Menü
Ficus, dutgiller (Moraceae) familyasına ait, dünyada 800 kadar türü bulunan geniş bir cinstir. İç mekan bitkisi olarak en çok bilinen türleri ağlayan incir olarak da anılan Ficus benjamina, kauçuk bitkisi Ficus elastica ve keman yapraklı incir Ficus lyrata olarak sıralanır. Doğal yayılışı Güneydoğu Asya, Hindistan ve tropik bölgelerin nemli ormanlarıdır. Bu kökeni nedeniyle ılıman, nemli ve aydınlık ortamları sever, kışın soğuğa dayanamadığı için ülkemizde çoğunlukla iç mekanda ya da saksıda yetiştirilir. Parlak yeşil, ışıltılı ve deri gibi sağlam yaprakları, kolayca şekillendirilebilen dallı yapısı ve zamanla bir ağaç görünümü kazanabilmesi sayesinde sevilir. Salon, ofis ve giriş holleri gibi ferah alanlarda dekoratif bir odak noktası oluşturur. Havayı tazeleyen etkisi ve uzun ömürlü olması da tercih sebeplerindendir. Doğru koşullarda on yıllarca yaşayabilen dayanıklı bir bitkidir.
Ficus, parlak ama dolaylı ışığı sever. Doğal yaşam alanında büyük ağaçların gölgesinde, süzülmüş ışıkla büyür; bu yüzden doğrudan öğle güneşi yapraklarında yanık lekeleri ve solmaya yol açar. En ideal konum doğu ya da batı yönlü bir pencerenin yakınıdır. Güney cepheli parlak pencerelerde ise bitkiyi camdan bir iki metre içeride tutmak ya da ince bir tül perde ile ışığı yumuşatmak gerekir. Kuzey penceresi gibi az ışıklı yerlerde büyümesi yavaşlar, alt yapraklar sararıp dökülebilir. Ficus benjamina özellikle ışık değişimine karşı hassastır; yerini ansızın değiştirmek ya da karanlık bir köşeye almak toplu yaprak dökümüne neden olabilir. Bitkiyi ara sıra kendi ekseni etrafında çevirmek, tüm dalların dengeli ışık alıp düzgün gelişmesini sağlar.
Ficus, ne sürekli ıslak ne de tümüyle kuru toprağı sever; dengeli bir nem ister. Sulama kararını takvime göre değil toprağa göre vermek en doğrusudur. Parmağınızı toprağa batırdığınızda üst 2 ila 3 santimlik katman kuruduğunda bol su verin ve fazlasının drenaj deliklerinden akmasını bekleyin; tabakta biriken suyu mutlaka boşaltın. İlkbahar ve yaz aktif büyüme döneminde toprak daha çabuk kuruyacağı için genellikle haftada bir sulama yeterli olur. Sonbahar ve kışın bitkinin gelişimi yavaşlar, su ihtiyacı azalır; bu dönemde iki haftada bir sulama ya da toprak kuruduğunda vermek uygundur. Fazla sulama belirtileri yaprakların sararıp yumuşaması ve kök çürüğüdür. Susuzlukta ise yapraklar sarkar, kenarları kurur ve dökülür. Oda sıcaklığında, kireci dinlenmiş su tercih edilmelidir.
Ficus, su tutan ama aynı zamanda iyi drene olan, hafif ve besince zengin bir toprak ister. İçinde torf ya da hindistan cevizi lifi, bahçe toprağı ve havalanmayı artıran perlit bulunan bir karışım idealdir. Karışıma bir miktar solucan gübresi ya da yanmış organik gübre eklemek besin dengesini güçlendirir. Saksının dibinde mutlaka drenaj deliği bulunmalı, gerekirse en alta bir parmak kalınlığında iri çakıl serilmelidir; böylece kökler suda bekleyip çürümez. Genç bitkiler hızlı büyüdüğü için yılda bir, olgun bitkiler ise iki üç yılda bir saksı değişimi ister. En uygun zaman büyümenin canlandığı ilkbahardır. Kökler drenaj deliklerinden dışarı çıkmışsa ya da su toprağa işlemeden yüzeyde bekliyorsa saksı dar gelmiş demektir. Değişimde bir boy büyük saksı seçmek, aşırı geniş kaplardan kaçınmak köklerin sağlıklı gelişmesine yardımcı olur.
Tropik kökenli Ficus, ılık ve nemli ortamları sever. İdeal sıcaklık aralığı 18 ile 24 derece arasındadır. 13 derecenin altındaki soğuk, ani sıcaklık düşüşleri ve soğuk hava akımları bitkiyi zorlar; kaloriferin, klimanın ve sık açılan kapıların önü kışın yaprak dökümüne yol açar. Dona kesinlikle dayanıksızdır, bu nedenle balkon ya da bahçede yetiştirilen Ficus soğuklar başlamadan iç mekana alınmalıdır. Ortam nemi yüzde 50 ve üzeri olduğunda en iyi görünümünü verir. Özellikle kışın kalorifer havası kuruttuğu için yaprakları ara sıra ılık suyla püskürtmek, saksıyı nemli çakıl dolu bir tabağın üzerine oturtmak ya da yakınına su kabı koymak nem ihtiyacını karşılar. Yaprak kenarlarının kahverengileşip kuruması çoğunlukla düşük nemin işaretidir.
