Menü
Manolya (Magnolia), Magnoliaceae familyasından, kökeni Doğu Asya ve Amerika kıtasına dayanan çok eski bir ağaç ve çalı grubudur. Dinozorlardan bile önce, arılar henüz evrimleşmeden çiçek açtığı için polenlerini böceklerle taşıyan ilkel çiçek yapısıyla bilinir. Bahçe bitkisidir, iç mekan saksı bitkisi değildir; park, bahçe ve geniş balkonlarda toprağa dikilerek yetiştirilir. En çok, ilkbaharda yapraklardan önce açan iri, kadeh biçimli, beyaz, pembe veya mor çiçekleriyle sevilir. Ülkemizde en yaygın türler yaprak döken yıldız manolyası (Magnolia stellata) ile pembe çiçekli Magnolia soulangeana ve her dem yeşil, kocaman parlak yapraklı Magnolia grandiflora'dır. Yavaş büyür, uzun ömürlüdür ve olgunlaştığında görkemli bir taç oluşturur. Baharın gelişini müjdeleyen ilk ağaçlardan biri olması, hafif limonsu çiçek kokusu ve zarif duruşu onu peyzajın gözde bitkilerinden yapar.
Manolya bol ışık sever ama yakıcı öğle güneşinden korunmalıdır. En ideali, günün büyük bölümünde parlak ışık alan, sabah güneşi gören, öğleden sonra hafif gölgelenen konumlardır. Tam güneşte de yetişir; ancak çok sıcak ve kurak iklimlerde yapraklar güneş yanığıyla kenarlarından kahverengileşebilir. Aşırı gölgede ise dallar seyrekleşir, çiçek sayısı belirgin biçimde azalır ve bitki cılız kalır. Bahçeye dikerken güney veya güneydoğu yönü, kışın soğuk rüzgarlardan korunan bir köşe tercih edilmelidir. Erken açan türlerde tomurcukların sabah güneşiyle ani çözülüp geç donlardan zarar görmemesi için doğu yerine batı yönü daha güvenlidir.
Manolya düzenli ve derin sulamayı sever, yüzeysel sık sulamadan hoşlanmaz. Toprağın nemli kalması önemlidir ama su göllenmesine ve sürekli ıslaklığa dayanamaz. Özellikle dikimden sonraki ilk iki üç yıl kök sistemi yerleşene kadar düzenli su verilmelidir. Yazın sıcak ve kurak dönemde haftada bir iki kez, kökleri ıslatacak şekilde bol su verin; toprağın üst 3 ila 5 santimi kuruduğunda sulama zamanı gelmiştir. Kışın yaprak döken türlerde sulama büyük ölçüde azaltılır, yağışlar çoğu zaman yeterlidir. Susuzlukta yapraklar pörsür, kenarları kızarıp kavrulur ve çiçek tomurcukları dökülür. Fazla suda ise yapraklar sararır, kök boğazı yumuşar ve kök çürüğü başlar. Kök bölgesini malç (ağaç kabuğu, yaprak) ile örtmek nemi korur ve sulama ihtiyacını azaltır.
Manolya, hafif asidik (pH 5,5 ila 6,5), humusça zengin, gevşek ve iyi drene olan toprakları sever. Ağır killi ve kireçli topraklarda yaprakları sararır (demir eksikliğine bağlı kloroz). Dikim çukuruna bahçe toprağı, yanmış hayvan gübresi ve torf veya çam kabuğu kompostu karıştırmak idealdir. Kökleri yüzeysel ve hassas olduğu için derin dikimden kaçınılmalı, kök boğazı toprak yüzeyiyle aynı hizada bırakılmalıdır. Saksıda yetiştirilecekse geniş, derin ve mutlaka drenaj delikli bir kap seçilmeli, dibe drenaj katmanı konmalıdır. Dikim ve saksı değişimi için en uygun zaman, bitki uykudayken sonbahar sonu veya erken ilkbahardır. Manolya kök müdahalesinden hoşlanmadığı için taşıma ve repotting işlemi kökleri en az rahatsız edecek biçimde, kök topağını bozmadan yapılmalıdır.
Manolya ılıman iklim bitkisidir ve çoğu türü kışa oldukça dayanıklıdır. Yaprak döken türler (Magnolia stellata, soulangeana) eksi 20 dereceye kadar dona dayanabilir; asıl risk soğuğun kendisi değil, erken açan çiçek tomurcuklarının ilkbahar geç donlarıyla kavrulmasıdır. Her dem yeşil Magnolia grandiflora ise daha ılıman iklim ister, sert kışlarda yaprakları hasar görebilir. Havadaki nem konusunda hassas değildir, açık hava koşullarına uygundur. Genç fidanlarda ilk kışlarda kök bölgesini kalın malçla örtmek, gövdeyi soğuk rüzgardan korumak ve don çatlaklarına karşı gövdeyi hafif sarmak faydalıdır. Geç donların sık görüldüğü yörelerde geç çiçek açan tür seçmek, tomurcuk kaybını önlemenin en pratik yoludur.
