Menü
Hercai menekşe (Viola x wittrockiana), menekşegiller (Violaceae) familyasından, geniş yüzeyli ve çoğu zaman iki üç renk taşıyan gösterişli çiçekleriyle tanınan serin mevsim bitkisidir. Bugün bahçelerde yetiştirilen formların çoğu, Avrupa kökenli yabani menekşe türlerinin (Viola tricolor başta olmak üzere) melezlenmesiyle elde edilmiştir. Adını, çiçek renklerinin çeşitliliğinden ve alacalı görünümünden alır. Temelde bir dış mekan bitkisidir; balkon saksılarında, bahçe kenarlarında, çiçek tarhlarında ve teraslarda kitle halinde ekilir. İç mekanda uzun süre sağlıklı kalmaz çünkü serinliğe ve bol ışığa ihtiyaç duyar. Sonbahar, kış ve ilkbahar boyunca, yani diğer birçok bitkinin çiçek açmadığı soğuk aylarda renk sunması onu çok sevilen bir bitki yapar. Sarı, mor, beyaz, turuncu, bordo ve iki renkli desenli çeşitleri vardır. Kısa boylu, kompakt ve hızlı çiçeklenen yapısı, mevsimlik peyzaj düzenlemelerinde onu vazgeçilmez kılar.
Hercai menekşe bol ışık seven bir bitkidir. Serin mevsimlerde günde en az dört altı saat doğrudan güneş alması, sık ve bol çiçek açması için idealdir. Sonbahar ve kış güneşi yakıcı olmadığı için tam güneş konumu sorun yaratmaz, hatta çiçeklenmeyi artırır. İlkbahar sonu ve yaz başında hava ısındığında ise öğle güneşinin en sıcak saatlerinde hafif gölge tercih edilmelidir; aksi halde yapraklar solar, çiçekler çabuk geçer ve bitki tükenir. Balkonda güney veya doğu yönüne bakan bir konum uygundur. Işık yetersiz kalırsa bitki uzar, saplar cılızlaşır, yapraklar sararır ve çiçek sayısı belirgin biçimde azalır. İç mekanda pencere önünde tutulacaksa mümkün olan en aydınlık, serin ve doğrudan ışık alan yer seçilmelidir.
Hercai menekşe düzenli nem ister ancak suda boğulmaktan hoşlanmaz. Toprağın üst bir iki santimi kuruduğunda sulanmalı, kökler sürekli ıslak bırakılmamalıdır. Saksı bitkilerinde su, saksının altından süzülene kadar verilmeli, tabaktaki fazla su dökülmelidir. Serin sonbahar ve kış aylarında toprak yavaş kuruduğu için sulama seyrekleşir; haftada bir iki kez yeterli olabilir. İlkbahar ve ısınan havalarda buharlaşma arttığından sulama sıklaşır, özellikle küçük saksılarda günlük kontrol gerekebilir. Sulama sabah saatlerinde ve doğrudan toprağa yapılmalı, çiçek ve yaprakların ıslak kalmasından kaçınılmalıdır. Fazla suyun belirtileri yaprakların sararması, sapların yumuşaması ve kök çürümesidir. Susuzlukta ise yapraklar pörsür, çiçekler sarkar; bu durumda derin bir sulama bitkiyi genellikle toparlar.
Hercai menekşe, organik maddece zengin, gevşek ve iyi drene olan toprakları sever. Saksı için hazır çiçek harcına bir miktar perlit veya iri kum eklenerek drenaj güçlendirilebilir; yanmış ahır gübresi ya da olgun kompost katkısı çiçeklenmeyi destekler. Toprağın hafif asidikten nötre yakın (pH 5,5 ile 6,5 arası) olması idealdir. Saksının dibinde mutlaka drenaj deliği bulunmalı, gerekirse en alta ince bir çakıl katmanı serilmelidir; durgun su kök çürüklüğünün başlıca nedenidir. Hercai menekşe genellikle mevsimlik yetiştirildiği için sık saksı değişimi gerektirmez. Fideler dikilirken kökleri sıkışmayacak genişlikte kaplara veya tarha, aralarına 15 ile 20 santim mesafe bırakılarak yerleştirilir. Kökler saksıyı doldurup deliklerden çıkmaya başladıysa bir boy büyük kaba aktarılabilir.
Hercai menekşe serin havanın bitkisidir ve en iyi 7 ile 18 derece arasında gelişir. Soğuğa oldukça dayanıklıdır; hafif donları ve kısa süreli sıfırın altındaki sıcaklıkları sorunsuz atlatır, çoğu çeşit kar altında bile canlı kalır. Şiddetli ve uzun süreli donlarda kökleri korumak için toprak yüzeyi yaprak veya malç ile örtülebilir, saksılar rüzgardan korunaklı bir duvar dibine alınabilir. Asıl zorlandığı koşul sıcaktır; sıcaklık 25 derecenin üzerine çıktığında çiçeklenme durur, bitki uzar ve çabuk yaşlanır. Bu yüzden ılıman iklimlerde sonbahardan ilkbahara kadar, sıcak bölgelerde ise kış boyunca yetiştirilir. Nem konusunda seçici değildir; açık havanın doğal nemi yeterlidir. Yaprakların üzerinin sürekli ıslak kalması mantar hastalıklarını tetikleyebileceğinden ortamın havadar olması önemlidir.
