Menü
Begonvil (Bougainvillea), Güney Amerika kökenli, özellikle Brezilya kıyılarından yayılan, tırmanıcı ve odunsu gövdeli bir süs bitkisidir. Akşamsefası familyasından (Nyctaginaceae) olan begonvilin en dikkat çeken özelliği, aslında çiçek değil renkli yaprak zarfları (brakteler) olan mor, pembe, kırmızı, turuncu ve beyaz tonlardaki gösterişli örtüleridir. Gerçek çiçekleri bu brakteolerin ortasındaki küçük, krem renkli minik yapılardır. Akdeniz ikliminin en sevilen bahçe ve balkon bitkilerinden biridir; duvarları, pergolaları ve kemerleri kaplayan bol çiçekli görünümüyle bilinir. Sıcağa ve kurağa dayanıklı yapısı, düşük bakım isteği ve uzun süren çiçeklenmesi onu vazgeçilmez kılar. Temelde bir dış mekan bitkisidir; bol güneş ister ve kışın soğuktan korunması gereken bölgelerde saksıda yetiştirilip serada veya kapalı alanda kışlatılır. Doğru koşullarda ilkbahardan sonbahara kadar aralıksız çiçek açar.
Begonvil tam güneş bitkisidir ve bol çiçek açması için günde en az 5-6 saat doğrudan güneş ışığı ister. Güney veya güneybatı yönlü, en aydınlık konumlara yerleştirilmelidir. Işık ne kadar bol olursa braktelerin rengi o kadar canlı ve çiçeklenme o kadar yoğun olur. Yetersiz ışıkta bitki sürgün ve yaprak yapar ama çiçek açmaz; brakteler soluk kalır. İç mekanda kışlatılırken bile en parlak pencerenin önüne konmalı, mümkünse bitki lambasıyla desteklenmelidir. Yeni alınan bir bitki birden tam güneşe çıkarılırsa yapraklarda güneş yanığı görülebilir; bu yüzden gölgeden güneşe geçiş birkaç gün içinde kademeli yapılmalıdır. Gölgede yetişen begonvil zayıflar ve çiçeksiz kalır.
Begonvil kurağa dayanıklıdır ve aşırı sudan hoşlanmaz; sürekli nemli toprak kök çürümesine yol açar. Sulama arası toprağın üst 3-5 santimi kuruyana kadar beklenmeli, sonra bol suyla derinlemesine sulanmalıdır. İlginç bir kural vardır: begonvil hafif susuz bırakıldığında daha bol çiçek açar; toprak fazla ıslak tutulursa bitki sadece yaprak yapar. Yaz aylarında ve sıcak dönemde saksıdaki bitki haftada 2-3 kez sulanabilir; bahçedeki köklenmiş begonvil çok daha seyrek suya ihtiyaç duyar. Kışın bitki dinlenmeye geçtiğinde sulama belirgin şekilde azaltılır, toprak neredeyse kuruyana kadar beklenir. Fazla su belirtisi yaprakların topluca sararıp dökülmesidir; susuzlukta ise yapraklar pörsür ve solar, su verilince genelde toparlar. Saksıda drenaj deliği şarttır.
Begonvil, su tutmayan, iyi drene olan hafif toprakları sever. Bahçe toprağı, dere kumu veya perlit ve bir miktar yanmış organik gübre karışımı idealdir; ağır, killi ve su göllendiren topraklardan kaçınılmalıdır. Saksıda mutlaka drenaj deliği bulunmalı, dibine çakıl veya kırık saksı parçaları serilmelidir. Kökleri hassastır ve dağınık kök yapısına sahip olduğundan saksı değişiminde çok fazla kurcalanmamalıdır; kök toprağı bozulmadan bir üst boy saksıya alınmalıdır. Repotting için en uygun zaman ilkbahar başıdır, bitki uyanmadan önce. Begonvil hafif dar saksıda daha bol çiçek açar; çok geniş saksı bitkiyi çiçek yerine yaprak ve sürgün geliştirmeye yöneltir. Çiçeklenme döneminde potasyum ağırlıklı gübreyle desteklemek brakte oluşumunu artırır.
Begonvil sıcak ve kurak iklim bitkisidir; 20-30 derece arasındaki sıcaklıklarda ve düşük neme rağmen çok iyi gelişir, yüksek nem gerektirmez. İdeal büyüme sıcaklığı gündüz 20 derecenin üzeridir. Soğuğa karşı hassastır: sıcaklık 5 derecenin altına indiğinde yapraklarını döker, don ise genç bitkilerde ciddi hasara hatta ölüme yol açar. Kışın minimum -3 ile -5 dereceye kadar kısa süreli dayanabilen çeşitleri olsa da güvenli sınır 5 derecedir. Akdeniz kıyı şeridi dışındaki soğuk bölgelerde saksıda yetiştirilip kışın 5-10 derece arası aydınlık bir sera, kapalı balkon veya kışlık bahçede korunmalıdır. Kışlatma döneminde bitki yaprak dökebilir; bu normaldir ve ilkbaharda yeniden sürer. Soğuk rüzgardan korunaklı, güneşli konumlar tercih edilmelidir.