Manolya birkaç yöntemle çoğaltılır ama sabır ister, hızlı büyüyen bir bitki değildir. En yaygın yöntem yarı odunsu gövde çeliğidir: yaz ortasında (temmuz-ağustos) o yılın sürgünlerinden alınan çelikler köklendirme hormonuna batırılıp nemli perlit-torf karışımına dikilir ve nemli, sıcak ortamda köklendirilir. İkinci yöntem daldırmadır (yaymuçlama); alçak bir dal toprağa yatırılıp üzeri hafif örtülür, kök tutunca ana bitkiden ayrılır; en kolay ve güvenilir yöntemdir. Tohumla çoğaltma da mümkündür fakat tohumların çimlenmesi için soğuk katlama (stratifikasyon) gerekir ve tohumdan yetişen manolyanın çiçek açması yıllar alabilir. Nadir ve seçilmiş çeşitler genellikle aşı ile çoğaltılır. Yaprak çeliği ve basit su köklendirmesi manolyada işe yaramaz.
Yaprak sararması (kloroz): En sık sorun, kireçli veya ağır toprakta demir alımının bozulmasıdır; yaprak damarları yeşil kalırken aralar sararır. Çözüm toprağı asitleştirmek ve demir şelatı vermektir. Fazla sulamaya bağlı sararmada ise su azaltılır. Yaprak kenarlarının kahverengileşmesi genellikle güneş yanığı, kuru rüzgar veya susuzluktandır. Çiçek tomurcuklarının kahverengileşip dökülmesi çoğunlukla ilkbahar geç donundan kaynaklanır. Kök çürüğü, su göllenen topraklarda görülür; drenaj şarttır. Zararlılardan koşnil (kabuklu bit) dal ve yapraklarda yapışkan tabaka ve is küfüne yol açar; yaz başında budama ve uygun mücadeleyle kontrol edilir. Kırmızı örümcek sıcak kurak dönemde yaprak altında ince ağ ve sararma yapar, nem ve yıkama işe yarar. Mantari yaprak lekeleri havalandırma ve ıslak yapraktan kaçınmakla azalır.
Yüzeysel değil derin ve düzenli sulanır. Toprağın üst 3 ila 5 santimi kuruduğunda, kökleri ıslatacak şekilde bol su verilir. Yazın sıcak dönemde haftada bir iki kez sulama gerekebilir; kışın yaprak döken türlerde sulama azaltılır. Kök bölgesini malçla örtmek nemi korur. Sürekli su göllenmesinden kaçının.
En yaygın neden kireçli veya ağır toprakta demir alımının bozulmasıdır; damarlar yeşil kalırken aralar sararır (kloroz). Çözüm toprağı asitleştirmek ve demir şelatı vermektir. Fazla sulama ve kök çürüğü de sararmaya yol açar; bu durumda drenaj sağlanıp sulama azaltılmalıdır.
Manolya bir bahçe ağacıdır, kalıcı iç mekan bitkisi değildir. Bol ışık, açık hava ve kış soğuğu ister. Küçük türler (yıldız manolyası gibi) geniş ve derin bir saksıda balkon veya terasta yetiştirilebilir; ancak evin içinde uzun süre sağlıklı kalamaz.
En sık neden ilkbahar geç donudur; erken açan türlerde tomurcuklar açılmadan kahverengileşip dökülür. Susuzluk, aşırı gölge ve besin eksikliği de tomurcuk kaybı yapar. Geç çiçek açan tür seçmek ve don riskine karşı korunaklı, batı yönlü bir konum bu sorunu azaltır.
En güvenilir yöntem daldırma (yaymuçlama), yani alçak bir dalı toprağa yatırıp köklendirmektir. Yaz ortasında yarı odunsu gövde çeliğiyle de çoğaltılır. Tohumla çoğaltmada soğuk katlama gerekir ve çiçeklenme yıllar alır. Seçilmiş çeşitler genellikle aşı ile üretilir; yaprak çeliği ve su köklendirmesi işe yaramaz.
Kaynak: Royal Horticultural Society (RHS) ve Missouri Botanical Garden bitki bakim rehberleri.
Harman üzerinde güncel manolya ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Manolya Manolya Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
