Menü
Demir sülfat, bitkiler için temel mikro besin elementi olan demiri sağlayan çözünür bir gübredir. Demir; klorofil üretiminde, fotosentezde, solunumda ve pek çok enzim faaliyetinde görev alır. Demir noksanlığında genç yapraklarda damar araları sararırken damarlar yeşil kalır; bu duruma demir klorozu denir. Demir sülfat bu noksanlığı gidererek yaprakların yeşil rengini ve fotosentez verimini korur. İçerdiği kükürt sayesinde kireçli ve yüksek pH değerine sahip alkali topraklarda toprağı hafifçe asitleştirerek demirin bitki tarafından alınabilir hale gelmesine katkı sağlar. Yüksek pH koşulunda sorun genellikle demirin toprakta hiç bulunmaması değil, alınamaz forma dönüşmesidir; demir sülfat bu erişilebilirlik sorununa yönelir.
Demir sülfat toprağa taban veya üst gübre olarak, sulama suyuyla ya da seyreltilerek yaprak gübresi biçiminde uygulanabilir. Yaprak uygulamalarında sabahın erken saatleri veya akşamüzeri gibi serin dönemler tercih edilir. Kesin miktar; toprak yapısı, pH, ürün türü ve demir noksanlığının düzeyine göre değişir, bu nedenle toprak ve yaprak analizine dayandırılması ve dozun bir ziraat mühendisince belirlenmesi doğru olur. Şelatlı demir gübrelerine göre daha ekonomik olmakla birlikte, toprak pH değeri çok yüksekse etkinliği azalabilir.
Demir noksanlığına ve kloroza duyarlı meyve ağaçlarında (şeftali, kiraz, elma, turunçgil, asma), sebzelerde, süs bitkilerinde ve çim alanlarda yaygın kullanılır. Özellikle kireçli, yüksek pH değerine sahip alkali topraklarda görülen yaprak sararmalarında tercih edilir.
Aşırı ve bilinçsiz kullanım toprak dengesini bozabilir, beton ve taş yüzeylerde leke bırakabilir. Kuru, serin ve nemsiz ortamda, çocukların erişemeyeceği yerde saklanmalıdır. Diğer gübre ve preparatlarla karıştırmadan önce uyum kontrolü yapılması, uygulamanın toprak analizine göre planlanması önerilir.
Demir sülfat, bitkiler için temel mikro besin elementi olan demiri sağlayan çözünür bir gübredir. Demir; klorofil üretiminde, fotosentezde, solunumda ve pek çok enzim faaliyetinde görev alır. Demir noksanlığında genç yapraklarda damar araları sararırken damarlar yeşil kalır; bu duruma demir klorozu denir. Demir sülfat bu noksanlığı gidererek yaprakların yeşil rengini ve fotosentez verimini korur. İçerdiği kükürt sayesinde kireçli ve yüksek pH değerine sahip alkali topraklarda toprağı hafifçe asitleştirerek demirin bitki tarafından alınabilir hale gelmesine katkı sağlar. Yüksek pH koşulunda sorun genellikle demirin toprakta hiç bulunmaması değil, alınamaz forma dönüşmesidir; demir sülfat bu erişilebilirlik sorununa yönelir.
Demir sülfat toprağa taban veya üst gübre olarak, sulama suyuyla ya da seyreltilerek yaprak gübresi biçiminde uygulanabilir. Yaprak uygulamalarında sabahın erken saatleri veya akşamüzeri gibi serin dönemler tercih edilir. Kesin miktar; toprak yapısı, pH, ürün türü ve demir noksanlığının düzeyine göre değişir, bu nedenle toprak ve yaprak analizine dayandırılması ve dozun bir ziraat mühendisince belirlenmesi doğru olur. Şelatlı demir gübrelerine göre daha ekonomik olmakla birlikte, toprak pH değeri çok yüksekse etkinliği azalabilir.
Demir Sülfat içeriği: FeSO4 (yaygın form heptahidrat FeSO4.7H2O). Heptahidrat formu yaklaşık yüzde 20 demir (Fe) ve yüzde 12 kükürt (S) içerir.. Kesin uygulama miktarı toprak analizi ve ürüne göre belirlenmelidir.
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni