Menü
Havuç, Türkiye'de dört mevsim tezgahta bulunan ve büyük bölümü Beypazarı (Ankara), Konya Ereğli, Kaşınhanı ve Hatay Dörtyol havzalarında yetiştirilen bir kök sebzesidir. Çeşit ayrımı öncelikle kökün şekli üzerinden yapılır: uçları küt silindirik tipler taze sofralık tüketime, uzun ve sivri tipler paketleme ve markete, kısa kalın konik tipler ise ağır topraklara ve sanayiye yönlendirilir. İkinci ayrım renktir. Klasik turuncu havucun yanında şalgam suyu ve konsantre için kullanılan mor (kara) havuç, likopence zengin kırmızı havuç ve daha yumuşak tatlı sarı havuç bölgesel olarak üretilir. Üçüncü ayrım ekim zamanı ve iklime uyumdur; serin dönem çeşitleri kaliteli renk ve tat verirken, sıcağa dayanıklı Japon kökenli tipler açıkta yaz üretiminde tercih edilir. Bugün Türkiye'deki ticari üretimin çok büyük kısmı F1 hibrit tohumlarla yapılmakta, bunların çoğu Nantes ve Kuroda tipinin ıslah edilmiş versiyonlarıdır. Aşağıda hem şekil ve tip gruplarını hem de renk çeşitlerini gerçek karakterleriyle bulacaksınız.
Silindirik gövdeli, uçları sivrilmeden küt biten, düzgün ve pürüzsüz kabuklu havuç tipidir. Öz kısmı ince, eti tatlı ve gevrek olduğu için taze sofralık tüketimde ve paketlemede en yaygın tercih edilen gruptur. Türkiye'deki ticari hibritlerin büyük bölümü bu tipin ıslah edilmiş versiyonudur.
Uzun, ince ve uca doğru sivrilen kökleriyle tanınır. Görünüşü düzgün olduğu için market rafında ve poşetlemede öne çıkar. Derin ve gevşek toprak ister, aksi halde kök çatallanır; genellikle turuncu rengi koyudur.
Kısa, geniş omuzlu ve aşağı doğru konikleşen kalın köklü bir tiptir. Ağır ve killi topraklarda bile iyi gelişir, bu yüzden zorlu koşulların çeşidi sayılır. Eti sıkı olduğundan konserve ve işleme sanayisinde kullanılır.
Chantenay ile Imperator arası, aşağı doğru belirgin konikleşen ve güçlü omuzlu kökler verir. Depolama ve taşımaya dayanıklı, verimli bir tiptir; genellikle işleme, dondurma ve dilimleme için değerlendirilir.
Japon kökenli, kısa-orta boylu ve konik kökleriyle bilinen, sıcağa dayanıklı bir tiptir. Türkiye'de açıkta yaz üretiminde yaygın olarak yetiştirilen hibritlerin çoğu bu grubtandır. Kabuk pürüzsüz, renk parlak turuncudur.
Kabuğu koyu mor, kesildiğinde antosiyaninden gelen mor-lacivert rengiyle ayrılır. Türkiye'de özellikle Konya Ereğli ve çevresinde şalgam suyu üretimi ve renklendirme amacıyla yetiştirilir. Turuncu havuca göre daha az şekerli ve daha lifli bir yapısı vardır.
Likopence zengin olduğu için içi kırmızıya çalan bir çeşittir. Turuncu havuca kıyasla daha az yaygın olup daha çok işleme ve karışım amacıyla üretilir. Pişirildiğinde rengini büyük ölçüde korur.
Açık sarı renkli, tadı daha yumuşak ve az keskin olan bir çeşittir. Bazı bölgesel pazarlarda ve renkli havuç karışımlarında yer alır. Genellikle turuncu havuçtan daha az beta-karoten içerir.
Pigment içermeyen, krem-beyaz renkli az rastlanan bir çeşittir. Tadı hafif ve tatlımsıdır; daha çok butik üretim ve renkli havuç demetlerinde görülür. Ticari üretimi sınırlıdır.
Sık ekimle ince ve kısa hasat edilen ya da bu amaçla ıslah edilmiş küçük köklü tiptir. Bir bütün olarak atıştırmalık ve garnitür olarak tüketilir. Yumuşak dokusu ve tatlı eti ön plandadır.
Küre biçiminde, kısa ve tombul kökler veren bir tiptir. Sığ ve taşlı topraklarda dahi yetişebildiği için küçük bahçe ve saksı üretiminde tercih edilir. Erkenci ve gevrek yapılıdır.
Bir tip adı değil, Ankara Beypazarı havzasında yetiştirilen ve piyasada marka gibi anılan turuncu sofralık havuçtur. Bölgenin kumlu-tınlı toprakları düzgün ve pürüzsüz kök vermesini sağlar. Türkiye üretiminin önemli bir bölümü bu havzadan çıkar.
Turuncu havuç beta-karotenden rengini alır, tatlı ve gevrektir, taze tüketime uygundur. Mor (kara) havuç ise antosiyanin içerir, daha lifli ve az şekerlidir; Türkiye'de özellikle Konya Ereğli çevresinde şalgam suyu ve doğal renklendirme amacıyla üretilir.
Nantes tipi ve Kuroda tipi hibritler öz kısmı ince, eti tatlı ve gevrek olduğu için taze tüketime ve paketlemeye en uygun gruplardır. Imperator tipi ise uzun düzgün görünümü nedeniyle market rafında tercih edilir.
Kısa ve kalın köklü Chantenay ile Danvers tipleri ağır, killi topraklarda bile çatallanmadan gelişebildiği için bu koşullarda önerilir. Uzun köklü Imperator tipi ise derin ve gevşek toprak ister.
Sıcağa dayanıklı Japon kökenli Kuroda (Kurodagosun) tipi hibritler, yaz aylarında açıkta üretim için en yaygın tercih edilen gruptur. Serin dönemde ise renk ve tat kalitesi yüksek Nantes tipleri öne çıkar.
Kaynak: T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, Batı Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü (BATEM). Çeşit özellikleri bölge ve koşullara göre değişebilir.
Aradığınız havuç çeşidini Harman üzerinde bulun ya da ürününüzü ücretsiz ilan verin.
Satılık Havuç İlanları Havuç Üreticileri Havuç Fiyatları Havuç Yetiştiriciliği Tüm Havuç BilgileriZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
