Menü
Karanfil (Syzygium aromaticum), mersingiller ailesinden bir ağacın henüz açmamış çiçek tomurcuklarının kurutulmasıyla elde edilen tropik bir baharattır. Aslen Endonezya'nın Maluku (Baharat) adalarına özgü olan bu bitki, nemli ve sıcak ekvatoral iklim ister. Mutfakta çubuk halinde ya da toz olarak kullanılır; Türk mutfağında en çok komposto, hoşaf, elma tatlısı, sıcak şerbetler, bazı turşular ve kış çaylarına koku ve tat vermek için tercih edilir. Ayrıca öjenol adlı uçucu yağı sebebiyle yoğun, keskin ve tatlımsı bir aroması vardır. Türkiye açısından karanfil, tarlada üretilen değil, dış ticaret yoluyla temin edilen bir baharattır. İklim koşulları elverişli olmadığından ülkemizde ticari anlamda karanfil ağacı yetiştiriciliği yapılmaz. Bu yönüyle karanfil; mango, papaya ya da kaju gibi büyük ölçüde ithalata dayanan tropik ürünlerle aynı grupta değerlendirilir. Not olarak, mutfakta kullanılan bu baharat, bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilen çiçek karanfili (Dianthus) ile aynı bitki değildir; ikisi farklı türlerdir.
Karanfil ağacı yüksek sıcaklık, bol yağış ve yıl boyu nemli bir iklim gerektirdiğinden Türkiye'nin iklim kuşağında ticari üretimi bulunmamaktadır. Dünyada başlıca üretim; Endonezya, Madagaskar, Tanzanya (özellikle Zanzibar), Komorlar, Sri Lanka ve Hindistan gibi ekvatora yakın tropik ülkelerde yapılır. Bu ülkelerin ortak özelliği, karanfil ağacının ihtiyaç duyduğu sıcak ve nemli okyanus iklimine sahip olmalarıdır. Türkiye'de karanfil, tarımsal bir ürün olarak herhangi bir ilde bölgesel üretimle anılmaz; piyasadaki karanfilin tamamına yakını ithalat yoluyla gelir. Örtüaltı ya da botanik bahçesi ölçeğinde bireysel denemeler görülebilse de, bunlar ticari üretim niteliği taşımaz. Dolayısıyla karanfil için Türkiye'de öne çıkan yetiştiricilik bölgesinden söz etmek doğru olmaz; ürün, ithal bir baharat olarak değerlendirilmelidir.
Türkiye'de ticari karanfil üretimi bulunmadığı için ülkemize ait dekar başına verim ya da yıllık üretim miktarı gibi tarımsal veriler mevcut değildir. Karanfil ağacı çok yıllık bir bitkidir ve dikimden sonra ilk ürün için genellikle birkaç yıl beklenir; hasat, çiçek tomurcukları açmadan, renk değiştirmeye başladığı dönemde elle toplanarak yapılır. Toplanan tomurcuklar güneşte kurutularak ticari karanfil elde edilir. Verim; ağacın yaşına, iklime ve bakım koşullarına göre üretici tropik ülkelerde önemli ölçüde değişir. Bu nedenle Türkiye bağlamında bir verim rakamı vermek yanıltıcı olur; ülkemiz açısından karanfil bir üretim değil, tedarik ve tüketim ürünüdür.
Karanfil, Türkiye açısından ihracat kalemi değil, ağırlıklı olarak ithalatla karşılanan bir baharattır. İç piyasadaki talep; gıda ve baharat sektörü, ev tüketimi, tatlı ve içecek üretimi ile aktar ürünleri üzerinden şekillenir. Ülkeye giren karanfilin bir kısmı doğrudan tüketime, bir kısmı ise baharat karışımları ve işlenmiş ürünler yoluyla piyasaya sunulur. Bazı durumlarda ithal edilen baharatların işlenip yeniden ihraç edilmesi söz konusu olabilse de, karanfilin ekonomik önemi Türkiye için üretimden çok tedarik zinciri ve tüketim tarafındadır. Güncel ithalat miktarları ve değerleri için T.C. Ticaret Bakanlığı ve TÜİK dış ticaret istatistikleri esas alınmalıdır; burada tahmini bir rakam verilmemiştir.
Hayır. Karanfil ağacı sıcak ve nemli tropik iklim istediğinden Türkiye'de ticari olarak yetiştirilmez. Piyasadaki karanfilin tamamına yakını ithalat yoluyla temin edilir. Bu yönüyle mango, papaya ya da kaju gibi büyük ölçüde ithal edilen ürünlere benzer.
