Menü
Dereotu, maydanozgiller ailesinden ince tüylü yeşil yaprakları ve kendine has aromasıyla Türk mutfağının sevilen otlarındandır. Genellikle taze olarak, az miktarda tüketilen bir aromatik yeşilliktir; bu nedenle günlük öğünlere kalori yükü getirmeden lezzet ve renk katar. Dengeli beslenmede sebze ve yeşillik çeşitliliğini artıran, tabağa vitamin ve mineral zenginliği ekleyen bir bileşen olarak yer alır. Yoğurtlu mezelerden zeytinyağlı yemeklere, salatalardan balık tariflerine kadar geniş bir kullanım alanı vardır. Su oranı yüksek, yağ ve karbonhidrat içeriği düşük olduğu için hafif bir yeşilliktir. Taze tüketildiğinde suda çözünen vitaminlerini daha iyi korur. Dereotu tek başına bir besin kaynağı olmaktan çok, sebze ve otlarla çeşitlendirilmiş bir beslenme düzeninin küçük ama değerli bir parçası olarak düşünülmelidir. Mevsiminde bol bulunması ve kolay yetişmesi, mutfakta sık kullanılmasını kolaylaştırır.
Taze dereotunun 100 gramı yaklaşık 40 ile 55 kalori arasında enerji sağlar; ancak pratikte bir seferde tüketilen miktar birkaç gram düzeyinde olduğu için öğüne kattığı kalori çok düşüktür. 100 gramda yaklaşık 6-7 gram karbonhidrat, 3-3,5 gram protein, 1 gram civarı yağ ve 2-3 gram lif bulunur; geri kalanın büyük bölümü sudur. Öne çıkan mikro besinler arasında A vitamini (beta-karoten öncüsü), C vitamini ve K vitamini yer alır. Mineral açısından potasyum, kalsiyum, demir ve magnezyum içerir. Değerler tazelik, yetiştirme koşulları ve ölçüm yöntemine göre değişebildiğinden bunlar yaklaşık aralıklardır. Kaynak olarak TürKomp Türkiye Ulusal Gıda Kompozisyon Veri Tabanı ve USDA gıda kompozisyon verileri mantığı esas alınmıştır.
Dereotunda öne çıkan besin ögelerinden biri A vitamini öncüsü olan beta-karoten ile C ve K vitaminleridir. Yeşil rengini veren bu bileşikler, genel beslenmede günlük vitamin çeşitliliğine katkı sağlar. A vitamini normal görme işlevi ve bağışıklık sisteminin olağan çalışması gibi vücudun temel süreçlerinde rol oynayan bir besin ögesidir. C vitamini suda çözünen bir antioksidan olarak bilinir ve demirin emilimine yardımcı olabilir. K vitamini ise kanın normal pıhtılaşmasında görev alır. Dereotu az miktarda tüketildiği için bu vitaminlerin başlıca kaynağı sayılmaz; daha çok sebze ve yeşillik çeşitliliğini destekleyen tamamlayıcı bir katkı olarak değerlendirilir. Bu bilgi genel beslenme çerçevesinde verilmiştir ve herhangi bir hastalıkla ilişkilendirilmemelidir.
Dereotu mutfakta çoğunlukla taze ve çiğ olarak kullanılır. İnce kıyılarak yoğurtlu mezelere, cacığa, salatalara, zeytinyağlı enginar ve bakla gibi yemeklere, balık ve deniz ürünlerine aroma katar. Börek ve poğaça iç harçlarında, omlet ve peynirli tariflerde de sık tercih edilir. Aroması pişirmeyle hızla kaybolduğu için genellikle yemeğin en sonunda, ocaktan indirmeye yakın eklenmesi lezzeti ve besin değerini korur. C vitamini gibi ısıya duyarlı besinlerin kaybını azaltmak için uzun süre kaynatmaktan kaçınmak faydalıdır. Yıkarken bol suda kısa süre bekletmek, uzun süre suda bırakıp suda çözünen vitaminlerin geçmesini önlemekten daha iyidir. İnce sapları da yenilebildiği için yaprakla birlikte kıyılabilir. Kurutulmuş dereotu da kullanılır ancak taze halinin aroması daha belirgindir.
Taze dereotunu buzdolabında sebzelik bölümünde saklamak besin değerini daha uzun korur. Yıkamadan, hafif nemli bir kağıt havluya sarıp kapalı bir kap veya poşette tutmak solmayı geciktirir. Saplarını bir bardak suya koyup üzerini gevşekçe örtmek de tazeliği uzatır. Tüketmeden hemen önce yıkamak, erken bozulmayı ve vitamin kaybını azaltır. Uzun süre saklamak için ince kıyıp buzlukta dondurmak mümkündür.
Dereotu düşük kalorili, su oranı yüksek bir yeşilliktir. 100 gramında yaklaşık 6-7 gram karbonhidrat, 3 gram civarı protein, 1 gram kadar yağ ve 2-3 gram lif bulunur. A, C ve K vitaminleri ile potasyum, kalsiyum ve demir gibi mineraller içerir. Değerler tazelik ve yetiştirme koşullarına göre değişebilen yaklaşık rakamlardır.
Taze dereotunun 100 gramı yaklaşık 40 ile 55 kalori arasında enerji sağlar. Ancak dereotu genellikle bir seferde birkaç gram düzeyinde tüketildiği için öğüne kattığı kalori çok düşüktür.
Dereotu başlıca A vitamini öncüsü beta-karoten, C vitamini ve K vitamini içerir. Ayrıca potasyum, kalsiyum, demir ve magnezyum gibi mineraller de barındırır. Az tüketildiği için bu besinlerin ana kaynağı sayılmaz, çeşitliliğe katkı sağlar.
C vitamini gibi ısıya ve suya duyarlı besinler uzun pişirmede bir miktar azalabilir. Bu nedenle dereotunu yemeğin sonunda, ocaktan indirmeye yakın eklemek hem aromasını hem besin değerini daha iyi korur.
Taze dereotu suda çözünen vitaminler açısından daha zengindir ve aroması daha belirgindir. Kuru dereotu kullanışlıdır ancak kurutma sürecinde bazı ısı ve ışığa duyarlı besinler bir miktar azalabilir. Mümkün olduğunda taze tüketmek tercih edilir.
Kaynak: TürKomp Türkiye Ulusal Gıda Kompozisyon Veri Tabanı.
Harman üzerinde güncel dereotu ilanlarını inceleyin ya da ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Dereotu Dereotu Fiyatları Dereotu Nasıl Saklanır Tüm Dereotu BilgileriZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