Ficus en kolay gövde çeliği ile çoğaltılır. İlkbahar ya da yaz başında, sağlıklı bir daldan üzerinde iki üç yaprak bulunan 10 ila 15 santimlik uç çelik keskin ve temiz bir bıçakla kesilir. Kesim yerinden akan beyaz süt kıvamındaki lateks ılık suyla temizlenmelidir; bu öz tahriş edici olabileceği için eldiven kullanmak iyi olur. Alttaki yapraklar sıyrılır, kesik uç dilerseniz köklendirme hormonuna batırılıp nemli, havadar bir köklendirme harcına ya da bir bardak suya yerleştirilir. Su ile köklendirmede suyun birkaç günde bir tazelenmesi gerekir. Çelik parlak dolaylı ışıkta, ılık ortamda tutulduğunda genellikle üç dört haftada kök verir. Kalınlaşmış gövdeli olgun Ficus türlerinde hava daldırma yöntemi de başarıyla uygulanır; gövde bir yerinden çizilip nemli yosunla sarılarak orada kök oluşturulur. Tohumla çoğaltma mümkün olsa da yavaş ve zahmetli olduğu için evde tercih edilmez.
En sık karşılaşılan sorun yaprak dökümüdür. Ficus benjamina yer değişikliğine, ışık azalmasına, soğuk cereyana ve sulama düzensizliğine tepki olarak toplu yaprak döker; koşullar sabitlendiğinde toparlanır. Yaprakların sararıp yumuşayarak dökülmesi çoğunlukla fazla sulama ve kök çürüğüne işaret eder; bu durumda sulama seyrekleştirilmeli, gerekirse bitki çürük kökleri temizlenip taze toprakla saksılanmalıdır. Yaprak kenarlarının kahverengileşip kuruması düşük nem ya da su eksikliğindendir. Alttan gelen doğal yaşlanma dışında ani sararmalar beslenme ve sulama dengesizliğini gösterir. Zararlılardan kırmızı örümcek özellikle kuru ve sıcak ortamda görülür; yaprak altında ince ağlar ve sararan noktacıklar bırakır. Unlu bit ise pamuğumsu beyaz kümeler halinde dal diplerinde belirir. Her ikisine karşı yaprakları düzenli silmek, nemi artırmak ve gerekirse yeşil sabun ya da neem yağı çözeltisi uygulamak etkilidir. Toz biriken yapraklar nemli bezle temizlenmelidir.
Toprağın üst 2 ila 3 santimi kuruduğunda bol su verilir, fazla su drenajdan akıtılıp tabaktaki birikinti boşaltılır. Yazın genellikle haftada bir, kışın iki haftada bir yeterlidir. Sürekli ıslak toprak kök çürüğüne yol açtığı için sulamadan önce mutlaka toprağın nemi elle kontrol edilmelidir.
En yaygın nedeni fazla sulamadır; sürekli ıslak toprak kökleri boğar ve yapraklar sararıp yumuşar. Işık yetersizliği, ani sıcaklık düşüşü ve besin eksikliği de sararmaya yol açabilir. Önce toprağın nemi kontrol edilmeli, gerekirse sulama seyrekleştirilip bitki daha aydınlık bir yere alınmalıdır.
Özellikle Ficus benjamina yer değişikliğine, ışık azalmasına, soğuk cereyana ve sulama düzensizliğine tepki olarak yaprak döker. Bu çoğu zaman bir uyum tepkisidir. Bitkiyi sabit bir konumda, cereyandan uzak ve düzenli sulama ile tuttuğunuzda birkaç hafta içinde yeniden yapraklanır.
Parlak ama dolaylı ışığı sever. Doğrudan öğle güneşi yapraklarında yanık oluşturur, az ışıkta ise alt yapraklar sararıp dökülür. En uygun konum doğu ya da batı yönlü bir pencerenin yakını, ya da tül perde ile yumuşatılmış güney ışığıdır.
En uygun zaman büyümenin canlandığı ilkbahardır. Genç bitkiler yılda bir, olgun bitkiler iki üç yılda bir değişim ister. Kökler drenaj deliğinden çıkmışsa saksı dar gelmiş demektir. Bir boy büyük, drenaj delikli saksı seçilir, iyi drene olan hafif bir karışım kullanılır.
Kaynak: Missouri Botanical Garden, Plant Finder (Ficus).
Harman üzerinde güncel ficus ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Ficus Ficus Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
