Menü
Yucca, Asparagaceae familyasına ait, anavatanı Kuzey ve Orta Amerika ile Karayipler olan kurakçıl bir bitkidir. İç mekanda en çok yetiştirilen türü, kalın ağaçsı gövdesi ve tepesinden çıkan kılıç biçimli sert yapraklarıyla tanınan Yucca elephantipes (Yucca gigantea), yani gövdeli yuccadır. Doğal olarak çöl ve yarı kurak bölgelerde geliştiği için susuzluğa ve ihmale son derece dayanıklıdır, bu da onu yeni başlayanların gözdesi yapar. Salon, ofis ve aydınlık girişlerde palmiyeyi andıran mimari duruşuyla dekoratif bir odak noktası oluşturur. Bazı sert türleri (Yucca filamentosa gibi) bahçede dışarıda da yetiştirilir ve dona dayanır; ancak evlerde tercih edilen elephantipes türü daha hassastır ve iç mekan bitkisi olarak değerlendirilir. Yavaş büyümesi, az bakım istemesi ve havayı ferahlatan diri yeşil rengiyle sevilir. Uzun ömürlüdür ve yıllar içinde etkileyici bir boya ulaşabilir.
Yucca bol ışık seven bir bitkidir ve en iyi doğrudan ya da yarı doğrudan güneşte gelişir. İç mekanda güneye veya batıya bakan, günde birkaç saat doğrudan güneş alan pencerelerin hemen yanına konumlandırılması idealdir. Parlak dolaylı ışığa da tolerans gösterir ancak ışık azaldıkça büyümesi durur, gövdesi zayıflar ve yaprakları soluklaşıp sararabilir. Çok karanlık köşelerde uzun süre tutulursa yapraklar sarkar ve renk kaybeder. Yaz aylarında cam arkasında öğle güneşinin yakıcı etkisi yapraklarda kahverengi yanık lekeleri oluşturabildiğinden, çok sıcak günlerde ince bir tül perdeyle ışığı yumuşatmak yararlıdır. Dışarı çıkarılacaksa güneşe alıştırma kademeli yapılmalı; birden tam güneşe konursa yapraklar yanar. Bitkiyi ara sıra döndürmek her yönün eşit ışık almasını sağlar ve dengeli, dik bir form korur.
Yucca kurakçıl bir bitki olduğundan az suyla yetinir ve en sık öldürülme nedeni fazla sulamadır. Toprağın üst 3 ila 5 santimi tamamen kuruyana kadar beklenmeli, ancak ondan sonra bolca sulanmalıdır. Yaz ve aktif büyüme döneminde çoğu evde iki haftada bir sulama yeterli olurken, kışın bitki dinlenmeye geçtiği için sıklık ayda bire kadar düşürülmelidir. Sularken saksının altından su akana dek can suyu verilip fazla suyun tamamen boşalması beklenmeli, tabaktaki durgun su asla bırakılmamalıdır. Fazla suyun belirtileri yaprakların dipten sararması, yumuşaması, gövdenin süngerimsi ve yumuşak olmasıdır; bunlar kök çürüğüne işaret eder. Susuzlukta ise yapraklar kırışır, uçları kurur ve kıvrılır. Kararsız kalındığında az su tarafında kalmak daha güvenlidir, çünkü yucca kuruluğu fazla suya göre çok daha iyi affeder. Kireçsiz, oda sıcaklığında su tercih edilir.
Yucca için en önemli koşul mükemmel drenajdır; su tutan ağır topraklarda kökleri çürür. İdeal karışım, bahçe toprağı veya genel saksı harcına bol miktarda perlit ve kaba kum ya da hazır kaktüs-sukulent toprağı eklenerek hazırlanır; yaklaşık üçte bir oranında drenaj malzemesi hedeflenmelidir. Saksının dibinde mutlaka delik bulunmalı ve altına bir parmak kalınlığında iri çakıl veya seramik kırığı serilmelidir. Yucca ağır ve uzun boylu olabildiğinden, devrilmeyi önlemek için ağırlıklı, geniş tabanlı toprak (terracotta) saksılar tercih edilir; terracotta ayrıca toprağın fazla nemini uçurarak kök sağlığına katkı sağlar. Saksı değişimi kökler dipten çıkmaya başladığında, genellikle iki üç yılda bir yapılır ve en uygun zaman ilkbahardır. Yavaş büyüdüğü için sık saksı değişimine ihtiyaç duymaz; bir boy büyük saksı seçmek yeterlidir, çok geniş saksı fazla nem tutarak zararlı olur.
Yucca kuru havaya alışkın bir bitkidir ve evlerin normal düşük nem düzeyinden hiç rahatsız olmaz; yapraklarına su püskürtmeye gerek yoktur, aksine sürekli nemli yapraklar mantar ve lekelenmeye yol açabilir. İdeal sıcaklık aralığı gündüz 18 ila 27 derecedir. İç mekan türü olan Yucca elephantipes soğuğa hassastır; kış aylarında ortam sıcaklığı 7 derecenin altına düşmemeli, bitki soğuk cam kenarından ve ani hava akımlarından uzak tutulmalıdır. Kışın büyüme yavaşladığında serin (10 ila 15 derece) ama donsuz bir yer bitkiye dinlenme dönemi kazandırır. Yazın dışarıda balkon veya bahçede tutulabilir, ancak geceler serinlemeye başladığında içeri alınmalıdır. Bahçe için yetiştirilen sert türler (Yucca filamentosa gibi) donu tolere ederken, evde yetiştirilen elephantipes türü dona kesinlikle dayanmaz ve don çarpması yapraklarda kararma ile gövdede yumuşama yaratır.