Hercai menekşenin en yaygın ve pratik çoğaltma yöntemi tohumdur. Tohumlar, serin mevsime denk gelecek şekilde genellikle yaz sonu veya sonbahar başında ekilir. Hafif nemli tohum harcının üzerine serpilip çok ince bir toprak tabakasıyla örtülür; menekşe tohumları çimlenirken karanlık sevdiği için üzerinin hafifçe kapatılması yararlıdır. 15 ile 20 derece arasında ve nemli tutulan ortamda tohumlar bir iki hafta içinde çimlenir. Fidelerde dört gerçek yaprak oluştuğunda tek tek saksılara ya da yerlerine şaşırtılır. Bazı gövdesi uzamış çeşitlerde yumuşak sürgünlerden alınan çelikler de köklendirilebilir; sağlıklı bir sürgün ucu kesilip nemli harca dikilerek ve nemli tutularak kök saldırması sağlanır. Çok yıllık yabani menekşe akrabalarında ise olgunlaşmış kümelerin ilkbaharda kök ayırma ile bölünmesi mümkündür.
Hercai menekşede en sık karşılaşılan sorun yaprak sararmasıdır; bunun başlıca nedeni aşırı sulama ve kötü drenajdır. Toprak sürekli ıslaksa kökler oksijensiz kalır ve çürür, alt yapraklar sararıp dökülür. Sulamayı azaltmak ve drenajı düzeltmek çözümdür. Yaprak ve çiçek uçlarının kahverengileşmesi genellikle sıcak, kuru hava veya güneş yanığından kaynaklanır; ısınan dönemde öğle gölgesi sağlanmalıdır. Nemli ve havasız ortamlarda külleme ve gri küf gibi mantar hastalıkları görülür, yapraklarda beyaz veya kurşuni lekeler oluşur; hasta kısımlar ayıklanmalı, havalandırma artırılmalıdır. Zararlılardan yaprak biti sürgün uçlarında toplanır, kırmızı örümcek sıcak ve kuru havada yaprak altında ince ağ örer, salyangoz ve sümüklü böcek ise geceleri yaprakları kemirir. Yaprak biti ve kırmızı örümceğe karşı bitki su püskürtülerek yıkanabilir, gerekirse potasyum sabunlu çözelti uygulanır.
Toprağın üst bir iki santimi kuruduğunda, saksının altından su süzülene kadar bol ve tabana yakın sulanır. Serin kış aylarında haftada bir iki kez yeterliyken ilkbaharda ısınan havada sulama sıklaşır. Su çiçek ve yapraklara değil doğrudan toprağa verilmeli, tabaktaki fazla su dökülmelidir.
En yaygın neden aşırı sulama ve durgun sudur; kökler oksijensiz kalınca alt yapraklar sararır. Işık yetersizliği, besin eksikliği ve mevsim sonunda bitkinin doğal yaşlanması da sararmaya yol açar. Sulamayı azaltmak, drenajı düzeltmek ve bitkiyi daha aydınlık bir yere almak çoğu durumda sorunu giderir.
Temelde bir dış mekan bitkisidir. İç mekanda sıcaklık yüksek, ışık genelde yetersiz kaldığı için uzun süre sağlıklı kalmaz; uzar, cılızlaşır ve çiçek açmaz. Kısa süre içeride tutulacaksa en aydınlık, serin ve doğrudan güneş alan pencere önü seçilmelidir.
Evet, soğuğa oldukça dayanıklıdır. Hafif donları ve kısa süreli sıfırın altındaki sıcaklıkları sorunsuz atlatır, birçok çeşit kar altında canlı kalır. Şiddetli ve uzun donlarda toprak yüzeyini malç ile örtmek, saksıları rüzgardan korunaklı bir yere almak kökleri korur.
Genellikle ışık yetersizliğinden kaynaklanır; günde dört altı saat güneş almazsa çiçeklenme azalır. Havanın 25 derecenin üzerine çıkması da çiçeklenmeyi durdurur çünkü serin mevsim bitkisidir. Solmuş çiçekleri düzenli koparmak ve serin dönemde bol ışıklı konum sağlamak yeni çiçek oluşumunu teşvik eder.
Kaynak: Missouri Botanical Garden, Plant Finder (Viola x wittrockiana).
Harman üzerinde güncel hercai menekşe ilanlarını inceleyin ya da kendi bitkilerinizi ücretsiz ilan verin.
Satılık Hercai Menekşe Hercai Menekşe Fiyatları Ücretsiz İlan VerZorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
