulama (sık susuz bırakma) ve musluk suyundaki kireç ile klordur. Çözüm olarak nemi artırın, düzenli sulayın ve dinlendirilmiş su kullanın. Alt yaprakların topluca sararması genellikle fazla sulama ve kök çürüğüne işaret eder; toprağın kuruma süresini uzatın ve drenajı kontrol edin. Tek tük eski yaprakların sararması ise doğaldır. Yaprakların tamamen sarkması susuzluğun klasik belirtisidir ve sulamayla düzelir. Doğrudan güneşte soluk sarımsı, yanık lekeli yapraklar oluşur; bitkiyi gölgeye çekin. Zararlılar arasında kuru ve sıcak ortamda kırmızı örümcek (yapraklarda ince ağ ve noktalı sararma), yaprak koltuklarında pamuksu beyaz kümeler halinde unlu bit ve kabuklu bit görülür. Bunlarla mücadelede yaprakları su ile yıkayın, neem yağı ya da uygun bir sabun çözeltisi uygulayın ve enfekteli bitkiyi diğerlerinden ayırın. Hiç çiçek açmaması çoğunlukla ışık yetersizliğindendir.
Toprağın üst 2-3 santimetresi hafif kuruduğunda, saksının altından su akana kadar bolca sulayın ve tabakta biriken fazla suyu dökün. Yazın genellikle haftada bir, kışın 10-14 günde bir yeterlidir; ancak sıklığı takvime değil parmakla toprak nemine göre ayarlayın. Kireç lekelenmesini önlemek için oda sıcaklığında dinlendirilmiş su kullanın.
En yaygın neden fazla sulamadır; sürekli ıslak toprak kökleri boğar ve alt yapraklar topluca sararır. Bu durumda toprağın kuruma süresini uzatın ve saksının drenaj deliği olduğundan emin olun. Tek tük eski alt yaprakların sararması ise normaldir. Ayrıca doğrudan güneş ve besin eksikliği de soluk sararmaya yol açabilir.
Sarkma çoğunlukla susuzluk belirtisidir; bu bitki suyu azaldığında tüm yapraklarını belirgin şekilde düşürür ve suladıktan birkaç saat sonra toparlanır. Ancak sarkmayı sürekli yaşatmak yaprak uçlarını kavurur. Toprak nemliyken de sarkma varsa bu kez kök çürüğü olabilir, o zaman sulamayı azaltıp kökleri kontrol edin.
En sık neden ışık yetersizliğidir. Bitki loş ortamda yaşar ama çiçek açmak için parlak dolaylı ışığa ihtiyaç duyar; bu yüzden kuzey ya da doğu penceresine yakın, gün boyu aydınlık bir noktaya taşıyın. Büyüme döneminde seyreltilmiş iç mekan bitki gübresi vermek de çiçeklenmeyi destekler.
Tropik bir bitki olduğu için dona kesinlikle dayanıksızdır ve 13 derecenin altında zarar görür, bu yüzden ülkemizin büyük bölümünde iç mekan bitkisi olarak yetiştirilir. Yalnızca çok ılıman, kışı donsuz geçen bölgelerde, gölgeli ve rüzgardan korunaklı bir noktada dış mekana çıkarılabilir; hava soğumadan mutlaka içeri alınmalıdır.
Kaynak: Missouri Botanical Garden, Plant Finder.
Harman üzerinde güncel spathiphyllum ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Spathiphyllum Spathiphyllum Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