Yucca çoğaltmanın en kolay ve güvenilir yolu gövde çeliğidir. Sağlıklı, olgun bir bitkinin gövdesinden temiz ve keskin bir bıçakla 10 ila 20 santimlik parçalar kesilir; hangi ucun üst olduğu işaretlenmeli, çünkü ters dikilirse köklenmez. Kesilen çeliklerin uçları birkaç gün gölgede kurumaya (nasırlaşmaya) bırakılır, bu çürümeyi önler. Ardından çelikler drenajı iyi, hafif nemli sukulent toprağına dikilir ve aydınlık, sıcak bir yerde tutulur. Köklenme birkaç hafta ile birkaç ay arasında sürer. Ayrıca ana bitkinin dibinden çıkan yavru sürgünler (offset) köküyle birlikte ayrılarak ayrı saksılara dikilebilir; bu yöntem daha hızlı sonuç verir. Repotting sırasında çıkan sağlıklı kök parçaları da toprağa yatırılarak yeni sürgün alınabilir. Tohumla çoğaltma mümkündür ancak çok yavaş ve zahmetlidir, bu yüzden ev yetiştiriciliğinde nadiren tercih edilir. Çoğaltma için en uygun mevsim ilkbahar ve erken yazdır.
En yaygın sorun fazla sulamadan kaynaklanan kök ve gövde çürüğüdür; belirtileri dipten sararan yapraklar, yumuşayan süngerimsi gövde ve toprakta koku oluşumudur. Çözüm sulamayı azaltmak, bitkiyi çıkarıp çürük kökleri kesmek ve kuru, drenajlı toprağa taze dikmektir. Yaprak uçlarının kahverengileşmesi genellikle çok sert su, aşırı gübre veya kuru hava akımıdır; kireçsiz su kullanmak faydalıdır. Yaprakların soluklaşması ve sarkması ışık yetersizliğine işaret eder, bitki daha aydınlık bir yere alınmalıdır. Cam arkasında öğle güneşi yapraklarda beyazımsı kahverengi yanık lekeleri yapabilir. Zararlılardan en sık görülenler, kuru ve sıcak ortamlarda çoğalan kırmızı örümcek (yapraklarda ince ağ ve sarı noktalanma), unlu bit (pamuksu beyaz kümeler) ve kabuklu bittir. Bunlara karşı yapraklar nemli bezle silinmeli, bitki izole edilmeli, gerekirse neem yağı ya da uygun bir insektisitle mücadele edilmelidir. Düzenli yaprak temizliği hem tozu alır hem erken teşhise yardımcı olur.
Toprağın üst 3 ila 5 santimi tamamen kuruyana kadar beklenip ardından saksının altından su akana dek bolca sulanır. Yazın genellikle iki haftada bir, kışın ayda bir yeterlidir. Tabakta biriken fazla su mutlaka boşaltılmalı, durgun suda bırakılmamalıdır. Yucca susuzluğu fazla sudan çok daha iyi tolere eder.
En sık neden fazla sulamadır; dipten sararan, yumuşayan yapraklar ve süngerimsi gövde kök çürüğüne işaret eder. Bu durumda sulama azaltılmalı ve toprak kuruyana kadar beklenmelidir. Işık yetersizliği de yaprakların soluklaşıp sararmasına yol açabilir; bitkiyi daha aydınlık bir yere almak gerekir.
Yucca bol ışık sever ve doğrudan ya da yarı doğrudan güneşte en iyi gelişir. Güneye veya batıya bakan pencere kenarları idealdir. Parlak dolaylı ışığa dayanır ama karanlık köşelerde zayıflar. Yaz öğle güneşi cam arkasında yaprakları yakabileceğinden çok sıcak günlerde ince perdeyle gölgelemek iyi olur.
Evde yetiştirilen Yucca elephantipes türü soğuğa hassastır ve dona dayanmaz; kışın 7 derecenin altına düşmemeli, soğuk cam ve hava akımından korunmalıdır. Bahçe için yetiştirilen Yucca filamentosa gibi sert türler ise donu tolere eder. Evdeki türü kışın donsuz, serin bir yerde tutmak en güvenlisidir.
En kolay yol gövde çeliğidir. Gövdeden kesilen parçaların üst yönü işaretlenir, uçları birkaç gün kurumaya bırakılır ve drenajlı sukulent toprağına dikilir. Dipten çıkan yavru sürgünler köküyle ayrılarak da çoğaltılabilir. En uygun mevsim ilkbahar ve erken yazdır; köklenme birkaç haftadan birkaç aya kadar sürebilir.
Kaynak: Missouri Botanical Garden Plant Finder.
Harman üzerinde güncel yucca ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Yucca Yucca Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
