Menü
Japon akçaağacı bonsai, botanik adıyla Acer palmatum türünün minyatür saksıda yetiştirilen halidir. Doğal olarak Japonya, Kore ve Çin ormanlarında yayılan bu yaprak döken ağaç, el biçiminde beş ila yedi loblu narin yaprakları ve ilkbaharda kırmızıya, sonbaharda kızıla dönen olağanüstü yaprak renkleriyle bonsai sanatının en sevilen türlerindendir. Japon akçaağacı özünde bir dış mekan bitkisidir; kısa süreli sergileme dışında kapalı ortamda kalıcı olarak yaşatılamaz, çünkü yaprağını dökmesi için kışın soğuğa ve mevsim döngüsüne ihtiyaç duyar. Balkon, teras veya bahçede yetiştirilir. İncecik dalların yıllar içinde kazandığı zarif yapı, mevsimden mevsime değişen renk gösterisi ve bakıma verdiği hızlı yanıt sayesinde hem yeni başlayanlar hem deneyimli bonsai severler tarafından tercih edilir. Sabır isteyen ama görsel ödülü yüksek bir türdür.
Japon akçaağacı bonsai parlak ışık sever ama yaprakları çok narindir. En ideali sabah güneşi alan, öğle sonrası gölgelenen bir konumdur; doğu yönü bu bakımdan idealdir. Yaz aylarında öğle vakti kuvvetli doğrudan güneşe uzun süre maruz kalırsa yaprak kenarları kavrulup kahverengileşir, buna yaprak yanığı denir. Özellikle kırmızı ve alacalı yapraklı çeşitler güneş yanığına yeşil yapraklılardan daha duyarlıdır. Bu yüzden yaz ortasında öğleden sonra yarı gölge sağlanmalıdır. Tam gölge ise dalların uzayıp cılızlaşmasına ve sonbahar renklerinin solmasına yol açar. Kışın yaprağını döktükten sonra ışık ihtiyacı azalır. Bir dış mekan bitkisi olduğundan kapalı ortamda pencere önünde kalıcı tutulmamalı, yalnızca kısa sergilemeler yapılmalıdır.
Japon akçaağacı bonsai küçük saksıda yetiştiği için toprağı hızla kurur ve düzenli sulama ister. Genel kural, üst toprak yüzeyi hafif kuruduğunda bol su vermek, fazla suyun drenaj deliklerinden akmasını sağlamaktır. İlkbahar ve yaz büyüme döneminde sıcak günlerde günde bir hatta iki kez sulama gerekebilir; sığ saksılar öğle sıcağında çabuk kurur. Sonbaharda hava serinledikçe sıklık azalır, kışın yaprak dökümünden sonra toprak yalnızca nemli tutulur, aşırı sulanmaz. Susuzluk belirtisi yaprakların pörsüyüp kenarlarından kıvrılıp kavrulmasıdır ve akçaağaç susuzluğa çok duyarlıdır, bir kez kuruyan yapraklar geri dönmez. Aşırı sulama ise sürekli ıslak toprak, sararan yapraklar ve kök çürüğüyle kendini gösterir. Klorlu musluk suyu yerine dinlendirilmiş ya da yağmur suyu tercih edilmelidir.
Japon akçaağacı bonsai iyi drene olan ama nemi tutabilen gözenekli bir karışım ister. Klasik bonsai reçetesi akadama, pomza ve lav taşının kabaca eşit oranda karıştırılmasıdır; akadama nemi tutarken pomza ve lav fazla suyun akmasını sağlar. Bu tür hafif asidik ila nötr toprağı sever, kireçli ağır topraktan kaçınılmalıdır. Saksının mutlaka drenaj deliği olmalı, dibine kaba taneli bir drenaj katmanı serilmelidir. Saksı değişimi genç ağaçlarda iki yılda bir, olgun ağaçlarda üç ila beş yılda bir yapılır. En uygun zaman ilkbaharın çok başında, tomurcuklar kabarmaya başlamadan hemen öncedir. Repotting sırasında kök yumağının dış ve alt kısmındaki kökler dikkatle taranıp üçte biri kadarı budanır, taze karışıma yerleştirilir ve gölgede tutularak toparlanması beklenir.
Japon akçaağacı serin ve ılıman iklimi sever; sıcak ve kuru havadan hoşlanmaz. İlkbahar ve sonbaharın serin sıcaklıkları ideal büyüme koşulu sağlar. Yaz sıcağında ortam nemini korumak, saksıyı serin ve gölgeli tutmak yaprak yanığını azaltır. Olgun akçaağaçlar toprakta kışın ciddi donlara dayanabilir, ancak bonsai olarak sığ saksıda yetişen kökler dona karşı çok daha savunmasızdır. Bu yüzden kışın saksının kendisi korunmalıdır: soğuk bölgelerde saksı toprağa gömülebilir, soğuk seraya, garaja veya rüzgardan korunaklı bir yere alınabilir. Amaç bitkiyi tümden sıcak tutmak değil, kök bölgesini şiddetli donmadan korumaktır; çünkü bu tür yaprağını dökmek ve dinlenmek için soğuğa ihtiyaç duyar. Ani sıcaklık dalgalanmaları ve kuru kış rüzgarı dalların kurumasına yol açar.