Mutfakta kullanılan karanfil, Syzygium aromaticum adlı tropik bir ağacın henüz açmamış çiçek tomurcuklarının toplanıp kurutulmasıyla elde edilir. Çubuk şeklindeki bu tomurcuklar bütün ya da toz halinde kullanılır.
Hayır. Mutfakta kullanılan baharat karanfili Syzygium aromaticum türüdür. Bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilen çiçek karanfili ise Dianthus cinsine ait ayrı bir bitkidir. İsimleri benzese de botanik olarak farklı türlerdir.
Karanfil; komposto, hoşaf, elma tatlısı, kış çayları, sıcak şerbetler ve bazı turşularda koku ve tat vermek için kullanılır. Yoğun aromasını öjenol adlı uçucu yağından alır, bu yüzden az miktarda kullanılması yeterli olur.
Karanfil, aromasını uzun süre korumak için serin, kuru ve ışık almayan bir yerde, ağzı kapalı kavanozda saklanmalıdır. Bütün karanfil, toz karanfile göre kokusunu daha uzun süre muhafaza eder; bu nedenle mümkünse çubuk halinde alınıp kullanılacağı zaman öğütülmesi tercih edilir.
Karanfil, genellikle ilkbahar aylarında ekilir. Ekim zamanı, iklim koşullarına bağlı olarak değişiklik gösterebilir.
Karanfil, ekimden sonra yaklaşık 6-8 ay içinde hasat edilmeye hazır hale gelir. Hasat süresi, çeşide ve iklim koşullarına göre değişebilir.
Karanfil, iyi drene edilmiş, humuslu ve besin açısından zengin topraklarda en iyi şekilde yetişir. Nemli ve sıcak ekvatoral iklim koşullarını tercih eder.
Karanfil bitkisi, toprağın nem durumuna bağlı olarak düzenli sulama gerektirir. Özellikle büyüme döneminde toprağın sürekli nemli tutulması önemlidir.
Karanfilin birçok çeşidi bulunmaktadır, ancak en yaygın olanı 'Ceylon' ve 'Borneo' çeşitleridir. Bu çeşitler, aroma ve verim açısından farklılık gösterir.
Karanfil bitkisi, yaprak lekesi ve kök çürüklüğü gibi hastalıklara karşı hassastır. Ayrıca, beyaz sinek ve yaprak bitleri gibi zararlılar da sorun yaratabilir.
Karanfil bitkisinin budanması, sağlıklı bir büyüme için önemlidir. Genellikle, kurumuş veya hastalıklı dalların kesilmesi ve bitkinin şeklini korumak için hafif bir budama yapılmalıdır.
Karanfil, serin ve kuru bir yerde saklanmalıdır. Toz karanfil, hava geçirmeyen bir kapta saklandığında daha uzun süre taze kalır.
Karanfil, açık alanlarda yetiştirilebilir ancak sera koşulları, bitkinin daha iyi gelişmesine yardımcı olabilir. Sera ortamı, sıcaklık ve nem kontrolü sağlar.
Karanfil, aynı alanda sürekli olarak yetiştirilmemelidir. Diğer bitkilerle dönüşümlü olarak ekilmesi, toprak sağlığını korumaya yardımcı olur.
Karanfilin verimi, çeşit, iklim ve bakım koşullarına göre değişir. İyi bakım ve uygun iklim, yüksek verim elde etmeye yardımcı olur.
Karanfil, organik tarım yöntemleriyle yetiştirilebilir. Kimyasal gübre ve ilaç yerine doğal gübreler ve biyolojik mücadele yöntemleri tercih edilmelidir.
Karanfil hasat edildikten sonra, güneş ışığından uzakta kurutulması gerekir. Kurutma işlemi, aroma ve kalitenin korunmasına yardımcı olur.
Karanfil bitkisi, genellikle böcekler tarafından tozlaşır. Doğru tozlaşma, meyve ve tohum verimini artırır.
Karanfil, soğuk havalara karşı oldukça hassastır. Don olayları, bitkiye zarar verebilir, bu nedenle koruma önlemleri alınmalıdır.
Kaynak: T.C. Ticaret Bakanlığı.
Harman üzerinde güncel karanfil ilanlarını inceleyin ya da kendi ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Karanfil Karanfil Üreticileri Ücretsiz İlan Ver
Sponsorlu
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