Begonvil en kolay ve başarılı şekilde gövde çeliği ile çoğaltılır. İlkbahar sonu veya yaz başında, o yılki sürgünlerden hafif odunlaşmış 10-15 santimlik çelikler alınır; alt yapraklar temizlenir ve kesim ucu köklendirme hormonuna batırılabilir. Çelik, perlit ve tomurcuk toprağı karışımına dikilir, nemli ve ılık tutularak parlak ama doğrudan olmayan ışıkta köklendirilir; köklenme birkaç hafta sürer. Odunsu çelikler kış sonunda da alınabilir. Havai daldırma (yarı odunsu dalın bir kısmının toprakla köklendirilmesi) yöntemi de büyük bitkilerde başarılıdır. Tohumla çoğaltma zordur çünkü kültür çeşitlerinin çoğu steril tohum verir veya ana bitkiye benzemez; bu yüzden pratikte tercih edilmez. Su içinde köklendirme begonvilde genelde başarısızdır, çürüme eğilimi yüksektir; toprakta köklendirme daha güvenilirdir.
En sık şikayet yaprak sararması ve dökülmesidir; en yaygın nedeni aşırı sulama ve su göllenmesine bağlı kök çürüğüdür. Bu durumda sulama azaltılmalı, drenaj düzeltilmelidir. Yaprak dökümü ayrıca soğuk, ani sıcaklık değişimi, saksı değişimi stresi veya kışlatma dönemiyle de ilgili olabilir; kışın yaprak dökmesi normaldir. Çiçek açmama sorunu çoğunlukla yetersiz ışıktan, aşırı sulamadan veya fazla azotlu gübreden kaynaklanır; bitki güneşe alınıp su kısıldığında çiçeklenir. Zararlılardan kırmızı örümcek sıcak ve kuru havada yaprak altında görülür, yapraklarda sararma ve ince ağlar bırakır; su püskürtme ve uygun akarisit ile kontrol edilir. Yaprak biti taze sürgünlerde, unlu bit ve beyaz sinek de görülebilir. Braktelerin kahverengileşmesi genelde çiçeklenme sonu doğal solmadır. Sık budama daha gür ve çiçekli bir bitki sağlar.
Begonvil kurağa dayanıklıdır ve az su ister. Toprağın üst birkaç santimi kuruyunca bol suyla derinlemesine sulanır, sonra tekrar kuruması beklenir. Yazın saksıda haftada 2-3 kez su yetebilir, kışın sulama çok azaltılır. Hafif susuz bırakmak daha bol çiçek açmasını sağlar; sürekli ıslak toprak kök çürümesine yol açar.
En yaygın neden aşırı sulama ve kötü drenaja bağlı kök çürüğüdür. Sulamayı azaltıp drenajı düzeltmek gerekir. Sararma ayrıca soğuk, ani sıcaklık değişimi, saksı değişimi stresi veya kışlatma döneminin normal yaprak dökümünden de kaynaklanabilir. Kırmızı örümcek zararlısı da yaprakları sarartıp benekli gösterir.
Çiçek açmamanın başlıca nedeni yetersiz güneştir; begonvil bol çiçek için günde en az 5-6 saat doğrudan güneş ister. Aşırı sulama ve fazla azotlu gübre de bitkiyi çiçek yerine yaprak yapmaya yöneltir. Bitkiyi güneşe alıp suyu kısmak, dar saksıda tutmak ve potasyumlu gübre vermek çiçeklenmeyi teşvik eder.
Begonvil soğuğa hassastır ve 5 derecenin altında yapraklarını döker, don hasar verir. Soğuk bölgelerde saksıda yetiştirilip kışın 5-10 derece arası aydınlık bir sera, kapalı balkon veya kışlık bahçeye alınmalıdır. Kışlatmada sulama iyice azaltılır. Bitki yaprak dökebilir, bu normaldir ve ilkbaharda yeniden sürer.
En kolay yöntem gövde çeliğidir. İlkbahar sonu veya yaz başında hafif odunlaşmış 10-15 santimlik sürgünler kesilir, alt yaprakları temizlenir, köklendirme hormonuna batırılıp perlitli nemli toprağa dikilir ve ılık, aydınlık ortamda birkaç haftada köklenir. Su içinde köklendirme begonvilde genelde başarısızdır, toprakta köklendirme tercih edilmelidir.
Kaynak: Missouri Botanical Garden, Plant Finder (Bougainvillea).
Harman üzerinde güncel begonvil ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Begonvil Begonvil Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
