Menü
Ahududu, Türkiye'nin kuzeyinde serin ve nemli iklim kuşağında doğal olarak yetişen, derin dondurma ile gıda ve pasta sanayisinde değerli bir üzümsü meyvedir. Bu rehber; ahududu yetiştiriciliğinde uygun ekoloji, dikim, gübreleme, sulama ve hasat işlemleriyle birlikte sık karşılaşılan hastalıkları kapsar. Bilgiler Tarım ve Orman Bakanlığı Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü kaynağına dayanmaktadır.
Ahududu bahçesi, kışları çok sert olmayan bölgelerde geç sonbahar ve kış aylarında tesis edilir. Kış aylarında şiddetli don olayları görülen bölgelerde ise erken ilkbahar dikimi daha uygundur; ilkbahar dikimlerinde fazla gecikilmemelidir.
Ahududu fidanla çoğaltılır; fidan üretimi kök sürgünleri veya kök çelikleri ile yapılır (aşılama ve gövde çeliği uygulanmaz). Bahçede sıra aralıkları 2-2,5 m, sıra üzeri aralıkları 0,4-1,0 m olacak şekilde dikim yapıldığında maksimum verime daha kısa sürede ulaşılır.
Gübreleme, bahçe toprağı analiz ettirilerek planlanmalıdır. Dikimde ocaklara bol miktarda çiftlik gübresi ve ticari gübre (azot, fosfor ve potaslı gübre) verilir. Fosforlu ve potasyumlu gübreler gerektiğinde yılda veya iki yılda bir, sonbahar-kış aylarında bitkilerin kök bölgesi hizalarına 20-30 cm derinliğe gömülerek uygulanır. Aşırı fosfat uygulamalarından kaçınılmalıdır.
Ahududu sürekli toprak nemi isteyen bir bitkidir; yağışların yetersiz olduğu dönemlerde sulama zorunlu olarak yapılmalıdır. Özellikle hasat zamanında su ihtiyacı artar. Ancak ahududu kökleri kuraklığa olduğu kadar aşırı suya da duyarlı olduğundan iyi drenaj sağlanmalıdır.
Meyve olgunluk dönemi Haziran-Ağustos aylarında gerçekleşir. Ahududu, meyvesi en hassas türlerden biri olduğundan hasat, ambalaj ve taşımada çok titiz davranılmalıdır. Toplamada gecikme meyvenin yumuşaması ve renginin koyulaşmasıyla anlaşılır; derin dondurma ve gıda sanayisi için meyve tipik rengini aldıktan sonra hasat edilmelidir.
Ahududu hastalıkları ve zararlılarının belirtileri ve önlemleri için ayrıntılı rehbere bakın →
Ahududu bahçesi, kışları çok sert olmayan bölgelerde geç sonbahar ve kış aylarında tesis edilir. Kış aylarında şiddetli don olayları görülen bölgelerde ise erken ilkbahar dikimi daha uygundur; ilkbahar dikimlerinde fazla gecikilmemelidir.
Gübreleme, bahçe toprağı analiz ettirilerek planlanmalıdır. Dikimde ocaklara bol miktarda çiftlik gübresi ve ticari gübre (azot, fosfor ve potaslı gübre) verilir. Fosforlu ve potasyumlu gübreler gerektiğinde yılda veya iki yılda bir, sonbahar-kış aylarında bitkilerin kök bölgesi hizalarına 20-30 cm derinliğe gömülerek uygulanır. Aşırı fosfat uygulamalarından kaçınılmalıdır.
Ahududu sürekli toprak nemi isteyen bir bitkidir; yağışların yetersiz olduğu dönemlerde sulama zorunlu olarak yapılmalıdır. Özellikle hasat zamanında su ihtiyacı artar. Ancak ahududu kökleri kuraklığa olduğu kadar aşırı suya da duyarlı olduğundan iyi drenaj sağlanmalıdır.
Meyve olgunluk dönemi Haziran-Ağustos aylarında gerçekleşir. Ahududu, meyvesi en hassas türlerden biri olduğundan hasat, ambalaj ve taşımada çok titiz davranılmalıdır. Toplamada gecikme meyvenin yumuşaması ve renginin koyulaşmasıyla anlaşılır; derin dondurma ve gıda sanayisi için meyve tipik rengini aldıktan sonra hasat edilmelidir.
Ahududu yetiştiriciliğinde başlıca Phytophthora kök çürüklüğü, Verticillium solgunluğu, Kök kanseri görülebilir. Belirtiler ve mücadele için ruhsatlı ürün kullanılmalı, İl/İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğüne danışılmalıdır.
Zorunlu olmayan çerezler onay vermediğiniz durumlarda kullanılmaz. Kategorileri açıp tercihinizi belirleyebilir, yurt dışı aktarımına ayrıca onay verebilirsiniz. Çerez Aydınlatma Metni
