Menü
Enginar, Akdeniz ikliminin serin ve nemli kışlarını seven çok yıllık bir sebzedir ve Türkiye üretiminin büyük bölümü Ege ile Marmara bölgelerinde toplanır. Ülkemizde yetiştirilen enginar çeşitleri temel olarak iki gelenek etrafında şekillenir: Ege kıyılarında yaygın olan erkenci Sakız tipi ile Marmara Bölgesinde öne çıkan iri başlı Bayrampaşa tipi. Bu iki ana grubun yanında araştırma enstitülerinde seçilmiş yerli hatlar ve konserve sanayisi için değerlendirilen yabancı kökenli çeşitler de bulunur. Çeşitler arasındaki farklar; baş iriliği, çiçek tablasının genişliği, yaprakların yenebilir olup olmaması, renk ve hasat zamanı üzerinden belirginleşir. Örneğin Sakız enginarı yaprağıyla birlikte tüketilebilecek kadar yumuşakken, Bayrampaşa çeşidinde dış yapraklar sert olduğu için ağırlıklı olarak taban eti yenir. Olgunlaşma dönemleri de çeşide göre kasımdan mayısa kadar uzanan geniş bir takvime yayılır; bu da enginarın uzun bir süre boyunca pazarda bulunmasını sağlar. Aşağıda Türkiye üretiminde yer alan ve araştırma kayıtlarında adı geçen belli başlı enginar çeşitlerini, öne çıkan özellikleriyle birlikte bulabilirsiniz.
Marmara Bölgesinde, özellikle İstanbul ve Bursa çevresinde yetiştirilen, Türkiye nin en tanınmış sofralık ve konservelik çeşididir. Başları oldukça iri ve basık olup geniş bir çiçek tablası taşır. Dış yaprakları kalın ve sert olduğundan genellikle yalnızca taban eti tüketilir. Hasadı ilkbaharda, nisan ve mayıs aylarında yoğunlaşır ve verimi yüksektir.
Ege Bölgesinde, İzmir in Urla, Çeşme ve Karaburun yörelerinde yaygın olarak yetiştirilen erkenci bir çeşittir; Urla Sakız enginarı coğrafi işaret tescili almıştır. Başları Bayrampaşa ya göre daha küçük, hafif uzunca ve açık yeşil renklidir. Yaprakları yumuşak olduğu için taban etiyle birlikte tüketilebilir. Kış soğuklarına dayanıksız olduğundan ılıman kıyı kuşağında yetişir ve turfanda olarak kasım ile nisan arasında pazara çıkar.
Yalova daki araştırma çalışmalarında konserveye uygunluğu belirlenen yerli seçilmiş hatlardan biridir. Sakız tipinin Akdeniz koşullarına uyum sağlamış bir seleksiyonu olup Antalya ve çevresinde değerlendirilir. Sıkı yapılı başları ve düzgün çiçek tablasıyla işleme sanayisi için elverişli bulunmuştur.
Bayrampaşa tipinden seçilmiş, konservelik özellikleriyle öne çıkan yerli bir hattır ve adını Antalya nın Kurtul yöresinden alır. Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü çalışmalarında konserveye uygun çeşitler arasında değerlendirilmiştir. İri ve etli çiçek tablası, işlenmiş ürün için tercih edilmesini sağlar.
Fransa kökenli, mor renkli başlarıyla ayırt edilen bir çeşittir. Türkiye de araştırma enstitülerinde denenmiş ve konservelik ile sofralık kullanım açısından değerlendirilmiştir. Nispeten küçük ve konik başları, dekoratif görünümü ve erkenci olgunlaşmasıyla dikkat çeker.
Fransa nın Hyeres yöresinden gelen, iri ve açık yeşilden beyazımsıya dönen başlarıyla tanınan bir çeşittir. Yalova daki araştırma çalışmalarında konserveye uygun çeşitler arasında yer almıştır. Yabancı kökenli olmasına karşın işleme sanayisine yönelik denemelerde değerlendirilen çeşitlerden biridir.
Üretim ağırlıklı olarak iki çeşit etrafında toplanır. Ege Bölgesinde, özellikle İzmir çevresinde erkenci Sakız enginarı, Marmara Bölgesinde ise iri başlı Bayrampaşa enginarı en yaygın çeşitlerdir. İzmir, ülke genelinde enginar üretiminde ilk sırada yer alır.
Sakız enginarının başları daha küçük, hafif uzunca ve açık yeşildir; yaprakları yumuşak olduğu için taban etiyle birlikte tüketilebilir. Bayrampaşa çeşidi ise daha iri ve basık başlıdır, dış yaprakları sert olduğundan genellikle yalnızca taban eti yenir. Ayrıca Sakız daha erkenci, Bayrampaşa daha geççidir.
Çeşide ve bölgeye göre değişir. Erkenci Sakız enginarı kıyı kuşağında kasım ayından itibaren pazara çıkabilir ve nisana kadar sürer. Bayrampaşa enginarının hasadı ise ilkbaharda, nisan ve mayıs aylarında yoğunlaşır. Böylece enginar uzun bir döneme yayılarak bulunabilir.
Yalova daki araştırma çalışmalarında konserveye uygun bulunan çeşitler arasında Antalya Sakız, Kurtul Bayrampaşa ve Fransa kökenli Violet de Provence ile Blanc Hyerois yer almaktadır. Bu çeşitler, sıkı ve etli çiçek tablaları sayesinde işleme sanayisi için tercih edilir.
Evet. Fransa kökenli Violet de Provence çeşidi mor renkli başlarıyla ayırt edilir ve Türkiye de araştırma enstitülerinde denenmiştir. Sakız ve Bayrampaşa gibi yaygın yerli çeşitler ise açık yeşil ile yeşil tonlarındadır.
Kaynak: TAGEM - Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü (Yalova). Çeşit özellikleri bölge ve koşullara göre değişebilir.
Aradığınız enginar çeşidini Harman üzerinde bulun ya da ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Enginar İlanları Enginar Üreticileri Enginar Fiyatları Enginar Yetiştiriciliği Tüm Enginar BilgileriZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