Japon akçaağacı bonsai birkaç yöntemle çoğaltılır. En yaygın yollardan biri tohumdur; sonbaharda toplanan kanatlı tohumlar soğuk katlama denilen bir ön işlemden geçirilir, yani birkaç ay nemli ve soğuk ortamda bekletilerek çimlenme uykusu kırılır, ardından ilkbaharda ekilir. Yeşil çelik yöntemi de kullanılır: ilkbahar sonu veya yaz başında henüz tam odunlaşmamış sürgünlerden alınan çelikler, köklendirme hormonuna batırılıp nemli, gözenekli ortama dikilir ve yüksek nemde tutulur. Alacalı ve özel çeşitler genellikle aşılama ile çoğaltılır, çünkü tohumdan ana bitkinin özelliklerini taşımazlar. Deneyimli yetiştiriciler kalın dallardan hava daldırması ile de yeni bitki elde edebilir. Yaprak çeliği ile çoğaltma bu türde işe yaramaz.
Japon akçaağacında en sık görülen sorun yaprak yanığıdır: kuvvetli öğle güneşi ve kuru sıcak havada yaprak kenarları kahverengileşip kıvrılır, çözümü öğleden sonra gölge ve düzenli sulamadır. Yaprak sararması genellikle aşırı sulama ve kötü drenaja bağlıdır, ağır ıslak toprak kökleri boğar. Sürekli ıslak toprakta kök çürüğü gelişir, yaprak solar ve dallar geriye ölür; erken saksı değişimi ve drenajı düzeltmek gerekir. Zararlılardan yaprak biti taze sürgünleri emerek yaprakları büzüştürür; kırmızı örümcek özellikle sıcak kuru havada alt yüzeyde ince ağ örüp yaprakları soluklaştırır, nem artırılıp uygun bakım yağıyla mücadele edilir. Unlu bit gövde ve yaprak koltuklarında pamuksu kütleler oluşturur. Verticillium solgunluğu adlı mantar hastalığı ani dal kurumasına yol açabilir; hasta dallar temiz aletle kesilip uzaklaştırılmalıdır.
Üst toprak yüzeyi hafif kuruduğunda bol su verilir ve fazla su drenaj deliklerinden akıtılır. Yaz sıcağında sığ saksı çabuk kuruduğu için günde bir ya da iki kez sulama gerekebilir, kışın yaprak dökümünden sonra toprak yalnızca nemli tutulur. Bu tür susuzluğa çok duyarlıdır, bir kez kuruyan yapraklar geri dönmez.
En yaygın neden aşırı sulama ve kötü drenajdır; sürekli ıslak toprak kökleri boğar ve yapraklar sararır. Uzun süren aşırı nem kök çürüğüne dönüşebilir. Sulama sıklığını azaltmak, gözenekli bir karışım kullanmak ve saksıda mutlaka drenaj deliği bulunması sorunu çözer.
Hayır, kalıcı olarak iç mekanda yaşamaz. Bu tür yaprak döken bir dış mekan ağacıdır ve sağlıklı kalmak için kışın soğuğa ve mevsim döngüsüne ihtiyaç duyar. Balkon, teras veya bahçede yetiştirilmeli, kapalı ortamda yalnızca kısa süreli sergilenmelidir.
Sığ saksıdaki kökler toprağa göre dona çok daha duyarlı olduğundan kök bölgesi korunmalıdır. Soğuk bölgelerde saksı toprağa gömülebilir, soğuk seraya veya rüzgardan korunaklı bir yere alınabilir. Amaç bitkiyi sıcak tutmak değil, kökleri şiddetli donmadan ve kuru kış rüzgarından korumaktır.
Genellikle yaprak yanığından kaynaklanır; kuvvetli öğle güneşi, kuru sıcak hava ve yetersiz sulama yaprak kenarlarını kavurur. Özellikle kırmızı ve alacalı çeşitler daha duyarlıdır. Öğleden sonra yarı gölge sağlamak ve düzenli sulama yapmak sorunu önler.
Kaynak: Royal Horticultural Society - Acer palmatum Yetiştirme Rehberi.
Harman üzerinde güncel japon akçaağacı bonsai ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Japon Akçaağacı Bonsai Japon Akçaağacı Bonsai Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
