Menü
Keçi; süt, et ve kıl (tiftik) verimiyle özellikle meralık, engebeli ve kıraç arazilerin değerlendirilmesinde önemli bir küçükbaş hayvandır. Zorlu çevre koşullarına dayanıklılığı ve düşük girdiyle üretilebilmesi sayesinde aile işletmeleri için elverişlidir. Verimli bir işletme için ırk seçimi kadar barınak, besleme ve bakım koşullarının da uygun sağlanması gerekir.
Sponsorlu
Keçi barınakları (ağıl) kuru, aydınlık ve rutubetsiz olmalı; yeterli taban alanı ve havalandırma sağlanmalıdır. Yetersiz alan, nem ve kötü havalandırma koşullarındaki hayvanlardan ırk ve besleme kalitesi ne olursa olsun iyi verim alınamaz. Taban altlığı düzenli değiştirilerek kuru tutulmalı, gübre birikimi önlenmeli ve barınak periyodik olarak temizlenip dezenfekte edilmelidir. Keçilerin dışarı çıkabileceği gezinti alanı (padok) bulunması hayvan sağlığı açısından yararlıdır.
Keçi beslemesinde rasyon kaba yem (mera otu, kuru ot, yonca, saman) ve kesif yem (tahıl, fabrika yemi) dengesine dayanır. Yemlikler, kaba ve kesif yemin birlikte verildiği yerlerde tercihen ahşaptan yapılır; tek taraflı yemlik 40-50 cm, çift taraflı yemlik 70-80 cm genişlikte ve keçi başına 50-80 cm uzunlukta olacak şekilde planlanır. Hayvanların önünde sürekli temiz ve taze su bulundurulmalıdır. Gebelik sonu ve süt verme (laktasyon) gibi kritik dönemlerde enerji ve protein ihtiyacı arttığından besleme buna göre güçlendirilmelidir.
Bakım, besleme ve barınak koşulları yeterince sağlanamıyorsa yüksek verimli kültür ırkları yerine zor koşullara daha iyi uyum sağlayan melez veya yerli ırklar tercih edilmelidir. Tırnaklar düzenli kontrol edilip kesilmeli, kıl/tiftik bakımı yapılmalı ve sürü düzenli olarak gözlemlenmelidir. Koruyucu hekimlik kapsamında aşılama ve paraziter mücadele programı veteriner hekim tarafından belirlenip uygulanmalıdır; hasta veya yeni gelen hayvanlar sürüden ayrılarak (izolasyon/karantina) izlenmelidir.
Damızlıkta verimi yüksek, sağlıklı ve sürüye uyumlu hayvanlar seçilmelidir. Keçilerde gebelik süresi ortalama 150 gün (yaklaşık 5 ay) olup genellikle yılda bir kez, çoğunlukla tek veya ikiz oğlak doğar. Organik yetiştiricilikte tabii (doğal) aşım esastır; doğal yolla elde edilip saklanan spermayla suni tohumlama yapılabilir, embriyo transferi uygun görülmez. Doğum sonrası oğlağın ağız sütünü (kolostrum) en kısa sürede alması ve kuru, sıcak bir ortamda tutulması yaşama gücü için önemlidir.
Keçiden başlıca süt, et ve kıl/tiftik verimi alınır; süt verimi ırka, beslemeye ve laktasyon dönemine göre değişir. Kıl keçisinden et ve kıl, tiftik (Ankara) keçisinden mohair, Saanen gibi kültür ırklarından ise yüksek süt verimi elde edilir. Verim düzeyi büyük ölçüde ırk seçimi ile bakım, besleme ve barınak koşullarının kalitesine bağlıdır.
Keçi hastalıkları ve parazitlerinin belirtileri ve korunma önlemleri için ayrıntılı rehbere bakın →
Keçi barınakları (ağıl) kuru, aydınlık ve rutubetsiz olmalı; yeterli taban alanı ve havalandırma sağlanmalıdır. Yetersiz alan, nem ve kötü havalandırma koşullarındaki hayvanlardan ırk ve besleme kalitesi ne olursa olsun iyi verim alınamaz. Taban altlığı düzenli değiştirilerek kuru tutulmalı, gübre birikimi önlenmeli ve barınak periyodik olarak temizlenip dezenfekte edilmelidir. Keçilerin dışarı çıkabileceği gezinti alanı (padok) bulunması hayvan sağlığı açısından yararlıdır.
Keçi beslemesinde rasyon kaba yem (mera otu, kuru ot, yonca, saman) ve kesif yem (tahıl, fabrika yemi) dengesine dayanır. Yemlikler, kaba ve kesif yemin birlikte verildiği yerlerde tercihen ahşaptan yapılır; tek taraflı yemlik 40-50 cm, çift taraflı yemlik 70-80 cm genişlikte ve keçi başına 50-80 cm uzunlukta olacak şekilde planlanır. Hayvanların önünde sürekli temiz ve taze su bulundurulmalıdır. Gebelik sonu ve süt verme (laktasyon) gibi kritik dönemlerde enerji ve protein ihtiyacı arttığından besleme buna göre güçlendirilmelidir.
Bakım, besleme ve barınak koşulları yeterince sağlanamıyorsa yüksek verimli kültür ırkları yerine zor koşullara daha iyi uyum sağlayan melez veya yerli ırklar tercih edilmelidir. Tırnaklar düzenli kontrol edilip kesilmeli, kıl/tiftik bakımı yapılmalı ve sürü düzenli olarak gözlemlenmelidir. Koruyucu hekimlik kapsamında aşılama ve paraziter mücadele programı veteriner hekim tarafından belirlenip uygulanmalıdır; hasta veya yeni gelen hayvanlar sürüden ayrılarak (izolasyon/karantina) izlenmelidir.
Damızlıkta verimi yüksek, sağlıklı ve sürüye uyumlu hayvanlar seçilmelidir. Keçilerde gebelik süresi ortalama 150 gün (yaklaşık 5 ay) olup genellikle yılda bir kez, çoğunlukla tek veya ikiz oğlak doğar. Organik yetiştiricilikte tabii (doğal) aşım esastır; doğal yolla elde edilip saklanan spermayla suni tohumlama yapılabilir, embriyo transferi uygun görülmez. Doğum sonrası oğlağın ağız sütünü (kolostrum) en kısa sürede alması ve kuru, sıcak bir ortamda tutulması yaşama gücü için önemlidir.
Sponsorlu
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
